Η Κατσαρίδα Κ.: Μια Τολμηρή Θεατρική Πρόταση

Κριτική από την Κατερίνα Βαρδακαστάνη

Το έργο “Μεταμόρφωση” του Φραντς Κάφκα αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο την υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου, τη σύγκρουση με ρόλους και ταυτότητες που τον καταπιέζουν. Ο κεντρικός ήρωας βρίσκει τον εαυτό του σε μια απροσδόκητη κατάσταση: ξυπνάει ως κατσαρίδα. Στην παράσταση «Η Κατσαρίδα Κ.» που ανεβαίνει στο Θέατρο Αργώ, το ερώτημα ανατρέπεται με έξυπνο και προκλητικό τρόπο: τι συμβαίνει όταν μια κατσαρίδα αποκτά τη συνείδηση του Κάφκα;

Ο Μάριος Ιορδάνου υπογράφει τόσο το κείμενο όσο και τη σκηνοθεσία της παράστασης, επιχειρώντας κάτι σπάνιο για τα θεατρικά δρώμενα της Ελλάδας.Δημιουργεί έναν αντισυμβατικό μονόλογο που λειτουργεί ως ένα υπαρξιακό θρίλερ, μεταφέροντας το καφκικό σύμπαν στη σκηνή όχι απλώς ως αφήγηση αλλά μέσα από μια ενσωματωμένη ψυχική εμπειρία. Η σκηνοθεσία του συνδυάζεται άριστα με τη μουσική επιμέλεια και τον σχεδιασμό φωτισμών που επίσης έχει αναλάβει ο ίδιος, δημιουργώντας ένα περιβάλλον γεμάτο ένταση αλλά και ποιητικότητα.

Η βασική ιδέα της παράστασης είναι εξαιρετικά ποιητική και ριζοσπαστική: η ιστορία μιας κατσαρίδας που μισεί την τελειότητά της και επιθυμεί να γίνει κάτι ατελές – να εξελιχθεί σε άνθρωπο ή ακόμα κι στον ίδιο τον συγγραφέα Κάφκα. Μέσω αυτού του αλλόκοτου παραληρήματος,η παραγωγή πραγματεύεται ζητήματα όπως η ελευθερία,η αποδοχή των πληγών μας καθώς και την ανάγκη υπέρβασης των βιολογικών ή κοινωνικών περιορισμών. Ο δημιουργικός αιρετικός διαταράσσει τις παραδοσιακές αφηγηματικές δομές καλώντας το κοινό να αντιμετωπίσει αυτήν την πρόκληση.

Στην οπτική διάσταση της παράστασης σημαντική είναι η συμβολή του Βαλεντίνου Βαλάση στην σκηνογραφία και ενδυματολογία, οι οποίες δημιουργούν έναν κόσμο μνήμης γεμάτο εγκατάλειψη – ένα χώρο όπου σώμα και νους δοκιμάζουν τις αντοχές τους συνεχώς. Παράλληλα, η Μελπομένη Φιλίππου εργάζεται ως βοηθός σκηνοθέτη για να διασφαλίσει τη συνοχή στην αφήγηση ενώ ισορροπεί τέλεια μεταξύ λόγου και κίνησης.

Kέντρο της παράστασης είναι η Σοφία Καζαντζιάν, ενσαρκώνοντας την Κατσαρίδα Κ., προσφέροντας μία ερμηνεία ιδιαίτερα απαιτητική τεχνικά. Η σωματικότητα της performer καθώς επίσης ο έλεγχος στο ρυθμό κάνουν τον μονόλογο μια ζωντανή εμπειρία για τους θεατές. Με φυσικότητα μεταπηδά από έντονες ζωικές συμπεριφορές σε ανθρώπινα συναισθήματα αγωνίας έως στη βαθιά θλίψη που χαρακτηρίζει τον κόσμο του Κάφκα.

Η «Κατσαρίδα Κ.» στο Θέατρο Αργώ αποτελεί μία τόλμηρη πρόταση στον θεατρικό χάρτη σήμερα. Οι συνεργασίες ανάμεσα στον Μάριο Ιορδάνουและ τη Σοφία Καζαντζιάν έχουν αποδείξει ότι εδώ κι αρκετό διάστημα προσφέρουν αξιόλογες παραστάσεις στα ελληνικά θετικά δρώμενα — με συνέπειες επιτυχίας στην τέχνη τους ώστε το κοινό να μην χάσει αυτήν τη μοναδική εμπειρία.