«Η χαμένη άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα: Μια μοναδική θεατρική εμπειρία στο Θέατρο Πορεία!
Το εμβληματικό τελευταίο μυθιστόρημα του Στρατή Τσίρκα, Η Χαμένη Άνοιξη, μεταφέρεται για πρώτη φορά στη σκηνή. Σε μια θεατρική διασκευή του Άρη Λάσκου και σκηνοθεσία του Βαλάντη Φράγκου, η παράσταση κάνει πρεμιέρα την 1η Οκτωβρίου 2025 στο Θέατρο Πορεία, με έναν θίασο έξι ηθοποιών και μία αφήγηση που φέρνει στο προσκήνιο την Ιστορία που πάντα
Η Χαμένη Άνοιξη του Στρατή Τσίρκα Ζωντανεύει στο Θέατρο
Το εμβληματικό τελευταίο έργο του συγγραφέα Στρατή Τσίρκα, “Η Χαμένη Άνοιξη”, κάνει το ντεμπούτο του στη θεατρική σκηνή. Η διασκευή αναλαμβάνει ο Άρης Λάσκος και τη σκηνοθεσία υλοποιεί ο Βαλάντης Φράγκος. Η παράσταση θα πραγματοποιήσει την πρεμιέρα της στις 1 Οκτωβρίου 2025 στο Θέατρο Πορεία,με συμμετοχή έξι ταλαντούχων ηθοποιών και μία αφήγηση που αναδεικνύει τις μυστικές πτυχές της Ιστορίας.
Περίληψη της Υπόθεσης
Το καλοκαίρι του 1965, ο Ανδρέας επιστρέφει στην Αθήνα μετά από 18 χρόνια εξορίας στην Τασκένδη. Σε ένα διάστημα 20 ημερών — από τις 4 έως τις 23 Ιουλίου — θα αντιμετωπίσει το παρελθόν του, τα προσωπικά του βιώματα και μια πολιτική κατάσταση γεμάτη κρίσεις. Δύο γυναίκες θα επηρεάσουν τη συνείδησή του: η κοσμοπολίτισσα Φλώρα, που παραμένει αδιάφορη για την πολιτική, και η νεαρή αγωνίστρια Ματθίλδη. Παράλληλα με την προσωπική τους ιστορία εξελίσσεται μια Ελλάδα σε βαθιά αλλαγή: οι κοινοβουλευτικοί θεσμοί δοκιμάζονται σφοδρά ενώ οι πολίτες βρίσκονται υπό επιτήρηση.
Το Κυπριακό ζήτημα εντείνεται και στην Αθήνα ο δημοκρατικός κόσμος αντιδρά με συνεχείς διαδηλώσεις απέναντι σε κρατικές καταστολές. Οι άνθρωποι βιώνουν μια περίοδο όπου οι συνειδήσεις τους αμφισβητούνται καθημερινά ενώ οι εξελίξεις είναι ανελέητες.
Όπως παρατηρεί σωστά ο Mario Vitti: «Από ένα σημείο κι έπειτα, τα πρόσωπα υποχωρούν πίσω από τη σκηνή και πρωταγωνιστεί η Ιστορία».
Σχετικά με την Παράσταση
Ο Άρης Λάσκος έχει μεταφέρει το μυθιστόρημα για το θέατρο ενώ ο Βαλάντης Φράγκος διευθύνει μία παράσταση γεμάτη ένταση και γ ritmo. Δύο ηθοποιοί ερμηνεύουν τους κύριους χαρακτήρες (Ανδρέας – Φλώρα) κι άλλοι τέσσερις εναλλάσσονται στους υπόλοιπους χαρακτήρες της ιστορίας. Με κινηματογραφική πλοκή που εναλλάσσει δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους — όπως τον Εθνικό Κήπο ή τις πλατείες της Αθήνας — η παράσταση τιμά τα δραματουργικά ευρήματα του Τσίρκα.
Mυθοπλασία αναμειγνύεται με ιστορικές συνέπειες καθώς πραγματικά πρόσωπα συνδυάζονται με φανταστικούς χαρακτήρες δημιουργώντας ένα ισχυρό δρώμενο διάρκειας δύο ωρών.
Ερωτήματα για τη Σύγχρονη Κοινωνία
The personal experiences of the characters clash with societal ideals and their disillusionment as both protagonists—Andreas and Flora—struggle for a sense of belonging in a world that seems to reject them after having lived abroad for so long. They grapple with basic questions: What truly belongs to them? To whom do they belong? Is there room for them in a society that appears indifferent? The narrative poignantly reflects on whether one can find happiness amid turmoil when the air is thick with whispers of coups and upheaval.
The question remains whether history will sweep us along or if we can carve out our own space amidst its currents—what follows after a Lost Spring? Is it merely another lost era or perhaps an opportunity for awakening and redirection?
Cita del autor:
“Θέλω να γράψω ένα βιβλίο λυπητερό που να κάνει ευτυχισμένους όσους το διαβάζουν.”
