Η Παράσταση «Οι Δούλες» του Ζαν Ζενέ στο Θέατρο Άττις

Η θεατρική μεταφορά του έργου «Οι Δούλες» από τον Ζαν Ζενέ, σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη και σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία στον χώρο του «Θεάτρου Άττις-Νέος Χώρος». Η προπώληση για τις επερχόμενες παραστάσεις του Φεβρουαρίου έχει ήδη ξεκινήσει.

Το έργο αυτό είναι ένα από τα πιο «ανατρεπτικά» κείμενα που έχουν γραφεί στον 20ο αιώνα, λειτουργώντας ως πεδίο διαρκούς ανάλυσης και ερμηνειών από την πρώτη φορά που παρουσιάστηκε το 1947. Ο συγγραφέας τοποθετεί έναν αμείλικτο καθρέφτη μπροστά στην κοινωνία, αποκαλύπτοντας τα απωθημένα της. Αντί να επικεντρώνεται στα δραματικά στοιχεία ή στο δράμα των καταπιεσμένων, ο Ζενέ φωτίζει μορφές ζωής που η κοινωνία των “κανονικών” επιμένει να περιθωριοποιεί ή να καταστρέφει.

Στην παράσταση της Ομάδας Σημείο Μηδέν συμμετέχουν οι ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά): Έλλη Ιγγλίζ-Σολάνς ως Σολάνζ, Ντίνος Παπαγεωργίου ως Κυρία και Μυρτώ Ροζάκη ως Κλαιρ.

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

«Δούλες»: Το Θέατρο της Εθελοδουλίας

Αυτό που μας απασχολεί είναι η ανακάλυψη του τερατώδους μέσα στην ανθρώπινη φύση. Το ταξίδι προς τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξης μας οδηγεί εκεί όπου γεννιούνται οι σκοτεινές επιθυμίες και οι υπερβολικές φιλοδοξίες. Πώς μπορεί η τέχνη να μελετήσει και να αποκαλύψει αυτά τα τερατουργήματα; Πώς έχει τη δύναμη να φωτίσει τις σκοτεινές πτυχές του ανθρώπινου βίου;

Ο σαρκασμός και ο αυτοσαρκασμός προσδιορίζουν την πιο βίαιη αλλά και ειλικρινή μορφή αποκάλυψης αυτής της σφαίρας. Η εμβάθυνση στη θεματολογία γύρω από την ανθρώπινη τερατωδία αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη της παράστασής μας.

Στις «Δούλες», όλα εκτυλίσσονται μέσα στο θέατρο… εντός ενός άλλου θεάτρου… Οι δύο δούλες «παίζουν» τον ρόλο τους καθώς εναντιώνονται στην εξουσία, εκδηλώνουν τη δυσαρέσκεια τους και αντιδρούν με αυτοκτονικές τάσεις μπροστά στη Κυρία που καθορίζει αυτό το παιχνίδι ζωής και θανάτου.

This performance serves as a dire warning from teh future that is not so distant as we rapidly approach the edge of the abyss. Ωστόσο, το θέατρο γύρω από την εθελοδουλία παραμένει μια γιορτή για τους καταπιεσμένους – μια αναγέννηση των εξεγερτικών εννοιών υπέρ της ζωής απέναντι στις δυνάμεις του θανάτου. Μέσα από αυτές τις ρωγμές θα λάμπει πάντα η ζωντάνια έτοιμη να αγκαλιάσει όλες τις άψυχες πτυχές αυτού του κόσμου γεμάτες περιορισμούς.

Συντελεστές Παράστασης:

• Μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης
• Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος
• Σκηνικά – Κοστούμια: Κατερίνα Παπαγεωργίου
• Φωτισμοί:
• Mουσική – Ηχοτοπίο:Sύμβουλος δραματουργίας – Θεατρολόγος:Eπιστημονικός Συνεργάτης:] Πάνος Παπαθεοδώρου Kataσκευή Kόστuμιών: Eλένη Xασιώτη Kataσκευή Skhnikoú: Aπόστολος Zερδεβάς Makiáz: Bιργινία Tσιχλάκη