18 μήνες φυλάκιση για 72χρονη που λειτουργούσε παράνομο “γηροκομείο” σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους

18 μήνες φυλάκιση επιβλήθηκαν στην 72χρονη

Το τριμελές αυτόφωρο πλημμελειοδικείο επέβαλε ποινή φυλάκισης 18 μηνών, με δυνατότητα εξαγοράς προς 10 ευρώ ημερησίως, στην 72χρονη που κατηγορείται για τη λειτουργία παράτυπου γηροκομείου σε διαμέρισμα στην περιοχή των Αμπελοκήπων.

Η ηλικιωμένη κρίθηκε ένοχη από το δικαστήριο για απόπειρα εκβίασης ποσού 150 ευρώ, για μία πράξη έκθεσης (από τις τρεις που περιλαμβάνονταν στο κατηγορητήριο) και για απείθεια. Το δικαστήριο δεν ενέκρινε τα αιτήματα για αναγνώριση ελαφρυντικών, όπως ο σύννομος βίος και η ειλικρινής μεταμέλεια.

Η καταγγελία και η έρευνα

Η 72χρονη συνελήφθη μετά από αστυνομική επιχείρηση και έρευνα αρμόδιων υπηρεσιών, έπειτα από καταγγελία της κόρης μιας ηλικιωμένης που φιλοξενούνταν στο παράτυπο αυτό ίδρυμα.

Όπως κατέθεσε η καταγγέλλουσα:

«Έχω τη μητέρα μου 72 ετών με προβλήματα υγείας. Τη Μεγάλη Πέμπτη, η μητέρα μου πήρε αιφνιδιαστικά εξιτήριο από το νοσοκομείο ‘Γ. Γεννηματάς’. Έπρεπε να βρω άμεσα μια λύση και λόγω της Μεγάλης Εβδομάδας, η εύρεση ήταν δύσκολη. Αναζητούσα γηροκόμο για το σπίτι, χωρίς επιτυχία. Βρήκα την αγγελία της κατηγορούμενης στην εφημερίδα, αναζητώντας μια προσωρινή λύση για τη μητέρα μου. Τηλεφώνησα και ρώτησα αν μπορούσα να επισκεφθώ τον χώρο, και δέχθηκε. Πήγα.»

Πρόεδρος: Πώς ήταν ο χώρος που είδατε;

Μάρτυρας: Ήταν ένα αρκετά μεγάλο διαμέρισμα με ευρύχωρο σαλόνι και ξεχωριστά δωμάτια. Παρατήρησα ότι φιλοξενούνταν άνθρωποι στα δωμάτια.

Η μάρτυρας συνέχισε την κατάθεσή της:

«Συμφωνήσαμε στο ποσό και άφησα προκαταβολή. Την ίδια ημέρα, η μητέρα μου πήγε εκεί. Το επόμενο πρωί, η κατηγορούμενη με κάλεσε σε έξαλλη κατάσταση, απαιτώντας χρήματα για να μην πετάξει τη μητέρα μου. Ισχυριζόταν ότι την κορόιδεψα, καθώς η περίπτωσή της ήταν δύσκολη. Αξίωνε ποσό από 1500 έως 2000 ευρώ, απειλώντας ότι θα την πετούσε στον κάδο απορριμμάτων. Της ζήτησα χρόνο για να την παραλάβω και να βρω ασθενοφόρο. Δεν μπορούσα να συνεννοηθώ. Πήγα στο διαμέρισμα, αλλά δεν μου άνοιξε. Κάλεσα την αστυνομία, αλλά ούτε και στους αστυνομικούς άνοιξε. Οι αστυνομικοί με πήγαν στο τμήμα για κατάθεση. Η κατηγορούμενη συνέχισε να με απειλεί και να με βρίζει μέσω μηνυμάτων. Τελικά, κατάφερα να βρω ασθενοφόρο και να παραλάβω τη μητέρα μου.»

Η κατάθεση του κοινωνικού λειτουργού

Στο δικαστήριο κατέθεσε και ο κοινωνικός λειτουργός που είχε πραγματοποιήσει έλεγχο στον χώρο τον περασμένο Απρίλιο. Ο μάρτυρας περιέγραψε μια «φρικτή εικόνα», αναφέροντας έντονη δυσοσμία, πιθανώς από τα τέσσερα σκυλιά και τη μία γάτα που υπήρχαν στον χώρο.

Επιπλέον, ανέφερε ότι τέσσερα άτομα φιλοξενούνταν σε ξεχωριστά δωμάτια, χωρίς την παρουσία νοσηλευτή ή θεραπαινίδας.

Πρόεδρος: Σε τι κατάσταση ήταν αυτοί οι άνθρωποι;

Μάρτυρας: Βρήκαμε μια κυρία αφυδατωμένη και υποσιτισμένη. Αν δεν είχε γίνει η παρέμβαση, η γυναίκα θα είχε πεθάνει. Ήταν ετοιμοθάνατη. Με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτός ο χώρος ως δομή. Δεν υπήρχε τίποτα: ούτε προσωπικό, ούτε φάκελοι ασθενών, ούτε εξοπλισμός. Μόνο μία κυρία γνώριζε τι φάρμακα έπρεπε να λαμβάνει. Οι υπόλοιποι ασθενείς ήταν εκεί, σαν να περίμεναν να πεθάνουν. Τα τρόφιμα στο ψυγείο ήταν ληγμένα. Ζώα και άνθρωποι συνυπήρχαν. Η καθαριότητα ήταν ανύπαρκτη.

Η απολογία της κατηγορούμενης

Οι μάρτυρες υπεράσπισης υποστήριξαν ότι η κατηγορούμενη παρείχε καλές υπηρεσίες. Στην απολογία της, η 72χρονη δήλωσε ότι ενοικίαζε το διαμέρισμα για 1,5 χρόνο και αρνήθηκε ότι ζήτησε 2000 ευρώ για την φιλοξενία της ηλικιωμένης, αναφέροντας ότι το ποσό που ζητούσε ήταν 500 με 600 ευρώ.

«Εκείνο το πρωί, η κόρη της κυρίας ήρθε στο σπίτι και της άρεσε ο χώρος. Το απόγευμα, η μητέρα της ήρθε μόνη της από το νοσοκομείο. Την έβαλα στο κρεβάτι και μου ζήτησε τσιγάρο. Η κυρία αυτή έχει επιληψία, ήταν αλκοολική, είχε διαβήτη και εθισμό στο τσιγάρο. Τα συνοδευτικά χαρτιά της ανέφεραν ότι είχε ζητήσει η ίδια να φύγει από το νοσοκομείο.»

Πρόεδρος: Γιατί δεν θέλατε να την κρατήσετε στον χώρο σας;

Κατηγορούμενη: Φώναζε όλη τη νύχτα, είχε σοβαρά προβλήματα που δεν διορθώνονταν. Είχε πληγές, έτρεχαν αίματα… Την επόμενη μέρα, κατάλαβε ότι έπρεπε και η ίδια να πάει στο νοσοκομείο. Εγώ παρακαλούσα την κόρη της να την πάρει. Εγώ της βρήκα ασθενοφόρο.

Πρόεδρος: Γιατί δεν ανοίγατε την πόρτα στους αστυνομικούς;

Κατηγορούμενη: Την άνοιξα την πόρτα. Είμαι άνθρωπος της προσφοράς. Δεν θα ζητούσα από μια φτωχή γυναίκα 2.000 ευρώ.

Πρόεδρος: Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζονταν ιατρική φροντίδα;

Κατηγορούμενη: Αν την χρειαζόντουσαν, θα ειδοποιούσα το νοσοκομείο. Στην αγγελία μου είχα αναφέρει ότι δεν δέχομαι ασθενείς με κατάκλιση, και ήρθε αυτή η κυρία μέσα στα αίματα.

Εισαγγελέας: Από την καταγγέλλουσα, πόσα χρήματα είχατε λάβει;

Κατηγορούμενη: 300 ευρώ. Όταν διάβασα στα χαρτιά της, τα προβλήματα που είχε αυτή η γυναίκα, έγινα θηρίο. Αν αυτή είχε να μου δώσει 2.000 ευρώ, κύριε εισαγγελέα, θα ερχόταν; Ήταν μια φτωχή γυναίκα, δεν θα της ζητούσα ποτέ τόσα χρήματα. Μου έλεγε, «δώσε μου τα 300 ευρώ για να πάρω τη μάνα μου». Εγώ πλήρωσα και το ασθενοφόρο 75 ευρώ. Της είπα ότι θα κρατήσω 150 ευρώ για το ασθενοφόρο και τις ζημιές που έκανε η μητέρα της, καθώς είχε καταστρέψει τα μαξιλάρια. Αυτό ήταν το ποσό που αξιολόγησα τη δουλειά μου.