Η genesis gallery παρουσιάζει τις “Δανεικές Αναμνήσεις” του Σπύρου Κολόμβου: Μια έκθεση που αναδεικνύει τη σχέση αντικειμένου-υποκειμένου
Ο Σπύρος Κολόμβος παρουσιάζει την έκθεση «Δανεικές Αναμνήσεις», η οποία εγκαινιάζεται την Πέμπτη 2 Απριλίου και διαρκεί έως τις 2 Μαΐου 2026. Την καλλιτεχνική διεύθυνση και την επιμέλεια της έκθεσης στην genesis gallery έχει ο Γιώργος Τζάνερης. Την έκθεση προλογίζει με το κείμενό της η Σοφία Βερυκίου. Δον Κιχώτης Δεύτερες ευκαιρίες Μπορεί το να μορφοποιείς
Στην genesis gallery, η έκθεση «Δανεικές Αναμνήσεις» του Σπύρου Κολόμβου εγκαινιάζεται την Πέμπτη 2 Απριλίου και θα διαρκέσει έως την 2α Μαΐου 2026. Ο Γιώργος Τζάνερης υπογράφει την καλλιτεχνική διεύθυνση και την επιμέλεια, ενώ η Σοφία Βερυκίου προλογίζει την έκθεση με ένα εμπεριστατωμένο κείμενο.
“Ήθελαν μια αντικειμενική αποτύπωση του ανθρώπου αυτού.
Των συνηθειών του.
Της καθημερινότητας.
Των ωρών που πέρναγε μόνος, χωρίς μάρτυρες..”
Άραγε τα ντουβάρια ακούνε; Τα αντικείμενα νιώθουν; Οι στιγμές περνούν μόνο για τους ανθρώπους ή και για τον γύρω υλικό κόσμο; Η ύλη συνοδεύει τα χρόνια της ύπαρξής μας, την ίδια την ύπαρξή μας! Αν μπορούσαν να μιλήσουν για εμάς τα αντικείμενα που μας περιβάλλουν, τι θα έλεγαν; Τι ιστορίες έχει να διηγηθεί η καρέκλα του συγγραφέα; Του κάθε μάστορα;
Οι καρέκλες της κουζίνας που ξεκούρασαν και τάισαν επισκέπτες; Η αναπαυτική καρέκλα που κοιτούσε προς το παράθυρο, γινόταν μωβ με το σούρουπο; Εγώ, χωρίς να μιλώ, σκεφτόμουν… και ξεκούραζα το σώμα μου πάνω της πριν αποσυρθώ για τη νέα μέρα. Όμως οι σκέψεις μου σμίλευαν το σώμα της, κι εκείνη, με κάποιον τρόπο, μπορούσε να τις ακούσει. Υπομονετική πάντα, ποτέ επικριτική. Απλώς κατέγραφε την πορεία μου σαν σιωπηλός συνοδός.
Πολλά έχουν να πουν τα αντικείμενα που έγραψαν μαζί με την ανθρώπινη ύπαρξη. Ακόμα και όταν αυτή φεύγει, κάτι κρατούν από τη ζωή – με έναν περίεργο τρόπο. Η κουνιστή καρέκλα μπροστά στο τζάκι θυμίζει τη γιαγιά, παρόλο που εκείνη έγινε άστρο του σύμπαντος χρόνια τώρα… και άλλες καρέκλες φυλάνε ιστορίες!
Ξύπνησα από ένα παράξενο όνειρο: τα αντικείμενα ζωντάνεψαν και άρχισαν να αφηγούνται ιστορίες των συνοδοιπόρων τους στη ζωή! Είχαμε μαζευτεί γύρω από μια καρέκλα, και το δωμάτιο, από το τζάκι που έκαιγε, έλουζε ένα πορτοκαλί φως… Εκείνη μας διηγούνταν για τον άνθρωπο που ζέσταινε τόσα χρόνια το κορμί της και για την ιστορία της ζωής του. «Όλα ξέρουν να μιλούν, σε αυτόν που ξέρει να ακούει» ακούστηκε μια μακρινή φωνή, μαζί με γαυγίσματα σκύλων, κι η νύχτα έγινε πιο βαθιά!
Ξύπνησα μέσα σε πηχτό σκοτάδι. Απέναντι, αχνοφαινόταν η λευκή καρέκλα που θα ζέσταινε τα ρούχα της αυριανής μου καθημερινότητας. Μου έγνεψε με θαλπωρή. Άλλαξα πλευρό και σε λίγο βυθίστηκα ξανά στον ασυνείδητο κόσμο της αλήθειας, μέχρι ο ήλιος να σημάνει και πάλι τη ρουτίνα της ύπαρξής μας.
Σπύρος Κολόμβος
Λίγα λόγια για τον καλλιτέχνη
Ο Σπύρος Κολόμβος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά και έλαβε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής από τον λαϊκό ζωγράφο Δημήτριο Κολόμβο, συνεχίζοντας με ελεύθερες σπουδές στο σχέδιο.
Από το 2009 έως το 2018, δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της διακόσμησης και της διαφήμισης, διατηρώντας παράλληλα το δικό του ατελιέ. Από το 2019, λειτουργεί ένα ανοιχτό εργαστήριο στη Νεάπολη Εξαρχείων. Έργα του ανήκουν σε συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
