Αποχαιρετούμε τον σπουδαίο Νίκο Καλογερόπουλο: Μια ζωή αφιερωμένη στην Τέχνη

Σε ηλικία 74 ετών, η Ελλάδα αποχαιρέτησε χθες τον Νίκο Καλογερόπουλο, έναν σπουδαίο καλλιτέχνη που διέπρεψε ως ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός. Η πορεία του στο χώρο του πολιτισμού υπήρξε πλούσια και πολυδιάστατη.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε εμβληματικές ταινίες. Ξεχώρισαν ιδιαίτερα η ερμηνεία του στο «Μάθε παιδί μου γράμματα» (1981), για την οποία τιμήθηκε με το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, και η συμμετοχή του στο «Λούφα και παραλλαγή» (1984), που του χάρισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο ίδιο φεστιβάλ.

Γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας το 1952 και σπούδασε υποκριτική στη σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη. Το τηλεοπτικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1975 με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται». Ακολούθησαν επιτυχημένες εμφανίσεις σε σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» (1977), «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη πολιτεία» (1980).

Στην κινηματογραφική του πορεία, που ξεκίνησε το 1980, συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες της εποχής, όπως ο Νίκος Περάκης, ο Θόδωρος Μαραγκός, ο Κώστας Φέρρης και ο Νίκος Ζαπατίνας. Το 1981, ο ρόλος του στο «Μάθε παιδί μου γράμματα» του απέφερε ένα ειδικό βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το 1983, η ερμηνεία του στην ταινία «Ρεμπέτικο» του χάρισε το Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ το 1984, η συμμετοχή του στο «Λούφα και παραλλαγή» του απέφερε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος άφησε το στίγμα του και στο θέατρο, με το πρώτο του έργο, «Ο μπαμπούλας», να ανεβαίνει το 1976 στο θέατρο ΚΑΒΑ. Η καλλιτεχνική του φύση τον οδήγησε και σε άλλες δημιουργικές εκφράσεις, όπως η ποίηση και το τραγούδι, ενώ έγραψε και άλλα θεατρικά έργα, όπως το «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται».

Η επιστροφή του στον κινηματογράφο έγινε με τις ταινίες «Θηλυκή εταιρεία» (1999) και «Ένας κι ένας» (2000). Για την ερμηνεία του στην τελευταία, βραβεύτηκε για δεύτερη φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενώ η ταινία απέσπασε και το βραβείο Καλύτερης Ταινίας.