Αποχαιρετισμός στον Διονύση Σαββόπουλο

Σε ηλικία 80 ετών, ο τραγουδιστής και μουσικοσυνθέτης Διονύσης Σαββόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή. Ο εξαιρετικός καλλιτέχνης υπέστη ανακοπή καρδιάς στις 21:10, έπειτα από περίπου δύο εβδομάδες νοσηλείας σε ιδιωτικό νοσοκομείο, όπου βρισκόταν από τις αρχές Οκτωβρίου λόγω αναπνευστικών προβλημάτων.

Ως δημιουργός, είχε σημαντική επιρροή στη μουσική σκηνή της δεκαετίας του ’60 με την κυκλοφορία του δίσκου «Φορτηγό», προβάλλοντας τη λεγόμενη «ελληνική ροκ». Ήταν απ’ τους πρώτους Έλληνες καλλιτέχνες που συνδύαζαν την ερμηνεία με τη συγγραφή στίχων και μουσικής.

Βιογραφικά στοιχεία

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944 και είχε καταγωγή από Κωνσταντινούπολη και Φιλιππούπολη. Το 1963 ήρθε στην Αθήνα, αποφασίζοντας να αφήσει τη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης για να ακολουθήσει το πάθος του για το τραγούδι. Συνδύασε στοιχεία της αμερικανικής μουσικής των Μπομπ Ντίλαν και Φρανκ Ζάπα με παραδοσιακή μακεδονική μουσική και πολιτικά φορτισμένους στίχους.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του παρέμενε πολιτικά ενεργός με εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα μαζί με γνωστά ονόματα όπως η Μαρία Φαραντούρη και ο Μάνος Λοΐζος. Υπέστη διώξεις κατά τη διάρκεια της Χούντας όταν φυλακίστηκε δύο φορές το 1967 για τις πολιτικές του πεποιθήσεις.

Ο Διονύσης έγραψε κομμάτια που αγγίζουν ποικιλία θεμάτων: πολιτικά, ερωτικά αλλά κι αυτά γεμάτα χιούμορ. Τη χρονιά 1986-1987 παρουσίασε τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι». Πολλά από τα κομμάτια του είναι δικές του συνθέσεις τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική.

Στις 24 Νοεμβρίου 2017 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας από το Τμήμα Φιλολογίας του ΑΠΘ.

Δισκογραφία

Ο πρώτος προσωπικός δίσκος του ήταν το «Φορτηγό», που κυκλοφόρησε το 1966 όταν ήταν μόλις 22 χρονών, περιλαμβάνοντας κομμάτια όπως η «Συννεφούλα» και η «Αγάπη είναι παντού». Τρία χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε τον δεύτερο δίσκο του “Το περιβόλι του τρελλού”, όπου φιλοξενεί κλασικές συνθέσεις όπως η «Θαλασσογραφία», γραμμένη κατά την περίοδο που βρισκόταν φυλακή. Επίσης περιλαμβάνει το κομμάτι «Ντιρλαντά», που τον οδήγησε σε δικαστικές διαφορές.

Aξιοσημείωτο είναι ότι η “Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη” γράφτηκε αρχικά για τον Τσε. Ακολούθησαν οι πιο δυνατές δουλειές («Μπάλλος» και «Το βρώμικο ψωμί») στα χρόνια ’71-‘72 αντίστοιχα. Μετέπειτα ασχολείται επίσης με τον κινηματογράφο και θέατρο: Το ’76 συνέθεσε την παρτιτούρα για την ταινία “Happy Day” ενώ έναν χρόνο μετά έγραψε τους στίχους στο έργο “Αχαρνής” βασισμένο στην κωμωδίατου Αριστοφάνη.