Ισραήλ: Ο Άιζενκοτ ανοίγει το δρόμο για συνομιλίες με το Λικούντ, εξετάζοντας νέες πολιτικές ισορροπίες

Το Ισραήλ βρίσκεται μπροστά σε νέες πολιτικές ισορροπίες, καθώς ο κεντρώος πολιτικός Γκάντι Άιζενκοτ, ο οποίος έχει αναλάβει την εντολή σχηματισμού της επόμενης κυβέρνησης, προτείνει διαπραγματεύσεις με το δεξιό κόμμα Λικούντ του απερχόμενου πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού.
Αυτή η πρωτοβουλία στοχεύει στη διερεύνηση όλων των πιθανών οδών για τη δημιουργία μιας ευρύτερης κυβερνητικής συμμαχίας. Ωστόσο, οι όροι που θέτει το Λικούντ αναδεικνύουν τις υφιστάμενες σημαντικές πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων.
Οι συζητήσεις αναμένεται να ξεκινήσουν την Κυριακή 22 Νοεμβρίου, μετά την απόφαση του Άιζενκοτ να δώσει νέα ευκαιρία στις διαπραγματεύσεις με το κόμμα του Νετανιάχου. Το κόμμα Γιασάρ, υπό την ηγεσία του πρώην αρχηγού του ισραηλινού στρατού, χαρακτηρίζει αυτή την κίνηση ως απτή απόδειξη δέσμευσης για τη συγκρότηση της ευρύτερης δυνατής κυβέρνησης, τονίζοντας ότι η διαπραγματευτική του ομάδα θα εξετάσει όλες τις διαθέσιμες επιλογές.
Ο Άιζενκοτ έχει προθεσμία έως τον Δεκέμβριο για να ολοκληρώσει τη διαδικασία σχηματισμού κυβέρνησης, μετά τις βουλευτικές εκλογές στα τέλη Οκτωβρίου, οι οποίες δεν κατέδειξαν σαφή πλειοψηφία για κανένα από τα δύο κύρια πολιτικά στρατόπεδα. Το αποτέλεσμα έχει διαμορφώσει ένα σύνθετο κοινοβουλευτικό τοπίο, ωθώντας τις πολιτικές δυνάμεις να αναζητήσουν συνεργασίες πέρα από τις παραδοσιακές κομματικές γραμμές.
Τρεις βασικές επιλογές για τον σχηματισμό κυβέρνησης
Στο στρατόπεδο του Άιζενκοτ, εξετάζονται διάφορες προσεγγίσεις για την εξασφάλιση της απαραίτητης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Οι διαθέσιμες επιλογές περιλαμβάνουν τη συνεργασία με τα υπερορθόδοξα εβραϊκά κόμματα, τη σύναψη συμφωνίας με τα αραβικά κόμματα, ή τη δημιουργία μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας με τη συμμετοχή του Λικούντ.
Η τελευταία επιλογή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα ευρύτερο κυβερνητικό σχήμα, εφόσον επιτευχθεί συμφωνία για την ηγεσία και τις κύριες πολιτικές προτεραιότητες.
Παρόλα αυτά, ο Άιζενκοτ έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του: είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με στελέχη του Λικούντ, αλλά όχι να συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Νετανιάχου. Αυτή η «κόκκινη γραμμή» περιπλέκει σημαντικά την προσπάθεια εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης στις διαπραγματεύσεις.
Εκπρόσωποι των δύο κομμάτων είχαν ήδη πραγματοποιήσει μια εθιμοτυπική συνάντηση την προηγούμενη Κυριακή, χωρίς όμως να έχει επιτευχθεί μέχρι στιγμής κάποια οριστική συμφωνία.
Οι όροι του Λικούντ και η πρόκληση των αραβικών εδρών
Από την πλευρά του, το Λικούντ έχει θέσει συγκεκριμένες προϋποθέσεις για τη συμμετοχή του σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, επιδιώκοντας να διαμορφώσει το πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο μιας ενδεχόμενης συμφωνίας.
Μεταξύ άλλων, το κόμμα ζητά τον τερματισμό όλων των προσωπικών επιθέσεων και των δηλώσεων που, κατά την άποψή του, υποκινούν το μίσος εναντίον του Νετανιάχου και της κυβέρνησής του. Επιπλέον, το Λικούντ ζητά μια κοινή δήλωση από όλες τις συμμετέχουσες πολιτικές δυνάμεις, με την οποία θα αναγνωρίζουν το Ισραήλ ως το εθνικό κράτος του εβραϊκού λαού.
Η συγκεκριμένη απαίτηση, στην πράξη, αποκλείει τη συμμετοχή των αραβικών κομμάτων σε μια τέτοια κυβερνητική συμμαχία, καθώς το Λικούντ αντιτίθεται σθεναρά στη στήριξη μιας κυβέρνησης από αυτές τις πολιτικές δυνάμεις.
Τα αραβικά κόμματα, κατέχοντας συνολικά 19 έδρες, αντιτίθενται στην παραμονή του Νετανιάχου στην εξουσία. Ο ίδιος και οι σύμμαχοί του έχουν εξαπολύσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον τους, κατηγορώντας τους ηγέτες τους για τη στάση τους απέναντι στη Χαμάς και για την άρνησή τους να χαρακτηρίσουν την παλαιστινιακή ισλαμιστική οργάνωση τρομοκρατική.
Το ζήτημα του παλαιστινιακού κράτους, η στρατιωτική παρουσία και η στράτευση
Πέρα από τις πολιτικές προϋποθέσεις, το Λικούντ έχει παρουσιάσει και ένα ευρύτερο πλαίσιο κατευθυντήριων αρχών για μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, το οποίο αφορά άμεσα την ασφάλεια και τη στρατηγική του Ισραήλ.
Συγκεκριμένα, το κόμμα ζητά την απόρριψη της δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους, καθώς και τη διατήρηση των ισραηλινών στρατιωτικών θέσεων και της παρουσίας του Ισραήλ στις περιοχές της Γάζας, του Λιβάνου και της Συρίας που βρίσκονται υπό ισραηλινή κατοχή.
Ένα επιπλέον κρίσιμο ζήτημα αφορά τη στράτευση των υπερορθόδοξων Εβραίων. Το Λικούντ απαιτεί συμφωνία με τους ηγέτες αυτής της κοινότητας σχετικά με το καθεστώς στρατιωτικής υπηρεσίας των σπουδαστών των θρησκευτικών σχολών, ένα θέμα που πυροδοτεί έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του Ισραήλ.
Η εξέλιξη αυτών των συνομιλιών θα καθορίσει εάν θα είναι εφικτή μια ευρύτερη κυβερνητική συμφωνία ή εάν ο Άιζενκοτ θα χρειαστεί να αναζητήσει διαφορετική κοινοβουλευτική πορεία για να σχηματίσει κυβέρνηση πριν από την εκπνοή της εντολής του.


