Ξεκίνημα του προγραμματικού συνεδρίου της Νέας Αριστεράς

Σήμερα εγκαινιάζεται το προγραμματικό και συνεχές συνέδριο της Νέας Αριστεράς στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, το οποίο θα διαρκέσει έως την Κυριακή 25 Ιανουαρίου. Το κύριο σύνθημα του συνεδρίου είναι «Σε έναν κόσμο που καταρρέει, η λύση είναι Αριστερά». Το συνέδριο αυτό έχει αποκλειστικά προγραμματικό χαρακτήρα, χωρίς να διεξάγονται ψηφοφορίες για την εκλογή νέων οργάνων ή τροποποιήσεις στο καταστατικό.

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μόνιμο συνέδριο που συγκροτείται από τους συμμετέχοντες του τελευταίου τακτικού συνεδρίου του κόμματος. Κεντρικά θέματα στις συζητήσεις περιλαμβάνουν τη μελλοντική πορεία του κόμματος καθώς και στρατηγικές συνεργασίες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η συζήτηση γύρω από τις συμμαχίες και οι σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα,θέμα που έχει φέρει στην επιφάνεια διαφωνίες.

Η κυριότερη διαφωνία αποτυπώνεται στις διαφορετικές θέσεις του προεδρεύοντος Αλέξη Χαρίτση σε σύγκριση με εκείνες του γραμματέα Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ο Χαρίτσης υποστηρίζει το Λαϊκό Μέτωπο – μια θέση που προήλθε από το ιδρυτικό συνέδριο – αναιρώντας έτσι την τρέχουσα κατάσταση υπό τον Μητσοτάκη αλλά και την άνοδο της ακροδεξιάς. Υποστηρίζει τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός κοινού ψηφοδελτίου χωρίς αποκλεισμούς,ενσωματώνοντας όλες τις δυνάμεις της αριστεράς,συμπεριλαμβανομένων των αριστερών σοσιαλιστών και πολιτικών οικολογικών προσπαθειών.

Αντίθετα, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης προωθεί την ανασύσταση της ριζοσπαστικής αριστεράς μέσω συνεργασιών οι οποίες περιλαμβάνουν ακόμα και μέλη άλλων κομμάτων όπως το ΜέΡΑ25 αλλά και ανένταχτους αριστούχους πολιτικούς. Αυτή η προσέγγιση ασκεί κριτική σε κομματικές δυνάμεις όπως το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ αντίθετα παραμένει ανοικτός προς αυτούς ο Χαρίτσης.

Μια τρίτη πρόταση εξετάζει την αυτόνομη συγκρότηση της Νέας Αριστεράς με στόχο ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα έτοιμο να εκσυγχρονιστεί χωρίς περιορισμούς παρά μόνο σύμφωνα με ταξικές αρχές. Σε προηγούμενη συνάντηση της Κεντρικής Επιτροπής είχε τεθεί ότι οι αποφάσεις σχετικά με τις συνεργασίες θα έπρεπε να ληφθούν από τη βάση του κόμματος· ωστόσο τελικά αποφασίστηκε ότι αυτές θα καθορίζονται στο Συνέδριο.

Κατά τη διάρκεια των εσωκομματικών διαλόγων έχουν καταγραφεί τρία κείμενα συμβολής στη διαδικασία αυτή. Υπάρχει πάντως συμφωνία πάνω σε σημαντικές θέσεις όπου αναγνωρίζονται δώδεκα “εμβληματικές” αρχές:

• Kαλύτερες δουλειές δεν μπορούν να υπάρξουν δίχως σωστή ρύθμιση εργασίας.
• Mείωση τιμών χωρίς παρέμβεση στα καρτέλ δεν μπορεί να γίνει.
• Lύση για στέγη δε γίνεται δίχως κοινωνική στεγαστική πολιτική.
• Eιρήνη δεν πετυχαίνεται μέσω αγοράς νέου πολεμικού εξοπλισμού.
• Mείωση φορολογίας στους πολίτες δε γίνεται αν δε φορολογούνται οι πλούσιοι.
• Aνάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς στήριξη στον δημόσιο τομέα.
• Eνεργειακή μετάβαση είναι απαραίτητη για οικολογική βιωσιμότητα;
• Sεβασμός προς το περιβάλλον απαιτεί περιορισμούς στην αγορά;
• Aλληλεγγύη στην υγεία, παιδεία και κοινωνικό κράτος απαιτούν πόρους;
• Dημοκρατία χρειάζεται δικαιοσύνη ώστε να λειτουργήσει σωστά;
• Dίκαιη ψηφιακή μετάβαση απαιτεί δημοκρατικός έλεγχος;