«Ίμια: Τρία Δεκαετίες Μετά – Η Αποφασιστική Νύχτα που Θα Μπορούσε να Αλλάξει την Ιστορία της Ελλάδας»
Τριάντα χρόνια μετά την ημέρα που η Ελλάδα βυθίστηκε στο πένθος, το enikos.gr ανοίγει τον φάκελο Ίμια επιχειρώντας μία διαφορετική προσέγγιση απ’ όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Άνθρωποι που έζησαν από κοντά τα γεγονότα ή που τα μελέτησαν ενδελεχώς, πρωταγωνιστές στο προσκήνιο ή το παρασκήνιο, φωτίζουν άγνωστες λεπτομέρειες και αναλύουν τι θα είχε
30 Χρόνια από τα Ίμια: Μια Νέα Προσέγγιση
Τριάντα χρόνια μετά την ημέρα που η Ελλάδα βυθίστηκε σε θλίψη, το enikos.gr εξερευνά τη κρίση των Ιμίων με μια νέα οπτική γωνία, προσπαθώντας να αποκαλύψει πτυχές που δεν έχουν αναφερθεί προηγουμένως. Άνθρωποι που βιώσαν άμεσα αυτά τα γεγονότα ή που έχουν εμβαθύνει στη μελέτη τους, είτε ως πρωταγωνιστές είτε ως παρατηρητές, μοιράζονται άγνωστες λεπτομέρειες και συζητούν τις πιθανές διαφορετικές κατευθύνσεις που θα μπορούσε να είχε πάρει η κατάσταση.
Συνέντευξη στον Χρήστο Μαζανίτη
Ο Ιωάννης Εγκολφόπουλος, Αντιναύαρχος ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού και τότε κυβερνήτης της φρεγάτας ΑΔΡΙΑΣ F-459, μας περιγράφει τις εξελίξεις εκείνης της νύχτας. Στις 30 Ιανουαρίου 1996, προς Τετάρτη, η ΑΔΡΙΑΣ βρίσκονταν στο Ικάριο πέλαγος όταν ενημερώθηκε για την έξοδο τριών τουρκικών φρεγατών από τα Δαρδανέλια.
«Εμείς παρακολουθήσαμε στενά την κατάσταση μέσω των ραδιοεπικοινωνιών και είχαμε πλήρη εικόνα της περιοχής χάρη στην αδιάκοπη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των φρεγατών», τονίζει ο κ. Εγκολφόπουλος. «Πλησιάζαμε στα Ίμια και είχαμε αναγνωρίσει τους στόχους μας».Ο ίδιος επισημαίνει ότι οι Τούρκοι ήταν στρατηγικά εκτεθειμένοι εκείνη τη νύχτα ενώ οι Έλληνες είχαν το πλεονέκτημα.
Eκτίμηση για Δράσεις που Δεν Πραγματοποιήθηκαν
“Οι Τούρκοι δεν μας είχαν αντιληφθεί”, εξηγεί ο Αντιναύαρχος.”Η περιοχή υπό τον έλεγχο μας ήταν τόσο εκτενής ώστε θα μπορούσαμε να είχαμε προχωρήσει ανενόχλητοι”. Ωστόσο αυτό δεν συνέβη λόγω πολιτικών αποφάσεων αντίθετων προς το πνεύμα του ελληνισμού.
Κανόνες Εμπλοκής
“Οι Ένοπλες Δυνάμεις ενήργησαν σύμφωνα με τις οδηγίες της πολιτικής ηγεσίας”, λέει ο κ. Εγκολφόπουλος σχετικά με τους κανόνες εμπλοκής που ίσχυαν τότε. Η πίεση για απελευθέρωση αυτών των κανόνων αυξήθηκε καθώς οι προκλήσεις από πλευράς Τουρκίας έγιναν πιο έντονες.
Μέσω Διαπραγματεύσεων…
“Η κρίση αυτή έγινε αντιληπτή περισσότερο από το Γενικό Επιτελείο παρά από την πολιτική ηγεσία”, υπογραμμίζει ο ίδιος προσθέτοντας ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν ενώ οι Τούρκοι προχωρούσαν σε προκλητικές ενέργειες.
“Όπως αποδείχθηκε αργότερα,” συνεχίζει ο Ναύαρχος “η πραγματικότητα γύρω από τα Ίμια αγνοούνταν πλήρως.”, κάνοντας λόγο για την έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ κυβέρνησης και στρατού κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης.
