Ιρανικές Βομβιστικές Επιθέσεις: Στέλνουν Μήνυμα στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη ότι Χτυπούν Όπου Θέλουν

Η πρόσφατη εκτόξευση ενός βαλλιστικού πυραύλου από το Ιράν με στόχο τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, σε απόσταση περίπου 4.000 χιλιομέτρων, έχει προκαλέσει ανησυχία για πιθανά χτυπήματα ακόμη και σε ευρωπαϊκό έδαφος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τέτοιοι πύραυλοι έχουν την ικανότητα να πλήξουν οποιαδήποτε χώρα μέχρι και τη Μεγάλη Βρετανία.

Ανταπόκριση από Τελ Αβίβ: Χρήστος Μαζανίτης

Το ιρανικό θεοκρατικό καθεστώς πραγματοποίησε την εκτόξευση δύο πυραύλων, στοχεύοντας την αμερικανοβρετανική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό. Σύμφωνα με το κρατικό μέσο ενημέρωσης, το βεληνεκές των πυραύλων «ξεπερνά αυτό που φανταζόταν προηγουμένως ο εχθρός».

Η επίθεση επιβεβαιώθηκε από επίσημη βρετανική πηγή, μία ημέρα μετά από δημοσίευμα της Wall Street Journal που ανέφερε ότι η Τεχεράνη εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους προς τη βάση, χωρίς όμως να την πλήξει. Σύμφωνα με τη βρετανική πηγή, η «ανεπιτυχής στόχευση του Ντιέγκο Γκαρσία» συνέβη πριν από την ανακοίνωση της βρετανικής κυβέρνησης την Παρασκευή, η οποία θα επέτρεπε στις Ηνωμένες Πολιτείες να χρησιμοποιήσουν ορισμένες από τις βάσεις τους για να στοχεύσουν ιρανικές θέσεις που εμπλέκονται σε επιθέσεις κατά πλοίων στο Στενό του Ορμούζ. Το CNN μετέδωσε ότι η επίθεση πραγματοποιήθηκε το πρωί της ίδιας ημέρας.

Η ιρανική επίθεση στην αεροπορική βάση Ντιέγκο Γκαρσία, που βρίσκεται περίπου 4.000 χιλιόμετρα από το Ιράν, αποδεικνύει ότι η Τεχεράνη διαθέτει πυραύλους με πολύ μεγαλύτερο βεληνεκές από ό,τι είχε δηλώσει προηγουμένως. Πύραυλοι αυτού του βεληνεκούς θα τοποθετούσαν μεγάλο μέρος της Δυτικής Ευρώπης εντός της εμβέλειας του ιρανικού πυραυλικού οπλοστασίου, συμπεριλαμβανομένων όλων των χωρών μέχρι τη Μεγάλη Βρετανία.

ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Στο φως ξύλινη δοκός πλοίου του 700 μ.Χ. – Μια αναπάντεχη ανακάλυψη κατά τη διάρκεια έργων αποχέτευσης
e-ΕΦΚΑ και ΔΥΠΑ: Ποιοι πληρώνονται από αύριο – Αναλυτικά οι δικαιούχοι
LIVE – 23η ημέρα πολέμου ΗΠΑ – Ισραήλ με Ιράν – Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή
Ακίνητα: Πώς η άνοδος των τιμών του πετρελαίου επηρεάζει το κόστος λειτουργίας, κατασκευής και ανακαίνισης ακινήτων

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα στη ροή ειδήσεων του webreporter

Μέχρι πρότινος, το Ιράν υποστήριζε ότι είχε αυτοεπιβάλει περιορισμούς στο πρόγραμμα των βαλλιστικών του πυραύλων, ορίζοντας το μέγιστο βεληνεκές τους στα 2.000 χιλιόμετρα. Ωστόσο, Αμερικανοί αξιωματούχοι επισημαίνουν εδώ και καιρό ότι το ιρανικό διαστημικό πρόγραμμα θα μπορούσε να του επιτρέψει να αναπτύξει διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους.

Περίπου 2.500 άτομα στη βάση του Ντιέγκο Γκαρσία

Η Ντιέγκο Γκαρσία είναι μία από τις δύο βάσεις που η Βρετανία παραχωρεί στις Ηνωμένες Πολιτείες για «αμυντικές» επιχειρήσεις στο Ιράν. Η αεροπορική βάση φιλοξενεί περίπου 2.500 άτομα, κυρίως Αμερικανούς, και έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο σε στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ, από το Βιετνάμ μέχρι το Ιράκ, το Αφγανιστάν και τις επιθέσεις κατά των ανταρτών Χούθι της Υεμένης.

Το Ντιέγκο Γκαρσία αποτελεί μέρος των Νήσων Τσάγκος, ενός απομακρυσμένου αρχιπελάγους στον Ινδικό Ωκεανό, κοντά στην Ινδία. Τα νησιά βρίσκονται υπό βρετανικό έλεγχο από το 1814 και βρίσκονται στο επίκεντρο διαμάχης μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του τότε Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, σχετικά με τα σχέδια της Βρετανίας να παραχωρήσει την κυριαρχία του αρχιπελάγους Τσάγκος στον Μαυρίκιο. Στη συνέχεια, η Βρετανία θα προχωρούσε στην εκμίσθωση της βάσης Ντιέγκο Γκαρσία. Ο Πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ είχε δηλώσει ότι αυτή η κίνηση θα διασφάλιζε το μέλλον της βάσης, η οποία θεωρείται ευάλωτη σε νομικές προσφυγές. Η κυβέρνηση Τραμπ αρχικά χαιρέτισε τη συμφωνία, αλλά τον Ιανουάριο ο Τραμπ την χαρακτήρισε «πράξη ΜΕΓΑΛΗΣ ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ».

Το οπλοστάσιο του Ιράν

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες αναφορές, το Ιράν έχει χρησιμοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος του οπλοστασίου του στις σφοδρές συγκρούσεις των τελευταίων εβδομάδων. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα συστήματα που είτε δεν έχουν χρησιμοποιηθεί καθόλου, είτε η χρήση τους παραμένει αμφισβητούμενη ή περιορισμένη.

Θεωρητικά, το Ιράν δεν διαθέτει επίσημα επιχειρησιακούς διηπειρωτικούς πυραύλους (με εμβέλεια άνω των 5.500 χλμ.). Παρόλο που χρησιμοποιεί τους πυραύλους Simorgh και Zuljanah για την εκτόξευση δορυφόρων, αυτοί δεν έχουν μετατραπεί σε όπλα για χρήση στο τρέχον πεδίο μάχης, καθώς κάτι τέτοιο θα αποτελούσε άμεση απειλή για την Ευρώπη ή τις ΗΠΑ.

Αν και το Ιράν διαθέτει πυραύλους cruise μεγάλου βεληνεκούς (έως 2.500 χλμ.), οι αναφορές στο μέτωπο εστιάζουν σχεδόν αποκλειστικά σε βαλλιστικούς πυραύλους και drones. Οι πύραυλοι Soumar / Hoveyzeh (LACM – Cruise), οι οποίοι πετούν χαμηλά, φαίνεται να διατηρούνται ως «ρεζέρβα» για αιφνιδιαστικές επιθέσεις σε αεροπλανοφόρα ή στρατηγικές υποδομές σε μελλοντικό χρόνο.

Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, η λίστα των «αχρησιμοποίητων» πυραύλων περιλάμβανε και τα εξής, τα οποία όμως πλέον έχουν χρησιμοποιηθεί:

• Sejjil-2 (Solid Fuel): Η πρώτη πολεμική του χρήση επιβεβαιώθηκε στις 15 Μαρτίου 2026. Θεωρείται ο πιο επικίνδυνος πύραυλος του Ιράν λόγω του στερεού καυσίμου (εκτοξεύεται σε ελάχιστα λεπτά) και της μεγάλης εμβέλειάς του (2.000 χλμ.).
• Fattah-2 (Hypersonic): Υπήρχαν αμφιβολίες, ωστόσο αναφορές από τις 4 Μαρτίου δείχνουν ότι το Ιράν χρησιμοποίησε περιορισμένο αριθμό Fattah-2 για να διαπεράσει την αντιβαλλιστική ομπρέλα (Arrow-3) πάνω από το κεντρικό Ισραήλ.
• Khorramshahr-4 (Kheibar): Χρησιμοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου εναντίον του αεροδρομίου Ben Gurion. Πρόκειται για τον πύραυλο με τη βαρύτερη κεφαλή (1.500 κιλά) στο ιρανικό οπλοστάσιο.