Ανάλυση Αποθεμάτων: Πόσο Άνεση Έχει το Ιράν σε Βαλλιστικούς Πυραύλους υπό το Βάρος της Ανταπόκρισης του Ισραήλ και του Χάους στη Μέση Ανατολή
Με τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή να μαίνεται για 6η ημέρα και το Ισραήλ να μην σταματά να σφυροκοπά το Ιράν και ειδικότερα στόχους των πυραυλικών του εγκαταστάσεων, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι για πόσο καιρό ακόμη μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Ανταπόκριση από Τελ Αβίβ: Χρήστος Μαζανίτης Δεν είναι μόνο το Ισραήλ, που έχει
Με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή να συμπληρώνει την έκτη ημέρα του και τις ισραηλινές δυνάμεις να συνεχίζουν τις στοχευμένες επιθέσεις σε ιρανικές πυραυλικές εγκαταστάσεις, το κρίσιμο ερώτημα που αναδύεται είναι η ανθεκτικότητα του Ιράν σε αυτή τη συνεχιζόμενη αντιπαράθεση. Η κατάσταση, όπως αναφέρεται από το Τελ Αβίβ με τον Χρήστο Μαζανίτη, έχει επιπτώσεις πέρα από το ίδιο το Ισραήλ, όπου έχει ανασταλεί κάθε οικονομική δραστηριότητα με το κλείσιμο καταστημάτων, τραπεζών και δημόσιων υπηρεσιών.
Παρόμοια είναι η εικόνα στις αραβικές χώρες του Κόλπου, οι οποίες υφίστανται οικονομικά πλήγματα από μαζικές ακυρώσεις τουριστικών κρατήσεων και από τη μείωση στην παραγωγή και το εμπόριο πετρελαίου. Ολόκληρος ο πλανήτης εισέρχεται σταδιακά σε μια κατάσταση οικονομικής έκτακτης ανάγκης, με αβέβαιο χρονικό ορίζοντα.
Σύμφωνα με αμερικανικές κυβερνητικές πηγές, αναμένεται ότι το Ιράν θα εξαντλήσει σύντομα το απόθεμά του σε βαλλιστικούς πυραύλους. Αυτή η εκτίμηση βασίζεται στην εκτόξευση περισσότερων από 400 βαλλιστικών πυραύλων από την Τεχεράνη κατά το πρώτο 48ωρο, με κύριους στόχους αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα στο Ισραήλ και στις χώρες του Κόλπου. Οι πρόσφατες εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών τοποθετούν το ιρανικό οπλοστάσιο βαλλιστικών πυραύλων περίπου στους 2.500 πυραύλους.
Η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ρευστή, επηρεαζόμενη από τις συνεχιζόμενες στρατιωτικές συγκρούσεις στο πλαίσιο της Επιχείρησης «ο Βρυχηθμός του Λιονταριού» (Roaring Lion), η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2025 και κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου γνώρισε νέα κλιμάκωση τις τελευταίες ημέρες.
ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Στέφανος Τσιτσιπάς: Πρόωρος αποκλεισμός στην πρεμιέρα του στο Indian Wells
Σε δομή στη Γερμανία παραμένει η 16χρονη Λόρα – Αρνείται να δει τους γονείς της
Μελόνι: Η Ιταλία στέλνει συστήματα αεράμυνας στον Περσικό Κόλπο κατά της ιρανικής απειλής
Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα στη
Πριν από την έναρξη των συγκρούσεων το καλοκαίρι, το Ιράν διέθετε περίπου 3.000 βαλλιστικούς πυραύλους. Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, εκατοντάδες πύραυλοι εκτοξεύθηκαν εναντίον του Ισραήλ και αμερικανικών βάσεων, ενώ ένας σημαντικός αριθμός καταστράφηκε στο έδαφος από αεροπορικές επιδρομές σε αποθήκες και εργοστάσια παραγωγής. Παρά τις κυρώσεις και τα πλήγματα, το Ιράν έχει καταφέρει να διατηρήσει έναν ρυθμό παραγωγής περίπου 100 πυραύλων μηνιαίως, επιτρέποντάς του να αναπληρώσει το απόθεμά του πλησιάζοντας τα προπολεμικά επίπεδα.
Οι πύραυλοι του Ιράν
Το Ιράν διαθέτει επί του παρόντος τρεις διακριτές κατηγορίες βαλλιστικών πυραύλων:
- Μικρού βεληνεκούς (Fateh-110, Zolfaghar, Shahab-1/2, Qiam-1) με εμβέλεια από 30 έως 1.000 χλμ.
- Μεσαίου βεληνεκούς – υπερηχητικοί (Shahab-3, Ghadr, Emad, Kheibar Shekan, Fattah)
- Μεγάλου βεληνεκούς (Khorramshahr-4), υπό ανάπτυξη ή σε πολύ περιορισμένες ποσότητες, με εκτιμώμενη εμβέλεια που υπερβαίνει τα 3.000 χλμ.
Ο ισραηλινός στρατός (IDF) ανακοίνωσε πρόσφατα την εξουδετέρωση περίπου 330 εκτοξευτών, γεγονός που περιορίζει την ικανότητα του Ιράν να εκτελεί μαζικές επιθέσεις (salvo attacks), ανεξαρτήτως του αριθμού των πυραύλων που διαθέτει.
Οι πύραυλοι τύπου Fattah-1 και Fattah-2 θεωρούνται η αιχμή του δόρατος, καθώς έχουν σχεδιαστεί για να παρακάμπτουν τα σύγχρονα συστήματα αεράμυνας. Αναλυτές εκτιμούν ότι, εάν διατηρηθεί ο τρέχων ρυθμός παραγωγής χωρίς περαιτέρω καταστροφή υποδομών, το Ιράν στοχεύει να φτάσει τους 5.000 πυραύλους έως το 2027.
Ειδικότερα, ο πύραυλος Fattah (που σημαίνει «Κατακτητής»), ο οποίος έχει χρησιμοποιηθεί εκτενέστερα, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2023, αλλά η χρήση του στις επιχειρήσεις του 2025-2026 ανέδειξε τις πραγματικές του δυνατότητες. Αναπτύσσει ταχύτητες από Mach 13 έως Mach 15 (περίπου 15.000 – 18.000 χλμ/ώρα). Το κύριο πλεονέκτημά του δεν είναι μόνο η ταχύτητα, αλλά και η ικανότητα να εκτελεί απότομους ελιγμούς εντός και εκτός ατμόσφαιρας. Αυτό καθιστά την αναχαίτισή του από συστήματα όπως το Arrow 3 ή το Patriot εξαιρετικά δύσκολη, καθώς ο πύραυλος δεν ακολουθεί μια προβλέψιμη παραβολική τροχιά. Η εξελιγμένη έκδοσή του, Fattah-2, διαθέτει κεφαλή τύπου HGV (Hypersonic Glide Vehicle), η οποία του επιτρέπει να «γλιστρά» σε χαμηλότερο υψόμετρο, αποφεύγοντας τα ραντάρ μεγάλης εμβέλειας που είναι ρυθμισμένα για βαλλιστικούς στόχους υψηλής τροχιάς.
Ένας ιρανικός πύραυλος μπορεί να κοστίζει 100.000 – 500.000 δολάρια, τη στιγμή που οι πύραυλοι αναχαίτισης (όπως ο SM-3 ή ο Arrow) κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια ο καθένας. Η στρατηγική του Ιράν είναι να «στραγγίξει» οικονομικά και υλικά τα αποθέματα αεράμυνας των αντιπάλων του μέσω μαζικών εκτοξεύσεων.
Γεωγραφική Σημείωση: Από τις δυτικές επαρχίες του Ιράν (π.χ. Kermanshah, από όπου έχουν σημειωθεί οι κύριες εκτοξεύσεις), η απόσταση μέχρι το Τελ Αβίβ είναι περίπου 1.000-1.100 χλμ. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος του ιρανικού οπλοστασίου μέσου βεληνεκούς μπορεί να πλήξει το Ισραήλ σε λιγότερο από 10-12 λεπτά.
