Ολυμπιακός: Ανάλυση της Απαξίωσης, Συγκριτική Αξιολόγηση και τα Τέσσερα Βασικά Στοιχεία για την Πορεία στα Playoffs

Μια απλή αριθμητική σύγκριση των επιδόσεων του Ολυμπιακού στα ντέρμπι της περσινής χρονιάς, σε σχέση με τις φετινές αναμετρήσεις με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό σε πρωτάθλημα και κύπελλο, αρκεί για να πυροδοτήσει έντονες συζητήσεις αναφορικά με την εικόνα της ομάδας ενόψει των κρίσιμων αναμετρήσεων των playoffs της Super League.

Πέρσι, ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε τους τρεις ιστορικούς του αντιπάλους συνολικά 16 φορές στις εγχώριες διοργανώσεις. Έξι παιχνίδια στην κανονική περίοδο της Super League, άλλα τόσα στα playoffs και τέσσερα στο Κύπελλο Ελλάδος. Το ρεκόρ του ήταν το κορυφαίο στην εκατονταετή ιστορία του συλλόγου: 12 νίκες, με ορισμένους από τους πιο εμφατικούς θριάμβους στην ιστορία αυτών των αναμετρήσεων.

Διαβάστε: Ολυμπιακός, δύο χρόνια Μεντιλίμπαρ: Ευτυχώς τον κρίνει ο Μαρινάκης και όχι τα social media! (Βίντεο)

Φέτος, αντίθετα, οι “ερυθρόλευκοι” δείχνουν να έχουν φτάσει από το ζενίθ στο… ναδίρ όσον αφορά αυτές τις επιδόσεις. Σε επτά ντέρμπι (έξι στο πρωτάθλημα και ένα στο κύπελλο), πέτυχαν μόλις μία νίκη, με ιδιαίτερα πενιχρή επιθετική συγκομιδή 0,7 γκολ ανά αγώνα. Φυσικά, τέτοιου είδους αριθμοί προκαλούν αντιδράσεις σε media και social media, συχνά με τάση υστερίας. Άλλοι προσπαθούν να μετριάσουν το μέγεθος του προβλήματος, θεωρώντας αυτονόητο ότι ο πιο ξεκούραστος Ολυμπιακός θα αρχίσει ξανά να “βομβαρδίζει” τους αντιπάλους του στα playoffs. Άλλοι, πάλι, φτάνουν την κινδυνολογία τους σε “δυσθεώρητα” ύψη, υποστηρίζοντας ότι οι πρωταθλητές θα κινδυνέψουν να μείνουν πίσω ακόμη και από τον αναγεννημένο Παναθηναϊκό του Ραζβάν Λουτσέσκου. Ως συνήθως, η αλήθεια βρίσκεται στη μέση και η ψυχραιμία αποτελεί τον καλύτερο σύμβουλο.

Ολυμπιακός: Ο Μεντιλίμπαρ δεν θα αλλάξει και δεν πρέπει να αλλάξει φιλοσοφία στα 65 του χρόνια

Δεδομένα, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και οι συνεργάτες του έχουν μπροστά τους ένα κομβικό πρόβλημα στην προσπάθεια υπεράσπισης των τίτλων του πρωταθλητή. Για να έχει τύχη ο Ολυμπιακός στα playoffs, θα πρέπει να ανεβάσει ξανά τους δείκτες αποτελεσματικότητάς του στα επίπεδα που τον εκτόξευσαν σε Ελλάδα και Ευρώπη την τελευταία διετία.

Αν κάποιος πιστεύει ότι στα 65 του χρόνια ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ θα μπορέσει να αλλάξει τις αρχές του και να παρουσιάσει ποδόσφαιρο όπως αυτό της Μάντσεστερ Σίτι του Γκουαρδιόλα ή της Λίβερπουλ του Κλοπ, προφανώς οφείλει να κατέβει άμεσα από το “συννεφάκι” της ποδοσφαιρικής του φαντασίωσης και να προσγειωθεί στην πραγματικότητα.

Και αν ακόμη ο Βάσκος προπονητής ήθελε να αναθεωρήσει τις ποδοσφαιρικές του αρχές και το αγωνιστικό μοντέλο που υπηρετεί, είναι αδύνατο να το πράξει. Άλλωστε, θα ήταν και επιεικώς αφελές να διαφοροποιήσει μια τόσο επιτυχημένη συνταγή για να επιδοθεί σε πειράματα που είναι αδύνατο να υπηρετήσει. Το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ είναι εξαιρετικά απλό: βασίζεται στην πίεση υψηλής έντασης, την άμεση μετάβαση της μπάλας στο επιθετικό transition, ακόμη και με μακρινές μεταβιβάσεις από τον τερματοφύλακα, και στην αποφυγή επικίνδυνων λαθών κοντά στην περιοχή της ομάδας του. Απλό, λιτό, λιτό, ενδεχομένως και… “old fashioned” στην εποχή του τίκι τάκα και του build up, αλλά πέρα ως πέρα αποτελεσματικό όταν υπηρετείται σωστά.

Ολυμπιακός: Γιατί είναι φέτος χειρότερος στα ντέρμπι;

Το πρόβλημα, λοιπόν, του Ολυμπιακού δεν είναι τακτικό, όπως υποστηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης και των “προπονητών της εξέδρας”. Δεν είναι καν πρόβλημα προσώπων. Ρίξτε μια ματιά, για παράδειγμα, στις συνθέσεις του Ολυμπιακού στα ντέρμπι των playoffs, όπου οι “ερυθρόλευκοι” πραγματοποίησαν επίδειξη δύναμης και σφράγισαν τον τίτλο.

Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός 4-2: Τζολάκης, Ορτέγκα, Κοστίνια, Μπιανκόν, Πιρόλα, Γκαρθία, Μουζακίτης, Τσικίνιο, Ζέλσον, Ροντινέι, Γιάρεμτσουκ.

Ολυμπιακός – ΑΕΚ 1-0: Τζολάκης, Μπρούνο, Ροντινέι, Ρέτσος, Πιρόλα, Γκαρθία, Έσε, Μουζακίτης, Τσικίνιο, Ζέλσον, Ελ Κααμπί.

ΑΕΚ – Ολυμπιακός 0-2: Τζολάκης, Μπρούνο, Κοστίνια, Ρέτσος, Πιρόλα, Γκαρθία, Στάμενιτς, Τσικίνιο, Ζέλσον, Βέλντε, Ελ Κααμπί.

Ολυμπιακός – ΠΑΟΚ 4-2: Αναγνωστόπουλος, Μπρούνο, Ροντινέι, Ρέτσος, Πιρόλα, Έσε, Στάμενιτς, Τσικίνιο, Ζέλσον, Βέλντε, Ελ Κααμπί.

Έκαναν τόσο μεγάλη διαφορά… ο Στάμενιτς και ο Βέλντε που χρησιμοποιήθηκαν βασικοί σε δύο ντέρμπι; Διότι, αν εξαιρέσει κανείς τη δική τους συμμετοχή στο βασικό σχήμα σε δύο παιχνίδια, καθώς και αυτό του Γιάρεμτσουκ (αντί του Ελ Κααμπί) και του Αναγνωστόπουλου (αντί του Τζολάκη), όλοι οι παίκτες στους οποίους στηρίχτηκε ο περσινός “περίπατος” του Ολυμπιακού στις εγχώριες διοργανώσεις, βρίσκονται και φέτος στο ρόστερ.

Τι έχει αλλάξει, απλά, σε τακτικό επίπεδο σε σχέση με τα περσινά ντέρμπι; Ότι οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού πήραν το περσινό τους μάθημα και αντιμετωπίζουν τους “ερυθρόλευκους” πολύ πιο παθητικά, πολύ πιο κλειστά, προσφέροντας απλόχερα την μπάλα στα δικά τους πόδια. Το είχαν επιχειρήσει και πέρσι κάποιες φορές, αλλά έβλεπαν τα πλάνα επί χάρτου που κατέστρωναν να “γκρεμίζονται” σαν χάρτινος πύργος στο χορτάρι. Και εδώ βρίσκεται το “κλειδί” ενόψει της συνέχειας της σεζόν: Να εντοπιστούν συγκεκριμένα πεδία του παιχνιδιού του Ολυμπιακού που πρέπει να επανέλθουν στις “εργοστασιακές” τους ρυθμίσεις τον επόμενο μήνα (και με την προϋπόθεση ότι οι “ερυθρόλευκοι” δεν θα υποστούν βαθμολογικές απώλειες στα δύο εναπομείναντα παιχνίδια τους στην κανονική περίοδο με ΟΦΗ στο Ηράκλειο και ΑΕΛ στο Καραϊσκάκη).

Τα τέσσερα κλειδιά που θα επαναφέρουν την αποτελεσματικότητα του Ολυμπιακού στα ντέρμπι

ΠΡΩΤΟ ΚΛΕΙΔΙ: Να αποκτήσει ο Ολυμπιακός την περσινή ένταση στο “πνίξιμο” των αντιπάλων του κοντά στη δική τους περιοχή. Οι περισσότεροι στέκονται στην εμφανή αδυναμία των “ερυθρόλευκων” να διασπάσουν κλειστές άμυνες. Μα και πέρσι το συγκεκριμένο πρόβλημα υφίστατο και ήταν οφθαλμοφανές. Απλά, πέρσι οι “ερυθρόλευκοι” έβρισκαν γκολ από λάθη των αντιπάλων τους ή κλεψίματα κοντά στην αντίπαλη περιοχή που προκαλούσε η πίεσή τους και το ασφυκτικό τους πρέσινγκ. Θυμηθείτε το 4-2 με τον Παναθηναϊκό στο Φάληρο στην πρεμιέρα των playoffs. 2-0 στο 15′ με σκόρερ Γιάρεμτσουκ και Τσικίνιο σε φάσεις που προήλθαν από την πίεση στον αντίπαλο. Φέτος, κυρίως λόγω της αφαίμαξης δυνάμεων που υπέστησαν οι Πειραιώτες στο UEFA Champions League, η συγκεκριμένη ένταση απουσιάζει. Άρα, ο Μεντιλίμπαρ και οι υπεύθυνοι φυσικής κατάστασης έχουν 20 μέρες μπροστά τους για να δουλέψουν πάνω στο συγκεκριμένο νευραλγικό τομέα.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΛΕΙΔΙ: Είναι προφανές ότι το μεγαλύτερο, ίσως, πρόβλημα των πρωταθλητών είναι το ταυτόχρονο ντεφορμάρισμα των κορυφαίων παικτών τους, και κυρίως της τριπλέτας Ελ Κααμπί, Τσικίνιο, Ποντένσε. Την τελευταία διετία, τα περισσότερα “ερυθρόλευκα” γκολ περνούσαν από τα δικά τους πόδια. Ακόμη και όταν ο Πορτογάλος εξτρέμ αναχώρησε για την Αραβία, οι “άλλοι δύο σωματοφύλακες”… συνέχισαν τα θαύματά τους. Δεύτερο ζητούμενο, λοιπόν, για το προπονητικό σταφ του Ολυμπιακού είναι να βοηθήσει αυτούς τους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές να επανέλθουν στην καλύτερη δυνατή κατάστασή τους πριν την έναρξη των playoffs. Γιατί όσο οι “ερυθρόλευκοι” στερούνται την αποτελεσματικότητα του Ελ Κααμπί (αλλά και του Τσικίνιο) στην αντίπαλη περιοχή, όπως συμβαίνει καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026, μοιάζει αδύνατο να βρουν τα γκολ που θα λειτουργήσουν ως “αντικλείδια” για να ξεκλειδώσουν τις κλειστές άμυνες.

ΤΡΙΤΟ ΚΛΕΙΔΙ: Μοιάζει απλοϊκό… αλλά οι “ερυθρόλευκοι” χρειάζονται και την περσινή “ρέντα” στα φετινά τους παιχνίδια. Για παράδειγμα, ο φετινός Ολυμπιακός που αναδείχτηκε ισόπαλος με την ΑΕΚ στην Allwyn Arena ήταν καλύτερος από τον περσινό που πέρασε με διπλό από τη Νέα Φιλαδέλφεια χάρη σε γκολ του Τσικίνιο στην εκπνοή. Πέρσι, όμως, ο Ολυμπιακός, εκτός από τις δεδομένες αρετές του, διέθετε και “άστρο” πρωταθλητή. Φέτος, αυτό έχει χαθεί κάπου στα… σύννεφα του Πειραιά.

ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΛΕΙΔΙ: Να εμπιστευτεί πάνω απ’ όλα ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ τη δική του φιλοσοφία. Να μην επιδίδεται σε “πειράματα” λόγω αμφιβολιών. Τσικίνιο πίσω από το φορ, Ζέλσον, Ποντένσε, Ροντινέι ή Αντρέ Λουίς στα εξτρέμ, Ελ Κααμπί στην κορυφή και Ταρέμι ως back up (και όχι μαζί στο αρχικό σχήμα), Έσε, Γκαρθία, Μουζακίτης, Σιπιόνι, Νασιμέντο προσφέρουν ουκ ολίγες επιλογές για δίδυμα στα χαφ. Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται νέα συνταγή. Χρειάζεται την ίδια, με τα ίδια υλικά (αλλά στη φυσιολογική τους ποιότητα) και την ένταση των προηγούμενων δύο ετών.