Ψηφιακό ευρώ: Τι αποκάλυψε ο Κυριάκος Πιερρακάκης για τις ευρωπαϊκές προκλήσεις και καινοτομίες
Για το ψηφιακό ευρώ μίλησε μεταξύ άλλων ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης σε πάνελ στο πλαίσιο του IE Competitiveness Hub, με θέμα τις προκλήσεις και τις προοπτικές της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας. «Η ψηφιακή χρηματοδότηση είναι ένας τομέας, όπου ελπίζουμε πως θα έχουμε μια κοινή δήλωση στο Eurogroup τον Ιούλιο.
Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, εστίασε σε κρίσιμα θέματα που αφορούν την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα, συμπεριλαμβανομένου του ψηφιακού ευρώ, κατά τη διάρκεια πάνελ στο πλαίσιο του IE Competitiveness Hub.
«Η ψηφιακή χρηματοδότηση αποτελεί έναν τομέα όπου αναμένουμε μια κοινή δήλωση στο Eurogroup τον Ιούλιο. Η συζήτηση αυτή πραγματοποιήθηκε χθες. Γενικά, αυτή η εξέλιξη προσφέρει μια τεράστια ευκαιρία για την Ευρώπη. Ας δούμε τις διαφορές: Οι Αμερικανοί διαθέτουν το θεσμικό και ρυθμιστικό πλαίσιο, αλλά όχι ένα ψηφιακό δολάριο. Επιτρέπουν τα stablecoins που βασίζονται στο δολάριο, καθιστώντας αυτή τη στρατηγική τους: ιδιωτική καινοτομία γύρω από το νόμισμά τους σε ψηφιακή μορφή. Αντιθέτως, η Κίνα επιδιώκει ένα πλήρως ψηφιακό νόμισμα, χωρίς να επιτρέπει stablecoins. Στην Ευρώπη, διαθέτουμε το MiCA. Ωστόσο, σήμερα, το 95% των stablecoins συνδέονται με το δολάριο και λιγότερο από 1% με το ευρώ. Επομένως, η κύρια στρατηγική μας πρέπει να είναι η υλοποίηση του ψηφιακού ευρώ. Ευελπιστούμε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εγκρίνει αυτό το μέτρο σύντομα φέτος. Ο λόγος είναι ότι, ειλικρινά, χάνουμε ευκαιρίες.
Όπως ανέφερε ο Enrico σε ένα πάνελ στο οποίο ήμασταν μαζί, κάθε εξάμηνο που περνάει ισοδυναμεί με τεράστιο κόστος ευκαιρίας για τους Ευρωπαίους και για τον διεθνή ρόλο του ευρώ. Διότι, αν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να ενισχύσουμε τον διεθνή ρόλο του νομίσματός μας, είναι ακριβώς αυτό. Η Fed, για δικούς της λόγους, δεν έχει επιλέξει να προχωρήσει σε ψηφιακό δολάριο, προτάσσοντας κυρίως ζητήματα ιδιωτικότητας, αν και αυτό πιθανόν να έχει και πολιτισμικές διαστάσεις. Στη δική μας περίπτωση, η δημιουργία μιας δημόσιας υποδομής για πληρωμές και εκκαθάριση, μαζί με τα δευτερογενή οφέλη που προκύπτουν, αποτελεί μια πολύ θετική εξέλιξη. Ο ορίζοντας του 2029 είναι αποδεκτός, αλλά γενικότερα, όταν αναφερόμαστε σε τεχνολογικές καινοτομίες, είτε στον χρηματοπιστωτικό τομέα είτε αλλού, η καινοτομία λαμβάνει χώρα τώρα, σε εβδομάδες, όχι σε μήνες ή χρόνια. Χάνουμε ευκαιρίες κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα και κάθε χρόνο. Αυτά τα κόστη ευκαιρίας είναι απτά. Πιστεύω ότι οι Ευρωπαίοι νομοθέτες το αντιλαμβάνονται αυτό και ότι το έργο θα υλοποιηθεί. Και ειλικρινά, θα είναι ένα από τα πρώτα έργα που θα ολοκληρωθούν πλήρως και σε μεγάλη κλίμακα, με σημαντικό θετικό αντίκτυπο. Η ύπαρξη μιας ισχυρής δημόσιας υποδομής που θα εξυπηρετεί το επιχειρηματικό σύστημα είναι θετικό», δήλωσε, εκτιμώντας ότι το Κοινοβούλιο θα καταλήξει σε συμφωνία μέχρι τον Ιούνιο.
Ενότητα μέσω των πρωτοβουλιών E6
Ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε επίσης στη δημιουργία ενότητας μέσω των πρωτοβουλιών E6. «Από την αρχή, αντέδρασα θετικά, διότι κάθε πρωτοβουλία που μας φέρνει ένα βήμα μπροστά είναι θετική. Γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε. Οι εκθέσεις του Enrico και του Mario αποτελούν τον πυξίδα μας. Παρόλο που και οι δύο είναι από την Ιταλία, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε πλέον δύο «Πάπες». Άρα, γνωρίζουμε τον δρόμο. Η πρόκληση της υλοποίησης ανήκει στους Υπουργούς Οικονομικών. Τα άστρα έχουν ευθυγραμμιστεί. Η Επιτροπή επιτελεί εξαιρετική δουλειά. Η εργασία της Maria Luisa Albuquerque είναι απολύτως στοχευμένη. Συζητάμε όλες τις πτυχές της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων. Η πρόκληση είναι να την υλοποιήσουμε, με τους κατάλληλους μηχανισμούς εντός της ομάδας. Πρωτίστως, πρέπει να μπορέσουμε να την επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά στους πολίτες, κάτι που τόνισε και η Roberta Metsola. Όταν πρέπει να εξηγήσω, όπως πιθανόν και ο Carlos, τι σημαίνει η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων για τους πολίτες, πρέπει να μπορούμε να το παρουσιάσουμε με συγκεκριμένο τρόπο» ανέφερε.
Οι πολίτες κατανοούν το πρόγραμμα Erasmus και το δωρεάν roaming. Τι σημαίνει όμως η SIU (Savings and Investment Union) για αυτούς;
«Για παράδειγμα, χθες συζητήσαμε την έκθεση Kukies και Noyer. Πρέπει μια startup να μετατραπεί σε scale-up, να γίνει εταιρεία στο Delaware και να βρει αμερικανική ενδιάμεση χρηματοδότηση, ή να μπορεί να αναπτυχθεί στην Ευρώπη; Αυτό είναι ένα πολύ συγκεκριμένο ερώτημα για αυτή την κατηγορία. Επομένως, πρέπει να είμαστε σε θέση να αναλύσουμε όλα αυτά τα στοιχεία και να βρούμε συναίνεση. Αυτή είναι, σε μεγάλο βαθμό, και η δουλειά του Προέδρου του Eurogroup, να διαμορφώνει συναίνεση σε αυτό το άτυπο θεσμικό πλαίσιο. Είναι θετικό που οι μεγαλύτερες χώρες διαθέτουν ένα άτυπο φόρουμ για τη διαμόρφωση αυτής της συναίνεσης, εφόσον λειτουργεί ως διευκόλυνση. Όλα θα εξαρτηθούν από το αν, τελικά, η στρατηγική θα συμβαδίσει με την υλοποίηση. Εξαρτάται από εμάς. Για να συμβεί αυτό, δεν πρέπει να υπερισχύσουν οι εθνικές επιφυλάξεις, παρόλο που όλοι συμφωνούμε επί της αρχής με την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων ή οποιαδήποτε άλλη πρωτοβουλία. Πάντα υπάρχει ένα «αλλά» που ακολουθεί. Και όλοι έχουμε αυτές τις εθνικές παραμέτρους, ανάλογα με το χαρτοφυλάκιο και το ζήτημα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι πόσο καλά θα αντιληφθούμε ότι το κόστος ευκαιρίας είναι εξίσου απτό με το πραγματικό κόστος. Και αυτή τη στιγμή, το κατανοούμε αυτό, ειδικά λόγω της εξωγενούς φύσης των γεγονότων γύρω μας. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία μας έδειξε την ανάγκη ενίσχυσης των αμυντικών μας δυνατοτήτων, αλλά και ότι η εποχή της γεωπολιτικής αθωότητας έχει τελειώσει. Κατανοούμε ότι πρέπει να γίνουμε όχι μόνο μια ενιαία αγορά, αλλά ίσως και κάτι παραπάνω. Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να ενισχύσουμε την άμυνα και να έχουμε ένα δόγμα στην τεχνολογία, στη στρατηγική της τεχνολογίας. Το Anthropic-Mythos βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης, μαζί με τις εξελίξεις στην Ουάσινγκτον. Η διαχείριση ενός συγκεκριμένου LLM και η πρόσβαση σε αυτό είναι ένα θέμα, αλλά υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να συζητηθούν. Υπερτονίζουμε το παρόν και υποτιμούμε το μέλλον. Στην τεχνολογική καινοτομία, το μέλλον δεν είναι σε χρόνια, αλλά σε εβδομάδες. Αυτό που βλέπουμε σήμερα με το Anthropic, θα το δούμε σε λίγες εβδομάδες με περισσότερες εταιρείες να αναπτύσσουν παρόμοιους αλγορίθμους και ισχυρά μοντέλα. Αυτά αφορούν μόνο ό,τι γνωρίζουμε. Επομένως, το ερώτημα είναι: τι είδους ρυθμίσεις διακυβέρνησης θα αναπτύξουμε και τι κοινή κατανόηση θα καλλιεργήσουμε σχετικά με την τεχνολογική κυριαρχία. Όταν μιλάμε για τεχνολογική κυριαρχία σε επίπεδο Υπουργών Οικονομικών, εννοούμε όλοι το ίδιο; Χρησιμοποιούμε το ίδιο λεξιλόγιο; Έχουμε την ίδια στρατηγική ως Ευρωπαίοι; Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε ευρωπαϊκούς πρωταθλητές, όπως προτείνει η έκθεση του Enrico; Ή παραμένουμε σε μικρές εθνικές λογικές, είτε στον τραπεζικό τομέα είτε στην τεχνολογία; Αν δεν αντιληφθούμε ότι πρέπει να κάνουμε το δεύτερο, θα χάσουμε μια μεγάλη ευκαιρία. Και, αν και είμαι μέλος του ΕΛΚ, κάτι που καθιστά την παράθεση του Antonio Gramsci κάπως ασυνήθιστη για μένα, θα έλεγα «αισιοδοξία της βούλησης». Θυμάμαι τη φράση του: «απαισιοδοξία της σκέψης, αισιοδοξία της βούλησης». Η δουλειά μας είναι να έχουμε αυτή την αισιοδοξία της βούλησης. Σήμερα, ανεξαρτήτως των υφιστάμενων διαφορών, οι παλιές διαχωριστικές γραμμές έχουν εξαφανιστεί. Και αν υπήρχαν, δεν θα είχατε έναν Έλληνα Πρόεδρο του Eurogroup. Η προκατάληψη για τον «λιτό Βορρά» και τον «σπάταλο Νότο» έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία 10-11 χρόνια. Τα εξωτερικά γεγονότα και οι κρίσεις μας έχουν οδηγήσει προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαι, λοιπόν, αισιόδοξος. Και πιστεύω ότι δεν είναι ένα ζήτημα «ναι ή όχι», αλλά πόση απόσταση μπορούμε να καλύψουμε. Και πιστεύω ότι μπορούμε να καλύψουμε ένα σημαντικό μέρος αυτής της απόστασης, με τη βοήθεια που θα λάβουμε από την Επιτροπή», κατέληξε.
