Ψυχάρης: Το Ταξίδι Μου

ΨΥΧΑΡΗΣ: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ

Κείμενο: Γιάννης Ψυχάρης

Θεατρική διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιώργος Πετρούνιας

Μετά την επιτυχία του έργου «Η Κληρονομία», που απέσπασε ενθουσιώδη υποδοχή από το κοινό, ο σκηνοθέτης Γιώργος Πετρούνιας και η ομάδα του φέτος αποφάσισαν να ανεβάσουν στη σκηνή το έργο «Το Ταξίδι μου» του Γιάννη Ψυχάρη. (Τίτλος της παράστασης: «ΨΥΧΑΡΗΣ: ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ».)

«Γλώσσα και πατρίδα είναι το ίδιο. Να πολεμά κανείς για την πατρίδα του ή για την εθνική τη γλώσσα, ένας είναι ο αγώνας. Πάντα αμύνεται περί πάτρης… Όποιος δεν ξέρει λεφτεριά, ισότητα κι αδερφοσύνη, — όποιος γυναίκες δεν ψηφά και λέει τους άντρες σκυλιά — ας ξολοθρεφτεί η βασιλεία του κι ας αφανιστεί τ’ όνομά του!» Ψυχάρης, 1888

Λίγα λόγια για το έργο

Γεννημένος το 1854 και καθηγητής γλωσσολογίας στο Παρίσι από το 1888, ο Ψυχάρης δημοσιεύει «το Ταξίδι μου», ένα πρωτοπόρο λογοτεχνικό έργο στην ελληνική λαϊκή γλώσσα. Χρησιμοποιώντας τη βαθιά επιστημονική γνώση αλλά και την καλλιτεχνική του ευφυΐα,καταφέρνει μέσω αυτού του κειμένου να αντισταθεί στην τότε επικρατούσα καθαρεύουσα και να συμβάλει στη σταδιακή ανατροπή της.

“Το Ταξίδι μου” διαθέτει τόσο ιστορική όσο και κοινωνική σημασία και έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στον σύγχρονο νεοελληνικό πολιτισμό. Το κείμενο είναι γεμάτο ζωντάνια με πλούσια χρώματα, μυρωδιές καθώς επίσης αγάπη για τη ζωή.

Sτην αφήγηση αυτή, μας διηγείται πώς ξεκίνησε από τη δεύτερη πατρίδα του – τη Γαλλία – όπου απέκτησε τις πιο σύγχρονες γνώσεις φιλολογίας της εποχής αλλά επηρεασμένος επίσης από τις αξίες της ελευθερίας που προωθούσαν οι ιδέες της Γαλλικής Επανάστασης. Μαζί με τη γυναίκα του ξεκινάνε ένα ταξίδι προς την Ελλάδα – τον τόπο των αναμνήσεων.

Σκηνοθετικό σημείωμα

Ο Ψυχάρης υπερασπίζεται ανυπόκριτα την καθομιλούμενη γλώσσα που χρησιμοποίησαν γύρω τους οι απλοϊκοί άνθρωποι κατά τον χρόνο που έζησε – μια γλώσσα πλήρους συναισθηματισμού όπως αυτή των κοινού ανθρώπου.Αν κι “Το Ταξίδι μου” διαθέτει μια θεμελιωμένη θέση μέσα στις λογοτεχνικές σπουδές ωστόσο δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε ειδικούς ούτε είναι βαρετό ή δύσπεπτο.

Aντιθέτως,περιλαμβάνει στοιχεία χιούμορ καθώς αυτοσαρκασμού ενώ ταυτόχρονα επισημαίνει τις λεπτές ομορφιές γύρω μας μέσα από τα μάτια ενός ερωτευμένου ανθρώπου με ζωή γεμάτη τέχνη.

Mε σχεδόν έναν αιώνα μετά τον θρύλο Ψυχάρη θέλουμε να τιμήσουμε αυτόν τον θεμελιωτή της δημοτικής μας γλώσσας παρουσιάζοντας μία θεατρική διασκευή εμπνευσμένη από τις συγκινήσεις που προκάλεσαν στον συγγραφέα οι φυσικές ομορφιές γύρω μας.