Ηλιοτρόπια στο Σκοτάδι και στο Φως

Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης «Αγγελική Χατζημιχάλη» Δήμου Αθηναίων

21 Σεπτεμβρίου – 09 Νοεμβρίου 2025

Η έκθεση είναι σχεδιασμένη ώστε να είναι προσβάσιμη σε άτομα με οπτικές αναπηρίες.

Ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ) παρουσιάζει την έκθεση με τίτλο «Ηλιοτρόπια στο Σκοτάδι και στο Φως», η οποία θα διαρκέσει από τις 21 Σεπτεμβρίου έως τις 09 Νοεμβρίου 2025. Η διοργάνωση αυτή γίνεται σε συνεργασία με την εθελοντική ομάδα Velones in Action.

Sτόχος της έκθεσης είναι να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με την τυφλοκώφωση μέσω της τέχνης. Απευθύνεται σε όσους επιθυμούν να κατανοήσουν καλύτερα τους ανθρώπους που υποστηρίζει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Τυφλοκωφών «Το Ηλιοτρόπιο». Αυτός ο σύλλογος αποτελεί τον μοναδικό μη κερδοσκοπικό οργανισμό στη χώρα που παρέχει εκπαιδευτική υποστήριξη καθώς και βοήθεια στην αποκατάσταση των ατόμων αυτών στον κοινωνικό ιστό.

Ο τίτλος της έκθεσης αντηχεί τη σημασία του ηλιοτροπίου, ένα λουλούδι που συμβολίζει την ελπίδα. Το συγκεκριμένο φυτό έχει επιλεγεί από τα μέλη της κοινότητας τυφλοκωφών ως σύμβολο φωτεινότητας, ελπίδας και επικοινωνίας, μιας κι αυτό αντανακλά τη δυναμική τους παρουσία στον κόσμο.

Τα άτομα που βιώνουν τυφλοκώφωση συχνά βρίσκονται σε μια πραγματικότητα όπου οι βασικές αισθήσεις τους περιορίζονται ή δεν υπάρχουν καθόλου. Ωστόσο,ο κόσμος αυτός είναι γεμάτος πλούτο: η αφή λειτουργεί ως γλώσσα,οι κινήσεις μετατρέπονται σε λέξεις κι η παρουσία ενός άλλου ατόμου δημιουργεί ένα ολοκληρωμένο λεξιλόγιο συναισθημάτων. Αυτή ακριβώς τη διάσταση προσπαθεί να αναδείξει η συγκεκριμένη έκθεση – δεν πρόκειται για μια απώλεια αλλά για μια νέα αρχή; Πρόκειται για έναν διάλογο μεταξύ τέχνης και αναπηρίας μέσα από μια βιωματική καλλιτεχνική εμπειρία που αξιοποιεί τις αντιθέσεις ανάμεσα στη σκιά και το φως.

Τα έργα τέχνης που εκτίθενται στους χώρους του μουσείου έχουν ως κεντρικό θέμα το ηλιοτροπίο χωρίς ωστόσο να περιγράφουν απλά την εμπειρία των τυφλοκωphών· αντίθετα προσκαλούν το κοινό να “ψηλαφήσει”, παρατηρήσει τον κόσμο γύρω τους χωρίς ήχο ώστε να σκεφτεί τι σημαίνει ύπαρξη όταν οι μορφοποιήσεις της επικοινωνίας απαιτούν διαφορετικές “γλώσσες”.

Το κομμάτι της έκθεσης χωρίζεται σε δύο ζωντανές εποχές: πρώτον έχουμε τον σκοτεινό χώρο που ενσαρκώνει απομόνωση ενώ παράλληλα προβάλλει τη σιωπή κι το άγγιγμα ως κύρια μέσα επαφή· δεύτερον έχουμε τον φωτεινό χώρο γεμάτο χρώμα όπου κυριαρχούν τα χαρούμενα λουλούδια του ήλιου.

The Dark Space αντικατοπτρίζει εσωτερικά συναισθήματα όπως απομόνωση καθώς οι επισκέπτες βρίσκονται ανάμεσα στα γλυπτά έργα τα οποία μπορούν ν’ αγγιχτούν προκειμένου ν’ αποκτήσουν πρόσβαση στις συναισθηματικές εκδηλώσεις των καλλιτεχνών;

Eδώ η τέχνη καλείται όχι μόνο ν’ αντικριστεί αλλά ν’ αγγιχθεί προκειμένου να προκαλέσει αισθήσεις κι συναισθήματα· έτσι καλείται κάθε θεατής ν’ εξελιχθεί σ’ έναν ενεργό συμμετέχο στην εμπειρία αυτή!

Aπό εδώ αρχίζει μία νέα διαδικασία εισαγωγής προς το φως στον Χώρο του Φωτός: ένας χώρος ανοικτός γεμάτος ζωή όπου χρώματα περισσεύουν δίνοντας ζωή στη συλλογιστική μας διαδικασία.»

“…η συμμετοχή μας στην παρούσα έκθεση θέλει να φέρει στο προσκήνιο ένα λουλούδι που δεν κοιτά μόνο τον ήλιο αλλά и την ψυχή…”

“Ένα Σύμβολο Φωτός μέσα στη Σιωπή…”

P/>