Ανάπτυξη οικονομετρικών υποδειγμάτων για τη συνεισφορά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της μεταποίησης στα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας

Η πρόσφατη έκδοση του ΚΕΠΕ με τίτλο «Ανάπτυξη οικονομετρικών υποδειγμάτων για τη συνεισφορά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της μεταποίησης στα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας» επιβλέπεται επιστημονικά από τον επίκουρο καθηγητή στο Παντείου Πανεπιστήμιο,Κώστα Πασσά.

Η ανάλυση προέρχεται από ένα έργο που ανέθεσε το Κέντρο Προγραμματισμού και Ερευνών στη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας του υπουργείου Ανάπτυξης, στο πλαίσιο μιας Συγχρηματοδοτούμενης Πράξης με θέμα την προσαρμογή του Εθνικού Παρατηρητηρίου για τις ΜμΕ στις απαιτήσεις της νέας Αναπτυξιακής/Βιομηχανικής Πολιτικής 2020-2030 καθώς και την πολιτική για τις ΜμΕ – ανάπτυξη υπηρεσιών και εργαλείων παρακολούθησης σε συνεργασία με το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανταγωνιστικότητα-Επιχειρηματικότητα-Καινοτομία» (ΕΠΑνΕΚ) του ΕΣΠΑ 2014-2020.

Ο συλλογικός τόμος διαρθρώνεται σε τρεις σαφείς ενότητες. Στην πρώτη ερευνώνται οι σχέσεις μεταξύ παραγωγικότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και του γενικού μακροοικονομικού κλίματος. Μέσω εφαρμογής οικονομετρικών τεχνικών καταλήγουν σε δύο σημαντικά συμπεράσματα. Αρχικώς, η ανεργία έχει αρνητική επίδραση στην εργασιακή παραγωγικότητα, επηρεάζοντας περισσότερο τις πολύ μικρές εταιρείες. Δευτερευόντως, η αύξηση της παραγωγικότητας στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις δεν συμβάλλει ουσιαστικά στη μείωση των οικονομικών ανισοτήτων.

Στη δεύτερη ενότητα αναπτύσσεται ένα μακροοικονομικό υπόδειγμα βασισμένο στο Area Wide Model που καθόρισαν οι Fagan, Henry and Mestre (2001, 2005). Το κύριο εύρημα αποκαλύπτει ότι η διαρκής ισορροπία του ελληνικού μακροοικονομικού συστήματος εξαρτάται κυρίως από τα αποτελέσματα που προκύπτουν από το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών καθώς και το δημοσιονομικό ισοζύγιο. Η ανάλυση δείχνει ότι λόγω των δομικών χαρακτηριστικών της ελληνικής οικονομίας -ιδιαίτερα την αυξανόμενη εξάρτηση από εισαγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών- οι φάσεις ανάπτυξης οδηγούν σε επιδείνωση του εμπορικού ελλείμματος αλλά και των τρεχουσών συναλλαγών.

Η τρίτη ενότητα επικεντρώνει στις διακρατικές σχέσεις στον μεταποιητικό τομέα συγκριτικά με άλλους κλάδους. Χρησιμοποιώντας μια διευρυμένη προσέγγιση πολυδιάστατης εισόδου-εξόδου σύμφωνα με τους Dietzenbacher και van der Linden εξετάζουν τον βαθμό αλληλεπίδρασης της μεταποίησης μέσα στον ελληνικό οικονομικό ιστό. Τα πιο κρίσιμα ευρήματα περιλαμβάνουν: πρώτον, ο κλάδος της μεταποίησης εμφανίζει δυσανάλογα χαμηλές πωλήσεις προς άλλους τομείς ενώ μεγάλος αριθμός πωλήσεων κατευθύνεται προς υπηρεσίες· δεύτερον, ο συγκεκριμένος τομέας πραγματοποιεί υψηλές αγορές εισρωών από άλλες βιομηχανίες.Ως αποτέλεσμα αυτό σημαίνει πως οποιαδήποτε αλλαγή τιμών επηρεάζει περισσότερο τη μεταποίηση παρά άλλους κλάδους.
Μάλιστα καταγράφεται μια σχετικά περιορισμένη αγορά προϊόντων εγχώριας παραγωγής εκ μέρους της Ελλάδας ενώ αντίθετα ο μεταποιητικός τομέας παίζει πιο σημαντικό ρόλο ως αγοραστής εισρωών στην εγχώρια αγορά.