Γιάννης Κακλέας: Ο Σύγχρονος Συρανό, Πρόσωπο Δυσμορφίας και Ψυχής, Θα Είχε Εξίσου Δυναμική Παρουσία στην Εποχή των Social Media

Αναρωτηθήκαμε ποτέ πόση αξία θα μπορούσε να έχει σήμερα, στην εποχή της ανεξέλεγκτης τεχνολογικής προόδου, το πνεύμα μιας άλλης εποχής, όπου ο έρωτας, η αφοσίωση σε ιδανικά, η γενναιότητα στις αντιξοότητες και η πίστη σε ουτοπικές ιδέες βρίσκονταν στο επίκεντρο; Κι όμως, παρά το γεγονός ότι το αριστούργημα του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα Εντμόν Ροστάν (Edmond Rostand), «Συρανό ντε Μπερζεράκ», γράφτηκε το 1897, διατηρεί αναλλοίωτο το πνεύμα του και παραμένει ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του παγκόσμιου δραματολογίου. Έμπρακτη απόδειξη αυτού είναι η επανέκδοση της παράστασης «Συρανό», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα και με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στον εμβληματικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Η παράσταση, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 2014 στην Αθήνα, επιστρέφει τώρα στο θέατρο Ακροπόλ με μια φρέσκια, ανανεωμένη διανομή.

«Ήταν η βαθιά επιθυμία του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου να ξαναζήσει την εμπειρία του ρόλου του Συρανό», αποκαλύπτει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Γιάννης Κακλέας. Ο ίδιος αναλαμβάνει ξανά τη σκηνοθεσία του πεντάπρακτου έργου, το οποίο παρουσιάζεται στην αριστοτεχνική 15σύλλαβη ομοιοκατάληκτη μετάφραση της Λουίζας Μητσάκου. «Πρόκειται για μια παραγωγή μεγάλης κλίμακας, που περιλαμβάνει είκοσι ηθοποιούς και πέντε μουσικούς. Τα εντυπωσιακά σκηνικά του Μανώλη Παντελιδάκη και η ατμοσφαιρική μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα αναδημιουργούν με μοναδικό τρόπο τον κόσμο που οραματίστηκε ο Εντμόν Ροστάν», εξηγεί ο Γιάννης Κακλέας. «Είναι ένα έργο με σπουδαία δυναμική. Εξερευνά θέματα όπως ο ανεκπλήρωτος, ο παθιασμένος, ο απόλυτος έρωτας, αλλά και ζητήματα φιλίας, δημιουργώντας μια ζωντανή “τοιχογραφία” του Παρισιού του προηγούμενου αιώνα. Οι υπέροχες σκηνές καρναβαλιού, που αναδεικνύονται μέσα από τις εκρηκτικές χορογραφίες της Στεφανίας Σωτηροπούλου, συνθέτουν ένα πλούσιο θέαμα σύγχρονου λαϊκού θεάτρου».

Πόσο δύσκολη είναι, άραγε, για έναν σκηνοθέτη η ισορροπία ανάμεσα στην κωμωδία, τη συγκίνηση και την τραγικότητα που διαπνέουν αυτό το έργο; «Με συναρπάζουν τα κείμενα που συνδυάζουν όλα αυτά τα στοιχεία: τη δραματικότητα των ανθρώπινων σχέσεων και το απαραίτητο χιούμορ, που διευκολύνει την είσοδο του θεατή στην ιστορία και την κατανόησή της», απαντά ο Γιάννης Κακλέας. «Επιπλέον, διαθέτουμε έναν εξαιρετικό θίασο, κάτι που αποτέλεσε πηγή μεγάλης ενέργειας στις πρόβες».

Αν ο Συρανό, αυτός ο άνθρωπος με το μεγαλείο ψυχής και τον πλούτο συναισθημάτων, ο οποίος όμως παραμένει αιχμάλωτος της εξωτερικής του εμφάνισης και των βαθύτερων ανασφαλειών του, ζούσε στη δική μας εποχή, την εποχή των social media και της κυριαρχίας της ψηφιακής εικόνας, θα βίωνε περισσότερες ή λιγότερες ανασφάλειες; «Ο Συρανό, ένας ρόλος-σύμβολο, δεν είναι απλώς άσχημος. Η δυσμορφία του οφείλεται στο μέγεθος της μύτης του και στο ανάστημά του. Είναι, λοιπόν, ένας άνθρωπος που εξωτερικά δεν διαθέτει τα τυπικά προσόντα για να γοητεύσει. Όμως, διαθέτει βάθος ψυχής, ένα υπέροχο ποιητικό μυαλό, και μια θεατρική γοητεία που υπερβαίνουν τον εξωτερικό παράγοντα. Ο θεατής, τελικά, αντιλαμβάνεται καθαρά την ψυχή του και τα χαρίσματά του. Πιστεύω ότι και ο σημερινός Συρανό θα έδινε τον ίδιο αγώνα, διότι, ανεξαρτήτως εποχής, διαθέτει ένα χάρισμα που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Είναι ένας δυνατός χαρακτήρας που, ακόμη και σήμερα, θα επιβίωνε χάρη στην ποιητική του οπτική γωνία για τον κόσμο».

Για τον Έλληνα σκηνοθέτη, «το θέατρο είναι ένα αισιόδοξο εργαλείο. Και εγώ, ως αισιόδοξος άνθρωπος, ασχολούμαι με το θέατρο». Όπως τονίζει, «ιδιαίτερα στις δύσκολες εποχές, το θέατρο λειτουργεί ως χώρος θεραπείας ψυχών, προσφέροντας στους ανθρώπους την ευκαιρία να ταξιδέψουν, να ανασύρουν από μέσα τους τα όνειρά τους, να αναγνωρίσουν τις εσωτερικές τους δυνάμεις, ώστε να αγαπήσουν και να ζήσουν τη ζωή στο έπακρο. Η πραγματικά ουσιαστική του δουλειά, μάλιστα, επιτελείται σε περιόδους κρίσης και παρακμής».

Υπάρχει κάποιο έργο που δεν τόλμησε ή απλώς δεν έτυχε να προσεγγίσει, έχοντας αφήσει τη σκηνοθετική του σφραγίδα σε πάνω από 120 παραστάσεις; «Πάρα πολλά», απαντά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Το θέατρο είναι μια αστείρευτη πηγή θεατρικών κειμένων, ουσιαστικών κειμένων, που δεν χορταίνεις ποτέ. Ακόμη και μόνο τα έργα του Σαίξπηρ να ανεβάσεις, μια ζωή δεν φτάνει. Υπάρχουν τόσα υπέροχα κείμενα, τόσο σύγχρονα όσο και παλιά, που διψάω να τα φέρω στη σκηνή. Και αυτή τη σεζόν, εκτός από τον «Συρανό», δοκιμάζομαι στους «Δίκαιους» του Αλμπέρ Καμύ, στο Θέατρο Αποθήκη. Κατανοείτε ότι με συναρπάζουν οι συγγραφείς που ενσωματώνουν φιλοσοφικές έννοιες και κριτική της κοινωνικής πραγματικότητας, καθώς και έργα με θέμα τον έρωτα, τα οποία είναι αμέτρητα».

Ο ίδιος, έχοντας την καλλιτεχνική διεύθυνση του θεάτρου Αποθήκη, καταβάλλει προσπάθειες, όπως επισημαίνει, να διαμορφώσει τον χώρο σε ένα κέντρο εναλλακτικού θεάτρου, απευθυνόμενο σε νέους θεατές, νέους ηθοποιούς και νέους σκηνοθέτες. «Και βρισκόμαστε στα πρώτα στάδια αυτής της πορείας».

Και μετά τον Καμύ και τον Ροστάν, τι ακολουθεί; «Μετά έρχεται ο Σαίξπηρ και ο «Ιούλιος Καίσαρας», τον οποίο θα σκηνοθετήσω στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος τον επόμενο χρόνο». Η πρεμιέρα έχει προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2027.

Οι Συντελεστές του «Συρανό»

Κείμενο Εντμόντ Ροστάν, μετάφραση Λουΐζα Μητσάκου, σκηνοθεσία/δραματουργική επεξεργασία Γιάννης Κακλέας, μουσική Ευανθία Ρεμπούτσικα, σκηνικά Μανόλης Παντελιδάκης, κοστούμια Ηλένια Δουλαδίρη, φωτισμοί Στέλλα Κάλτσου, χορογραφίες Στεφανία Σωτηροπούλου, σπαθογραφίες Κωνσταντίνος Μπουμπούκης, βοηθός σκηνοθέτη Άρης Κακλέας, βοηθός σκηνογράφου Ναταλία Ζήρα, βοηθός ενδυματολόγου Ιωάννα Καλαβρού, συνεργάτης σκηνογράφου Ελίνα Δράκου, φωτογράφος Γιώργος Καλφαμανώλης, γραφίστας Χριστόφορος Χαραλαμπόπουλος.

Πρωταγωνιστούν: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Δανάη Παππά, Λευτέρης Ζαμπετάκης και Νίκος Μέλλος. Παίζουν: Δημήτρης Ντάσκας, Στεφάνια Σωτηροπούλου, Νίκος Μυλωνόπουλος, Ερατώ Καραθανάση, Άρης Κακλέας, Αιμιλία Γιαννούκαρη, Ανδρέας Γιαννακούλας, Γιώργος Γκιόκας, Ιωσήφ Αλί, Μαριλένα Σεφτελή, Χρήστος Μαρκόπουλος, Νίκος Γονίδης, Νικόλας Αγαπίου και Νίκος Αποστολόπουλος, Χρήστος Παπαγεωργίου και Σαμψών Φύτρος.

Μουσικοί: Ιρίνα Βαλεντίνοβα (μουσική διεύθυνση- πλήκτρα), Θοδωρής Ματούλας (άρπα), Νίκος Παπαναστασίου (ακορντεόν), Νίκος Παπαβρανούσης (κρουστά), Χρυσή Τζάβλα (βιολί), Μαρία Μιχαλάκα (βιολί).

Θέατρο Ακροπόλ: Ιπποκράτους 9-11 – Τηλέφωνο: 2103648303