Ένοπλες Δυνάμεις: Γιατί η στροφή στα “Made in Greece” πολεμικά πλοία, υποβρύχια και οπλικά συστήματα είναι απαραίτητη για την εθνική κυριαρχία και την οικονομία
Η ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη διασφάλιση της εθνικής κυριαρχίας. Η υιοθέτηση ελληνικής σχεδίασης και κατασκευής σε πολεμικά πλοία, υποβρύχια και οπλικά συστήματα από τις Ένοπλες Δυνάμεις προσφέρει στρατηγική αυτονομία, ενισχύει την εθνική οικονομία μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και εδραιώνει ένα ισχυρό γεωπολιτικό αποτύπωμα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Του Χρήστου Μαζανίτη
Μια διαχρονική αδυναμία στην προσέγγιση των εξοπλιστικών προγραμμάτων στη χώρα μας εντοπίζεται στην προτίμηση για την ασφαλή, αλλά τελικά αδιέξοδη, επιλογή της αγοράς «έτοιμων» οπλικών συστημάτων από το εξωτερικό. Τα ελληνικά Επιτελεία συχνά εστιάζουν στην τελειότητα των προδιαγραφών, απορρίπτοντας λύσεις εγχώριας σχεδίασης επειδή, αρχικά, δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις απαιτήσεις των διεθνών κολοσσών. Αυτή η προσέγγιση συνιστά μια μορφή στρατηγικής αυτοκαταστροφής. Η αμυντική τεχνολογία δεν δημιουργείται εν κενώ, αλλά σφυρηλατείται στο πεδίο της μάχης, δοκιμάζεται υπό δύσκολες συνθήκες και βελτιώνεται συνεχώς μέσω της αδιάκοπης αλληλεπίδρασης με τον χρήστη.
Όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις επιλέγουν συστήματα «Made in Greece», επενδύουν όχι μόνο στο τελικό προϊόν, αλλά κυρίως στη διαδικασία εξέλιξής του. Αυτό το μοντέλο προϋποθέτει την προμήθεια μιας αρχικής, περιορισμένης ποσότητας υλικού. Το υλικό αυτό υφίσταται εντατικές δοκιμές στην πρώτη γραμμή, από έμπειρο προσωπικό, όπως στελέχη ειδικών δυνάμεων, πληρώματα πλοίων και πιλότους. Οι παρατηρήσεις, οι εντοπισμένες αστοχίες και οι προτάσεις βελτίωσης επιστρέφουν άμεσα στους Έλληνες μηχανικούς και τεχνικούς. Έτσι, το σύστημα αναβαθμίζεται εσωτερικά, αποκτώντας χαρακτηριστικά προσαρμοσμένα στις μοναδικές γεωγραφικές και επιχειρησιακές συνθήκες του ελληνικού θεάτρου επιχειρήσεων. Η υιοθέτηση της αυτονομίας μέσω της ανάπτυξης του ελληνικού Πηγαίου Κώδικα για την ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της σωστής κατεύθυνσης.
Διαβάστε σήμερα στο enikonomia.gr
Ενοίκια: Μέχρι πότε αναμένεται να παραταθεί η υποχρεωτική καταβολή μέσω τραπεζών και τι θα ισχύσει για τις κυρώσεις – Οι τελευταίες πληροφορίες
Στρατηγική αυτονομία
Η καθολική υιοθέτηση ενός εγχώριου συστήματος, μετά τις απαραίτητες βελτιώσεις, προσφέρει πολλαπλά και αδιαπραγμάτευτα οφέλη. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η απεξάρτηση από τις εξωτερικές πιέσεις, τα γεωπολιτικά παιχνίδια και τα εμπάργκο των ξένων προμηθευτών. Σε περιόδους κρίσης, η δυνατότητα συντήρησης, επισκευής και άμεσης αναβάθμισης των οπλικών συστημάτων εντός των εθνικών συνόρων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα ισχύος. Η μεγαλύτερη παγίδα είναι η κατοχή υπερσύγχρονων οπλικών συστημάτων που, σε κρίσιμες στιγμές, καθίστανται άχρηστα λόγω έλλειψης ανταλλακτικών ή άρνησης της χώρας προέλευσης να παράσχει κωδικούς και τεχνική υποστήριξη.
Η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου συνεχούς υποστήριξης γύρω από μια ελληνική αμυντική βιομηχανία διασφαλίζει ότι η εθνική κυριαρχία δεν περιορίζεται στην υπογραφή μιας σύμβασης, αλλά εκτείνεται σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής του οπλικού συστήματος. Επιπλέον, όταν ένα σύστημα εγκρίνεται και εντάσσεται στις τάξεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, αποκτά το ισχυρότερο πιστοποιητικό ποιότητας παγκοσμίως.
Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η Ελλάδα διαθέτει μερικές από τις πιο ισχυρές, έμπειρες και επιχειρησιακά άρτιες Ένοπλες Δυνάμεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αδιαμφισβήτητη υπεροχή και υψηλό επίπεδο στελεχιακού δυναμικού.
ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Εντυπωσιακό αρχαιολογικό εύρημα: Στο φως σπάνιος ετρουσκικός τάφος από την εποχή των τελευταίων βασιλιάδων της Ρώμης
Θεσσαλονίκη: Φωτιά σε χωματερή στο Ωραιόκαστρο – Δείτε βίντεο
Τεχνητή Νοημοσύνη: Οι αυτόνομοι «πράκτορες» AI σπάνε τα όρια του ελέγχου μας – Ο φόβος για την επόμενη ημέρα και ο διχασμός στη Σίλικον Βάλεϊ
Ηλιάνα Παπαγεωργίου: Από το Tέξας στο πλατό
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα στη ροή ειδήσεων του enikos.gr
Η φήμη ότι οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εμπιστεύονται και χρησιμοποιούν καθημερινά ένα εγχώριας ανάπτυξης και παραγωγής σύστημα αποτελεί την κορυφαία διαφήμιση για την προώθησή του στις διεθνείς αγορές. Οι ξένοι αγοραστές γνωρίζουν πως ό,τι αντέχει στα δύσκολα και απαιτητικά σενάρια του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου είναι εγγυημένα αξιόπιστο.
Πολλαπλασιαστής ισχύος για την οικονομία
Πέρα από το στρατιωτικό σκέλος, η ενεργός στήριξη της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη για την ευρύτερη οικονομία. Η επένδυση σε ελληνικά οπλικά συστήματα και ναυπηγήσεις δεν αποτελεί απλή δαπάνη, αλλά μια παραγωγική επένδυση υψηλής απόδοσης. Σύμφωνα με αναλύσεις οικονομικών φορέων, η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας μπορεί να αυξήσει το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας κατά ποσοστό που αγγίζει ή και ξεπερνά τις 2 ποσοστιαίες μονάδες, προσδίδοντας προστιθέμενη αξία σε δεκάδες συναφείς κλάδους της μεταποίησης, της τεχνολογίας και της έρευνας.
Ο ναυπηγικός και ναυπηγοεπισκευαστικός τομέας, με την αναγέννηση των ελληνικών ναυπηγείων, αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η ναυπήγηση πολεμικών πλοίων και υποβρυχίων εντός της ελληνικής επικράτειας κινητοποιεί μια τεράστια αλυσίδα αξίας. Δημιουργεί χιλιάδες νέες, εξειδικευμένες θέσεις εργασίας για ναυπηγούς, μηχανικούς, ηλεκτρονικούς, τεχνίτες μετάλλου και ελεγκτές ποιότητας.
Ένα ναυπηγικό πρόγραμμα πολλαπλών μονάδων έχει τη δυνατότητα να απασχολήσει άμεσα και έμμεσα πάνω από 10.000 εργαζομένους, αντιστρέφοντας το brain drain και επαναφέροντας στη χώρα λαμπρά επιστημονικά μυαλά που είχαν αποχωρήσει κατά τα χρόνια της κρίσης.
Ταυτόχρονα, τα χρήματα του Έλληνα φορολογουμένου παραμένουν στην εγχώρια οικονομία, επιστρέφοντας μέσω της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών, ενισχύοντας τα κρατικά ταμεία αντί να κατευθύνονται σε πολυεθνικούς κολοσσούς του εξωτερικού.
Βιομηχανική διπλωματία
Η εξαγωγική δραστηριότητα στον κρίσιμο χώρο της άμυνας υπερβαίνει τα στενά οικονομικά οφέλη. Γεννά αυτό που η σύγχρονη γεωπολιτική θεωρία ονομάζει βιομηχανική διπλωματία. Όταν μια ξένη χώρα προμηθεύεται ελληνικά πλοία, περιπλανώμενα πυρομαχικά, drones ή ηλεκτρονικά συστήματα, δημιουργούνται μακροχρόνιες σχέσεις στρατηγικής εξάρτησης από την Ελλάδα. Η ανάγκη για εκπαίδευση προσωπικού, συνεχείς αναβαθμίσεις, τεχνική υποστήριξη και ανταλλακτικά συνδέει την αμυντική δομή του αγοραστή με το ελληνικό κράτος και τις βιομηχανίες του για δεκαετίες. Έτσι, η Ελλάδα διευρύνει το διπλωματικό και στρατηγικό της αποτύπωμα, μετατρεπόμενη από χώρα που απλώς παρακολουθεί τις εξελίξεις σε περιφερειακό πυλώνα σταθερότητας και τεχνολογικής ισχύος.
Αυτό το μοντέλο δεν είναι θεωρητικό· έχει εφαρμοστεί μεθοδικά και με τεράστια επιτυχία από την Τουρκία. Η γειτονική χώρα, επενδύοντας συστηματικά στη δική της αμυντική βιομηχανία και επιβάλλοντας στις δικές της ένοπλες δυνάμεις την υποχρεωτική χρήση εγχώριου υλικού –ακόμη κι όταν αυτό υστερούσε ποιοτικά στα πρώτα στάδια– κατάφερε να αναδειχθεί σε ισχυρό περιφερειακό παίκτη. Παρόλο που πολλά από τα τουρκικά οπλικά συστήματα δέχονται κριτική για την αμφίβολη ποιότητα ή την αξιοπιστία τους, η Άγκυρα προτάσσει ως ασυναγώνιστο πλεονέκτημα τις ανταγωνιστικές τιμές και την ευελιξία. Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, καθώς σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, οι εξαγωγές της τουρκικής πολεμικής και αεροδιαστημικής βιομηχανίας κατέγραψαν σημαντική άνοδο τα τελευταία πέντε χρόνια, εκτοξευόμενες από τα 200 εκατομμύρια σε ιστορικά ύψη, με τις συνολικές εξαγωγές να φτάνουν τα 5,5 δισεκατομμύρια δολάρια το 2023 και να αγγίζουν το εντυπωσιακό ρεκόρ των 7,15 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2024, ενώ το 2026 αναμένεται να ξεπεράσει τα 9 δις.
Η Ελλάδα διαθέτει την τεχνογνωσία, το ανθρώπινο δυναμικό και την ιστορική αναγκαιότητα να ακολουθήσει μια ανάλογη, ποιοτικά ανώτερη πορεία. Η επιμονή στα «Made in Greece» οπλικά συστήματα και πλοία δεν αποτελεί ρομαντική πολυτέλεια, αλλά μονόδρομο επιβίωσης και ανάπτυξης.
