Καθηγητής Υδρολογίας: Η έλλειψη υποδομών νερού, όχι η ξηρασία, είναι το κύριο πρόβλημα των νησιών
Στις ελλείψεις υποδομών αποδίδει το πρόβλημα με την λειψυδρία που παρατηρείται σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου και των Κυκλάδων ο καθηγητής υδρολογίας Παναγιώτης Σαμπατακάκης. Όπως τονίζει πριν από οποιοδήποτε νέο έργο αυτό που προέχει είναι η ορθολογική διαχείριση τόσο στην υδροληψία όσο και στη διανομή του νερού. Ο κ Σαμπατακάκης που είναι διδάκτορας Υδρογεωλογίας του
Την άποψη ότι οι ελλείψεις σε υποδομές υδροδότησης και διανομής νερού αποτελούν την κύρια αιτία της λειψυδρίας σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου και των Κυκλάδων, εκφράζει ο καθηγητής υδρολογίας Παναγιώτης Σαμπατακάκης. Σύμφωνα με τον ίδιο, πριν από την υλοποίηση οποιουδήποτε νέου έργου, η προτεραιότητα πρέπει να είναι η ορθολογική διαχείριση τόσο της υδροληψίας όσο και της διανομής του νερού.
Ο κ. Σαμπατακάκης, διδάκτορας Υδρογεωλογίας του Πανεπιστημίου της Μπολόνια και διευθυντής Υδατικών Πόρων του Ι.Γ.Μ.Ε., δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ πως:
«Στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν ευθύνεται η ξηρασία, αλλά η απουσία των κατάλληλων υποδομών. Στη χώρα μας, οι ανάγκες σε νερό στα νησιά διαφέρουν ως προς τον όγκο και την δυνατότητα επίλυσής τους. Τα νησιά που αντιμετωπίζουν ελλείψεις νερού μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:
- Νησιά με δυνατότητα κάλυψης των αναγκών: Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι υδρολογικές συνθήκες, με την προϋπόθεση της υλοποίησης των απαραίτητων έργων, μπορούν να καλύψουν τις σημερινές ανάγκες σε νερό. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει αρκετά νησιά, ιδίως αυτά με σημαντική γεωγραφική έκταση.
- Νησιά με περιορισμένη υδρολογική δυναμικότητα: Ακόμη και με την κατασκευή έργων υδρομάστευσης (γεωτρήσεις) και ταμίευσης (λιμνοδεξαμενές, μικρά φράγματα), οι ανάγκες σε νερό κατά την καλοκαιρινή περίοδο δεν μπορούν να καλυφθούν. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κυρίως τα μικρά νησιά των Κυκλάδων και όχι μόνο, τα οποία τα τελευταία χρόνια παρουσιάζουν ταχύτατη τουριστική ανάπτυξη.
Για τα δεύτερα, η λύση της αφαλάτωσης είναι μονόδρομος. Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) μπορούν να συμβάλουν σε χαμηλό ενεργειακό κόστος για την αφαλάτωση. Παρότι οι τεχνολογίες αυτές αντιμετωπίζονται συχνά με καχυποψία, σε αντίστοιχες συνθήκες αποτελούν την πιο αξιόπιστη λύση, καθώς βελτιώνονται συνεχώς.
Σχετικά με το τι πρέπει να γίνει για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, ο καθηγητής τονίζει: «Πριν και πάνω από οποιονδήποτε σχεδιασμό νέων έργων, έρχεται η ορθή διαχείριση των υφιστάμενων υποδομών υδροληψίας και διανομής νερού. Με άλλα λόγια, πρέπει να υπάρξει ”νοικοκύρεμα” σε ό,τι διαθέτουμε και μετά να εξετάσουμε τι μας λείπει. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου Δήμοι της χώρας μας, υπό την πίεση της ξηρασίας των τελευταίων δύο ετών, και με στοχευμένες παρεμβάσεις κατά της σπατάλης, των λαθροχειριών και στα δίκτυα, κατάφεραν να εξασφαλίσουν επάρκεια νερού».
