“Girls & Boys” στο Θέατρο Αλάμπρα: Τελευταία Ραντεβού με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη

Η πολυβραβευμένη παράσταση “Girls & Boys” του Dennis Kelly, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Λητώς Τριανταφυλλίδου, με την ταλαντούχα Νατάσα Εξηνταβελώνη, ρίχνει την αυλαία της για φέτος στο Θέατρο Αλάμπρα, με τελευταίες παραστάσεις έως τις 17 Μαΐου. Η παράσταση, που αγαπήθηκε θερμά από το κοινό και επαινέθηκε από τους κριτικούς, ολοκληρώνει τον δεύτερο επιτυχημένο κύκλο της στην Αθήνα, μετά από μια σειρά sold out παραστάσεων και μια πετυχημένη περιοδεία σε Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις της Ελλάδας.

«Συνάντησα τον άντρα μου στην ουρά για να επιβιβαστώ σε μια πτήση, και ομολογώ ότι τον αντιπάθησα από την πρώτη στιγμή».

Μια απρόσμενη γνωριμία σε έναν αερολιμένα δίνει την αφετηρία σε μια κοινή πορεία ζωής. Έρωτας, οικογένεια, παιδιά, επαγγελματική ανέλιξη – μια καθημερινότητα που φαντάζει οικεία και ασφαλής. Ωστόσο, καθώς η αφήγηση ξεδιπλώνεται, οι ρωγμές στην επιφάνεια γίνονται εμφανείς και η ιστορία παίρνει μια ραγδαία και απρόσμενα σκοτεινή τροπή.

Πρόκειται για έναν σύγχρονο θεατρικό μονόλογο που ξεκινά ως μια γλυκιά ιστορία αγάπης, για να μεταμορφωθεί σταδιακά σε μια βαθιά ανατομία της απώλειας, της μνήμης και του αγώνα του ανθρώπου να διαχειριστεί το τραύμα και να συνεχίσει να ζει. Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Βρετανός συγγραφέας Dennis Kelly, γνωστός στο ελληνικό κοινό από το συγκλονιστικό έργο Τα Ορφανά, υπογράφει ένα κείμενο που ισορροπεί αριστοτεχνικά μεταξύ χιούμορ και τραγωδίας, αποκαλύπτοντας τις αφανείς μορφές αγριότητας που διαπνέουν τις καθημερινές μας σχέσεις. Ζητήματα όπως η έμφυλη ανισότητα και οι μηχανισμοί συγκατάβασης και κανονικοποίησης της βίας, αποτελούν τον δραματουργικό πυρήνα του έργου.

«Δεν θυμάμαι ακριβώς πότε τα πράγματα μεταξύ μας άρχισαν να πηγαίνουν στραβά – θυμάμαι μόνο ξαφνικά να βρίσκομαι μέσα σε αυτό».

Καθώς η αφήγηση αποκτά ρυθμό, η βία διαφαίνεται σταδιακά, διαβρώνοντας κάθε πτυχή μιας φαινομενικά ειδυλλιακής ζωής. Μικρές, φαινομενικά αθώες στιγμές της καθημερινής οικογενειακής ζωής, αποκαλύπτονται εκ των υστέρων ως σκοτεινά προειδοποιητικά σημάδια μιας δυστοπικής πραγματικότητας.

Στη σκηνική ερμηνεία της Λητώς Τριανταφυλλίδου, η ηρωίδα ξεδιπλώνει την ιστορία της, χτίζοντας μπροστά στα μάτια του κοινού ένα ζωντανό ντοκιμαντέρ. Η παράσταση πλοηγείται αριστοτεχνικά ανάμεσα στο θέατρο και την κινηματογραφική αφήγηση, μετατρέποντας την θεατρική σκηνή σε πεδίο προσωπικής αναμέτρησης της ηρωίδας με το παρελθόν της, όπου η αφήγηση λειτουργεί ως πράξη ψυχολογικής επιβίωσης.

“Η ηρωίδα που κληθήκαμε να δημιουργήσουμε με τη Νατάσσα Εξηνταβελώνη δεν είναι ούτε σύμβολο ούτε θύμα. Είναι ένας άνθρωπος που προσπαθεί να εντοπίσει τη στιγμή όπου η πορεία της ζωής της μετατοπίστηκε προς την τραγωδία. Καθώς μας αφηγείται την ιστορία της, αναζητά ενδείξεις και ίχνη μέσα στην ίδια της τη μνήμη, επιχειρώντας να διαγνώσει στον σύντροφό της, στη σχέση τους και στην κοινωνία όπου ζει τις απαρχές και τα αίτια της βίας που καθόρισαν τη ζωή της. Αυτή η προσπάθεια κατανόησης — και όχι η τραγωδία καθαυτή — αποτέλεσε τον πυρήνα της παράστασής μας. Η σκηνική σύνθεση της παράστασης διαμορφώθηκε ως μια ζωντανή διαδικασία ανασύνθεσης: μια αφήγηση που χτίζεται μπροστά μας, σαν ντοκιμαντέρ της ίδιας της μνήμης. Ζούμε σε μια εποχή όπου η μνήμη δεν υπάρχει πλέον μόνο μέσα μας, αλλά και μέσα σε αρχεία, εικόνες και βίντεο. Ανακαλούμε το παρελθόν μας μέσα από οθόνες. Με αυτή την έννοια, όλοι γινόμαστε αφηγητές, μοντέρ και σκηνοθέτες της ίδιας μας της ζωής. Ωστόσο, παρά τα σύγχρονα εργαλεία καταγραφής και επαύξησης της εμπειρίας μας, η αμηχανία — και συχνά η ανικανότητά μας — απέναντι στην τραγωδία παραμένει ίδια, τόσο ως προς την αποτροπή της όσο και ως προς την κατανόησή της. Αυτή υπήρξε ίσως και η μεγαλύτερη πρόκληση: να προσεγγίσουμε την ενδοοικογενειακή βία χωρίς δραματική υπερβολή, αλλά και χωρίς απόσταση. Αν η παράσταση αφήνει κάτι πίσω της, θα ήθελα να είναι μια αίσθηση επαγρύπνησης — η συνειδητοποίηση ότι η βία δεν εμφανίζεται αιφνίδια στις έμφυλες σχέσεις, αλλά διαμορφώνεται αθόρυβα μέσα από μικρές, καθημερινές μετατοπίσεις που συχνά περνούν απαρατήρητες. Αν καταφέρουμε να το αναγνωρίσουμε αυτό — όσο επώδυνο κι αν είναι — ίσως να ανοίξει ο δρόμος για μια ουσιαστική αλλαγή δυναμικής”. Λητώ Τριανταφυλλίδου

Girls & Boys του Dennis Kelly

Με τη Νατάσα Εξηνταβελώνη

Μετάφραση – Σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου

• Σκηνικά: Δημήτρης Πολυχρονιάδης
• Μουσική: Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
• Κίνηση: Κωνσταντίνος Παπανικολάου
• Φωτογραφίες – Βίντεο: Δέσποινα Σπύρου
• Video Editing: Μαριάνα Τρούμπη
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Τζέσικα Κουρτέση
• Graphic Design: Γκέλυ Καλαμπάκα
• Επικοινωνία: Αντώνης Κοκολάκης
• Social Media: Renegade Media
• Παραγωγή: Θεατρικές Επιχειρήσεις Τάγαρη

Στα βίντεο της παράστασης εμφανίζονται η Κάτια και ο Νικόλας.

Θερμές ευχαριστίες στους: Δημήτρη Πασσά, Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Ολυμπία Γαϊτανίδη, Μπάμπη Χριστακόπουλο και Κατερίνα Μάμαλη.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Θέατρο Αλάμπρα, Στουρνάρη 53, Αθήνα

Τηλέφωνο: 21 0522 0120

Παραστάσεις: έως τις 17 Μαΐου

• Παρασκευή & Σάββατο | 21:00
• Κυριακή | 19:00

Διάρκεια: 90’

Τιμές εισιτηρίων: 18€ κανονικό | 16€ μειωμένο

Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/girls-boys/