Στρατηγικές Ανάπτυξης για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις στην Ελλάδα

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ) στην Ελλάδα βρίσκονται σε κίνδυνο λόγω των αυξανόμενων τιμών. Προκειμένου να διασφαλίσουν τη βιωσιμότητά τους και να ενισχύσουν την οικονομική τους συνεισφορά, είναι απαραίτητο να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τις εισαγωγές, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ).

Η μελέτη αναδεικνύει πρώτον τη σημασία των ΜμΕ στη δημιουργία θέσεων εργασίας και δεύτερον επισημαίνει ότι οι μισθοί που προσφέρονται από αυτές είναι σχεδόν πάντα χαμηλότεροι σε σύγκριση με εκείνους των μεγαλύτερων εταιρειών.

Βασικά Συμπεράσματα της Μελέτης του ΚΕΠΕ

• Η ελληνική οικονομία έχει υψηλή εξάρτηση από τον τομέα της μεταποίησης όσον αφορά την πώληση εισροών προς αυτόν, ενώ αντίστοιχα η αγορά εισροών είναι λιγότερη σημαντική.
• Ο μεταποιητικός τομέας παρουσιάζει αυτονομία καθώς προτιμά τη χρήση δικών του προϊόντων ως πρώτες ύλες αντί εκείνων άλλων τομέων.
• Υπάρχουν ισχυρές διασυνδέσεις μεταξύ των υπόλοιπων κλάδων της οικονομίας και του μεταποιητικού τομέα που καθιστούν τον τελευταίο κατάλληλο για πολιτικές ενίσχυσης της ζήτησης.
• Aλλαγές στο κόστος παραγωγής έχουν μεγαλύτερη επίδραση στον μεταποιητικό τομέα συγκριτικά με αύξηση ή μείωση παραγωγής σε άλλους κλάδους.
• The low interdependence within the manufacturing sector indicates that price increases are significantly influenced by reliance on imports, rendering it susceptible to external shocks.
• The ample dependence on imports means that investments in the sector yield limited positive effects on overall economic output.

Aυτό υπογραμμίζει την ανάγκη ανάπτυξης στρατηγικών που θα μειώσουν αυτήν την εξάρτηση, αλλά και επιβεβαιώνει ότι βραχυπρόθεσμες πολιτικές ανάπτυξης δεν είναι επαρκείς στη δεδομένη περίοδο. Η αδύναμη σύνδεση μεταξύ του πρωτογενούς και μεταποιητικού τομέα καθιστά αναγκαία τη συνεργασία τους ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα αμφότερων των κλάδων, βελτιώνοντας έτσι τη συνολική οικονομική κατάσταση της χώρας.

Σχετικά με τις σχέσειςτουρισμού-μεταποίησης, παρατηρείται ότι αυτές περιορίζονται σε ελάχιστους κλάδους του μεταποιητικού τομέα. Αυτό αποδεικνύει ότι ο τουρισμός δεν συνεισφέρει ουσιαστικά στην ανάπτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων στην ελληνική οικονομία και καταδεικνύει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης αυτών των συνδέσεων.

Όταν εξετάζουμε τα νοικοκυριά και τον μεταποιητικό τομέα συνολικά, παρακολουθούμε μια χαμηλή αλληλεξάρτηση σχετικά με την αναπαραγωγή εργατικής δύναμης. Ωστόσο, ορισμένοι συγκεκριμένοι κλάδοι μπορεί να συμβάλουν πιο θετικά στη δημιουργία απασχόλησης ή αντίθετα οι τιμές κάποιων προϊόντων μπορεί να ασκήσουν πίεση στα νοικοκυριά.Ανησυχητική είναι επίσης η έλλειψη συνεργασίας μεταξύ των κλάδων μαζικής παραγωγής και υπηρεσιών επιστήμης έρευνας κι ανάπτυξης – ένα χρόνιο πρόβλημα στο ελληνικό επιχειρηματικό περιβάλλον.

Η σημαντική εξάρτηση από τον τομέα διαχείρισης ακίνητης περιουσίας πιέζει άλλοτε περισσότερο άλλοτε λιγότερο τα κόστη παραγωγής στις περισσότερες κατηγορίες προϊόντων.Κοιτώντας μπροστά απαιτείται η εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου εθνικού προγράμματος για αύξηση της σύνδεσης στοχευμένων συμπορίων όπως αυτός ο όμιλος μέτρων θα περιλαμβάνει σαφή στρατηγικά βήματα προς μια πιο ανταγωνιστική δομή οικονομίας μέσω συνεργιών γύρω από βασικούς πυλώνες όπως γεωργία».

Κατευθυντήριες γραμμές για ένα Νέο Πρόγραμμα Ανάπτυξης

This program should focus on reducing import dependencies and fostering the use of local resources while enhancing innovative production methods.Research and development must stand as a pivotal pillar of such an initiative to bolster collaboration between manufacturing entities and academic institutions leading to new innovations and improved competitiveness for Greece’s economy.