«ΣΥΡΙΖΑ: Ο Μητσοτάκης Παίζει τον Ρόλο του Αδιάφορου και Ανεύθυνου»

Διαβάζοντας το πρόσφατο μήνυμα του κ.Μητσοτάκη, προκύπτει εύλογα το ερώτημα σχετικά με την αντίληψή του για την πραγματικότητα της χώρας μας. «Κάνει μονίμως τον ανήξερο και, κυρίως, τον ανεύθυνο», επισημαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ σχολιάζοντας την ανάρτηση του πρωθυπουργού στα κοινωνικά δίκτυα. Οι πολίτες πλέον αντιλαμβάνονται πλήρως τις συνέπειες της διακυβέρνησης Μητσοτάκη: η καθημερινότητά τους γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, ενώ ο ίδιος φαίνεται να αποφεύγει οποιαδήποτε ευθύνη. Αν υποστηρίζει ότι «προσπαθεί»,πάντα κάτι συμβαίνει ώστε να μην καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες.

Αυτή τη βδομάδα έκανε μια αναφορά στους αγρότες και τις κινητοποιήσεις τους αλλά μόνο για να δηλώσει ότι «ότι δώσαμε, δώσαμε» και πως δεν πρέπει να περιμένουν πολλά από τη συνάντηση που είναι προγραμματισμένη για τη Δευτέρα. Η κακή στάση απέναντί τους είχε ήδη εκφραστεί από τον κ.Γεωργιάδη την προηγούμενη εβδομάδα με συκοφαντικά σχόλια και προσβολές καθώς επίσης δήλωσε κάτι εξαιρετικά απαράδεκτο: ότι θα έπρεπε να κοπούν οι ενισχύσεις προς αυτούς — μια πρακτική που δεν παρατηρείται σε καμία άλλη χώρα.

Η Κουμουνδούρου συνεχίζει λέγοντας ότι «για τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν υπάρχει καμία σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ ούτε καθυστέρηση στην αντιμετώπιση της ευλογιάς που απειλεί σοβαρά την ελληνική κτηνοτροφία». Ο πρωθυπουργός δεν φέρει ποτέ ευθύνες ούτε πρόκειται ποτέ να τις παραδεχτεί.Στην ανάρτησή του αναφέρεται επίσης σε θέματα όπως η ανεργία, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα προγράμματα (ημι)απασχόλησης. Στον φανταστικό κόσμο του οι εργαζόμενοι ζουν μια ζωή γεμάτη ευημερία ενώ στην αλήθεια αγωνίζονται καθημερινά με 13ωρα δουλειάς, χαμηλούς μισθούς και επισφαλή εργασία.

«Ο πρωθυπουργός σήμερα δεν έκανε καμία αναφορά στις διεθνείς εξελίξεις ή στη Γροιλανδία ούτε στην επιθετική πολιτική των ΗΠΑ υπό τον Ντόναλντ Τραμπ κατά της Ευρώπης». Αυτή η στάση είναι ιδιαίτερα ντροπιαστική και επικίνδυνη δεδομένου του ρευστού διεθνούς περιβάλλοντος που επικρατεί αυτή τη στιγμή. Απουσιάζουν αναφορές σχετικά με την ακρίβεια ή τα προβλήματα της καθημερινότητας όπως ο πληθωρισμός ή το FIR Αθηνών.

Την ίδια ώρα που ο Πρωθυπουργός μαζί με τον Υπουργό Άμυνας επενδύουν σε επικοινωνιακές στρατηγικές για δημόσιες σχέσεις, σημειώνεται μια ανησυχητική εικόνα στις στρατιωτικές σχολές: σημαντικά κενά λόγω όλο και λιγότερων νέων που δηλώνουν συμμετοχή ή όσων εισάγονται αλλά παραιτούνται στη συνέχεια. Αυτή η κατάσταση σίγουρα δεν είναι τυχαία αλλά αντικατοπτρίζει τις πραγματικές συνθήκες ζωής καθώς και τις περιορισμένες προοπτικές που διαθέτει νέα γενιά.

Αν η κυβέρνηση όντως ενδιαφέρεται για τη δύναμη κι αξιοπιστία των Ενόπλων Δυνάμεων θα πρέπει άμεσα να εγκαταλείψει αυτές τις επιδείξεις στο κοινό κι αντί γι’ αυτόν εστιάζει στον άνθρωπο — στο ανθρώπινο δυναμικό, στην εκπαίδευση των στελεχών ώστε οι συνθήκες υπηρεσίας να βελτιωθούν ουσιαστικά. Εκεί βρίσκεται η πραγματική αξία της άμυνας αυτής της χώρας κι όχι στα τηλεοπτικά πλάνα.»