Σημαντικές Αλλαγές στην Εθνική Άμυνα

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, αναφέρθηκε σε επικείμενες αλλαγές κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στη «Ναυτεμπορική». «Προχωράμε σε δράσεις που σχετίζονται με την εκπαίδευση για την αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UAV).Αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων θα συμμετάσχουν σε εκπαιδευτικά προγράμματα στο Fort Sill της Οκλαχόμα, μέσω του Joint Counter-small Unmanned Aircraft Systems University. Αυτό θα τους προσφέρει εξειδικευμένες γνώσεις και σκοπεύουμε να δημιουργήσουμε ένα αντίστοιχο κέντρο εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Επιπλέον,σενάρια για την αντιμετώπιση UAV ενσωματώνονται σε όλες τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες των στρατιωτικών μας δυνάμεων,ενισχύοντας έτσι την επιχειρησιακή ετοιμότητα και προσαρμοστικότητα στις σύγχρονες απειλές. Στο πλαίσιο αυτών των αλλαγών όλοι οι στρατεύσιμοι θα είναι ικανοί να χειρίζονται συστήματα drone και αντί-drone» δήλωσε.

«Μπορούμε σταδιακά να γεφυρώσουμε το χάσμα στην ποσότητα και να αποκτήσουμε ποιοτικό πλεονέκτημα. Διαθέτουμε άριστα καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό καθώς και υψηλού επιπέδου ερευνητικά κέντρα στα Πανεπιστήμια μας,ενώ η τεχνολογική επιχειρηματικότητα αναπτύσσεται συνεχώς. Θέλουμε και μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτό το οικοσύστημα ώστε να παράγουμε εγχώριες τεχνολογίες που θα ενισχύσουν τη στρατηγική μας αυτονομία» πρόσθεσε.

Η Συμβολή της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας

Στη συνέχεια ρωτήθηκε αν η εγχώρια αμυντική βιομηχανία μπορεί να συμβάλει στην αύξηση του ΑΕΠ ή αν η χώρα θα συνεχίζει τις αγορές όπλων από το διεθνές αμυντικό εμπόριο. «Για πολλές δεκαετίες η χώρα μας είχε υιοθετήσει ένα μοντέλο άμυνας που βασίζεται κυρίως στις εισαγωγές ολοκληρωμένων συστημάτων χωρίς ιδιαίτερη μέριμνα για την ανάπτυξη της εγχώριας παραγωγής ή τεχνολογικής ενσωμάτωσης. Το αποτέλεσμα ήταν διπλά αρνητικό: Υψηλό δημοσιονομικό κόστος χωρίς πολλαπλασιαστικά οφέλη και ταυτόχρονα στρατηγική εξάρτηση από τρίτους ακόμα και για βασικές συντηρήσεις» ανέφερε.

«Αυτή η προσέγγιση δεν μπορεί πλέον να ισχύει. Δεν ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Έτσι λοιπόν, είναι σαφής η απάντηση: Ναι, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία μπορεί και πρέπει να συμβάλει ουσιαστικά στην οικονομική ανάπτυξη καθώς επίσης στη μείωση του ελλείματος στο ισοζύγιο πληρωμών – κάτι κρίσιμο ώστε η χώρα μας να αποφύγει μια νέα οικονομική κρίση.» Σημαντικό είναι ότι «Η Ελλάδα δαπανεί σταθερά πάνω από 3% του ΑΕΠ της για αµυντικές ανάγκες – το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά κι ένα από τα μεγαλύτερα στο ΝΑΤΟ.» Από αυτές τις δαπάνες μόλις το 0,7% αφορά προϊόντα ή υπηρεσίες ελληνικής προέλευσης μέχρι πρότινος.

«Η “Ατζέντα 2030” προβλέπει ήδη αυτή τη μεταβολή», συνέχισε ο υπουργός τονίζοντας ότι στόχος είναι οι ελληνικές βιομηχανίες να συμμετέχουν κατά μέσο όρο με ποσοστό 25% στις αξίες των εξοπλιστικών προγραµµάτων.

“Ήδη έχουμε λάβει έγγραφη διαβεβαίωση από τη Naval σχετικά με τη συμμετοχή της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας στη τέταρτη φρεγάτα FDI με αυτό το ποσοστό,” είπε χαρακτηριστικά.

“Αυτό σημαίνει όχι μόνο χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας υψηλής ειδικότητας αλλά επίσης σημαντική αύξηση των εξαγωγών καθώς επιστρέφουν επιστήμονες που είχαν φύγει (brain regain) δημιουργώντας ένα βιώσιμο παραγωγικό οικοσύστημα.” Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το πρόγραμμα “Σύγχρονος Μαχητής”, αξίας €300 εκατομμυρίων ευρώ όπου στόχος είναι όλα τα στάδια παραγωγής – από κράνη έως ηλεκτρονικά συστήματα -να πραγματοποιούνται αποκλειστικά στην Ελλάδα.

“Ελληνικές εταιρείες ήδη συμμετέχουν ενεργά σε διάφορες διαδικασίες όπως παραγωγή πυρομαχικών ή αναβάθμιση πολεμοφόδιων,” κατέληξε ο υπουργός υπογραμμίζοντας πως “η εγχώρια συμμετοχή δεν αποτελεί πλέον ευχή αλλά υποχρέωση.” Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία εξελίσσεται έτσι σε κινητήριο μοχλό ανάπτυξης της εθνικής οικονομίας ενώ παράλληλα διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας.”