09/02/2026

«Η «Πύλη της Κόλασης»: Μια Συναρπαστική Επιστροφή στο Αμφι-Θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου»

Η Πύλη της Κόλασης έχει ως αφετηρία δύο θυελλώδεις ερωτικές ιστορίες. Η πρώτη συνέβη τον 19ο αιώνα και συντάραξε το Παρίσι. Δύο από τους σημαντικότερους γλύπτες του κόσμου, ο Αύγουστος Ροντέν και η Καμίγ Κλοντέλ ερωτεύονται, ενώ ο Ροντέν είχε ήδη άλλη μόνιμη σύντροφο. Η σχέση τους θα στοιχειώσει από την ιστορία ενός άλλου παράνομου

Η «Πύλη της Κόλασης» επανέρχεται στο Αμφι-Θέατρο Σπύρου Ευαγγελάτου

Η Πύλη της Κόλασης: Ένας Θνητός Έρωτας μέσα από την Τέχνη

Η Πύλη της Κόλασης αντλεί έμπνευση από δύο ταραχώδεις ερωτικές ιστορίες. Η πρώτη εκτυλίσσεται τον 19ο αιώνα και αναστάτωσε το Παρίσι. Δύο από τους πιο διάσημους γλύπτες στην ιστορία, ο Αύγουστος Ροντέν και η Καμίγ Κλοντέλ, βρέθηκαν σε μία παθιασμένη σχέση, παρά το γεγονός ότι ο Ροντέν είχε ήδη μια άλλη μόνιμη σύντροφο. Αυτή η παράνομη αγάπη θα φέρει στο προσκήνιο τη συγκλονιστική ιστορία ενός άλλου ζευγαριού του 13ου αιώνα. Ο Πάολο και η Φραντσέσκα ζούσαν κρυφά τον έρωτά τους για εννέα ολόκληρα χρόνια, καθώς η Φραντσέσκα ήταν παντρεμένη με τον αδελφό του Πάολο, ο οποίος τελικά θα τους δολοφονούσε.

Ο Ροντέν είναι υπεύθυνος για μερικά από τα πιο εμβληματικά έργα τέχνης όλων των εποχών όπως τον Σκεπτόμενο και την Πύλη της Κόλασης, ενώ το γλυπτό «Φιλί» απεικονίζει τη στιγμή που οι δυο εραστές βρίσκονται στην αγκαλιά του θανάτου προτού να χαθούν για πάντα. Αντίθετα όμως, οι περιορισμοίτης πατριαρχικής κοινωνίας κατέρριψαν τις προοπτικές της Κλοντέλ εξαιτίας της καλλιτεχνικής της δημιουργικότητας και την έστειλαν σε ψυχιατρική κλινική για τρεις δεκαετίες.

Σε αυτή τη μοναδική παράσταση του Γιάννη Καλαβριανού συμμετέχουν τέσσερις ερμηνευτές που συνθέτουν έναν κόσμο αφιερωμένο στην αναζήτηση του ανθρώπινου πνεύματος που προσπαθεί να νικήσει το χρόνο και να βιώσει τον αληθινό έρωτα.

Γιάννης Καλαβριανός: Η Δημιουργία αυτής της Παράστασης

Ο Γιάννης Καλαβριανός περιγράφει την εμπνευσμένη διαδικασία πίσω από την παραγωγή: «Οι ιστορίες φαίνεται να υπάρχει κάπου έξω στον κόσμο περιμένοντας να τις διηγηθούμε. Όλη η τέχνη μοιάζει σαν ένα ασαφές σχήμα έως ότου ένα χέρι επιχειρήσει να δώσει μορφή σε αυτό». Ήξερε εξαρχής ότι επιθυμούσε να δημιουργήσει μία παράσταση γύρω από τις έννοιες του χρόνου, των αναμνήσεων που αφήνει πίσω μας η ζωή μας καθώς επίσης και τα προβλήματα ανθρώπων που αναγκάζονται συχνά στις αποφάσεις τους ή εκείνων που κυνηγούν απεγνωσμένα τον έρωτά τους.

Όταν επισκέφτηκε το Μουσείο Ορσέ κι αντίκρισε έναν πίνακα του Αλεξάντρ Καμπανέλ όπου απεικονίζoυνται οι δολοφονημένοι εραστές Πάολο και Φραντσέsca δίνοντας συγχρόνως μάτια στη ματιά προς την Παντασία παραστάσεις όπως αυτή δημιούργησαν μέσα στο μυαλό μου μια ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στις δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους – 13ος & 19ος αιώνας – καταλήγοντας σε μια ουσία κοινής ανθρώπινης εμπειρίας.

Συντελεστές