Σημαντική Υστέρηση Διδακτόρων ανά 1000 Κατοίκους σε Τουριστικές Περιοχές της Ελλάδας

Οι περισσότερες τουριστικές περιοχές της Ελλάδας αποτυγχάνουν να επιδείξουν ικανοποιητικό αριθμό διδακτόρων ανά 1000 κατοίκους, με τη Χαλκιδική να κατατάσσεται τελευταία και την Κρήτη να είναι η πιο ελπιδοφόρα εξαίρεση.

Η προοπτική γρήγορου κέρδους που προσφέρει ο τουριστικός τομέας φαίνεται ότι ενθαρρύνει πολλούς νέους ανθρώπους να πιστεύουν πως η επένδυση χρόνου για βαθύτερες σπουδές θα τους κοστίσει πολύτιμα έσοδα, τα οποία μπορούν εύκολα να αποκτήσουν με ένα απλό πτυχίο. Αντίθετα, περιοχές με χαμηλότερο εισόδημα δείχνουν μεγαλύτερη προθυμία για εκπαίδευση, θεωρώντας την υψηλή μόρφωση ως μέσο διαφυγής από τις οικονομικές δυσχέρειες.

«Ο δρόμος από τη φτώχεια στα γράμματα είναι μια αξιοπρόσεκτη ελληνική ιδιαιτερότητα», τονίζει ο δρ Ιωάννης Πήτας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Πληροφορικής του ΑΠΘ και κύριος ερευνητής στο ΕΚΕΤΑ/ΙΠΤΗΛ καθώς και πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Διδακτορικών Σπουδών στην Τεχνητή Νοημοσύνη (AIDA), παραθέτοντας ευρήματα από πρόσφατη έρευνα.

«Στις τουριστικές περιοχές παρατηρείται χαμηλή παραγωγή διδακτόρων. Για παράδειγμα, στη Χαλκιδική αναλογούν μόλις 0,55 διδάκτορες ανά 1000 κατοίκους ενώ οι Κυκλάδες έχουν ακόμα λιγότερους με 1,39/1000.Σε σύγκριση, ο νομός Κοζάνης έχει “γεννήσει” 8,16 διδάκτορες και ο νομός Ιωαννίνων 8,71 διδάκτορες/1000 κατοίκους. Επιπλέον ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία που δείχνουν πόσοι από αυτούς τους διδακτόρους παραμένουν μόνιμοι κάτοικοι στις περιοχές αυτές: στη Χαλκίδικη και τις Κύκλο­δες δεν υπάρχουν καθόλου μόνιμοι (1,09 διδάκτορες/1000), σε αντίθεση με τα Ιωάννina όπου ο αριθμός φτάνει τους 9,75», εξηγεί ο κ. Πήτας.

Όπως αναφέρει «οι κάτοικοι των τουριστικών ζωνών δεν επιδιώκουν μακριές σπουδές αλλά εισάγουν γνώση μέσω εσωτερικής μετακίνησης ειδικών επιστημόνων». Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί οι καθηγητές ή οι γιατροί δυσκολεύονται να βρουν σπίτια στα δημοφιλή τουριστικά μέρη: είναι «ξενομερίτες». Η είσοδος ειδικών στους τουριστικούς τομείς καλύπτει κυρίως γενικές ανάγκες όπως η υγεία και η εκπαίδευση χωρίς την απαραίτητη παρουσία πολύ εξειδικευμένων επαγγελματιών (διδάκτη).

Ο δρα Πήτας υπογραμμίζει πως αν θέλουμε πραγματικά τον ελληνικό τουρισμό ν’ αναπτυχθεί θετικά περαιτέρω πρέπει αυτά τα ποσοστά ν’ αλλάξoυν. «Ο ήλιος και η θάλασσα έχουν όρια λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων αλλά κι επειδή πλήττουν αρνητικά το επιστημονικό δυναμικό των σχετικών περιοχών». Για παράδειγμα: παρόλο που οι πολιτιστικές κληρονομιές των Ιονίων Νήσων και των Δωδεκανήσων είναι πλούσιες έχασαν έδαφος στον επιστημονικό τομέα.

Η Κρήτη ακολούθησε μία πιο ισορροπημένη πορεία ανάπτυξης στον τομέα της επιστήμης χάρη στο Πανεπιστήμιο Κρήτης ενώ η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου αποδίδει καλύτερα απ’ αυτήν στον εκπαιδευτικό τομέα πιθανώς λόγω Πανεπιστήμιου Αιγαίου καθώς επίσης κι ενός βιομηχανικού παρελθόντος στη Λέσβο.

{56.000 διδακτήρια στην Ελλάda}

#Για τη συγκέντρωση αυτών των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από μια έρευνα που εξετάζει συνολικά 10.295 κατόχους διδα­κότωνα διαμορφώνοντας έτσι μια εικόνα βασισμένη σε περίπου 56.000 καταγεγραμμένα δι­δάτα τον Νοέμβριο στην Ελλάδα . Η υποστήριξη μαθηματικού συνεργού ήταν ουσιαστική για την ανάλυση αυτών των στοιχείων .

(…) Με βάση τον πληθυσμό της χώρας έχουμε μόνο 5 ,34 δι­δάχτους / 1000 κατοίκους . Όταν επικεντρωνόμαστε στους ηλικιωμένους άμεσα ενεργούς δηλαδή κάθε ηλικίας μεταξύ 25 -64 , αυτό αυξάνει σε 6 ,5 /12000 ] συμπορεύεται κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο.»

{Τα κοινά χαρακτηριστικά πρωταθλητών }

• *Δυτικής Μακεδονίας*: -6 ,38/1199

• *Θεσσαλονίκη*: -7 ,53 ;;