Νέα Έρευνα: Γιατί το 51% των Ελλήνων Ταλέντων Αναζητά Δεύτερη Εργασία και οι Συσχετίσεις με την Τεχνητή Νοημοσύνη και την Εμπιστοσύνη

Σύμφωνα με τα συγκλονιστικά ευρήματα νέας έρευνας της Workmonitor της Randstad Ελλάδας, ένα εντυπωσιακό 51% των επαγγελματιών στην Ελλάδα αναζητά ενεργά ή εξετάζει την προοπτική μιας δεύτερης εργασίας. Αυτό το φαινόμενο, σε συνδυασμό με τις ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) και τις μεταβολές στο διεθνές εργασιακό περιβάλλον, επιβάλλουν έναν επαναπροσδιορισμό των παραδοσιακών μοντέλων απασχόλησης, ωθώντας εργοδότες και εργαζομένους σε μια συνεχή προσαρμογή.

Βασικές Διαπιστώσεις της Έρευνας:

• Χάσμα Εμπιστοσύνης: Μόνο το 38% των εργαζομένων στην Ελλάδα μοιράζεται την αισιοδοξία των εργοδοτών (100%) για την πορεία της αγοράς εργασίας το 2026, παρουσιάζοντας χαμηλότερο ποσοστό σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο (51%).
• Η Αναζήτηση Δεύτερης Εργασίας: Το 51% των ταλέντων στην Ελλάδα στρέφεται σε μια δεύτερη εργασία, κυρίως για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου κόστους ζωής, ενώ παγκοσμίως το αντίστοιχο ποσοστό είναι 40%.
• Ετοιμότητα για Τεχνολογία: Το 75% των Ελλήνων εργαζομένων αισθάνεται έτοιμο για την ενσωμάτωση της σύγχρονης τεχνολογίας στην εργασία του (παγκοσμίως: 69%), ενώ το 60% των εργοδοτών πιστεύει ότι η AI συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας.
• Μείωση Εμπιστοσύνης: Παρατηρείται μείωση της εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση (63% έναντι 72% παγκοσμίως), τους συναδέλφους (69% έναντι 76%) και τους managers (65% έναντι 72%).
• Αναζήτηση Ισορροπίας: Το 41% των εργαζομένων αποχωρεί από θέσεις που δεν συμβαδίζουν με την προσωπική τους ζωή, ενώ το 37%-38% απορρίπτει ρόλους χωρίς ευελιξία στην τοποθεσία ή το ωράριο εργασίας.

Εργοδοτική Αισιοδοξία vs. Εργασιακή Πραγματικότητα

Ενώ το 100% των εργοδοτών στην Ελλάδα εκφράζει απόλυτη βεβαιότητα για την αναπτυξιακή πορεία του επόμενου έτους (παγκοσμίως: 95%), μόνο το 38% των εργαζομένων συμμερίζεται αυτή την αισιοδοξία, ένα ποσοστό αισθητά χαμηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο (51%). Για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου κόστους ζωής, το 51% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει αναλάβει ή προγραμματίζει να αναλάβει μια δεύτερη εργασία, ξεπερνώντας κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες τον παγκόσμιο μέσο όρο (40%).

Η Επίδραση της Τεχνητής Νοημοσύνης

Στο πεδίο της Τεχνητής Νοημοσύνης, το 57% των Ελλήνων εργαζομένων εκτιμά ότι η AI συμβάλλει στη βελτίωση της παραγωγικότητάς τους (παγκοσμίως: 62%), ενώ παράλληλα το 60% των εργοδοτών συμφωνεί (παγκοσμίως: 54%). Αξίζει να σημειωθεί ότι το 75% των εργαζομένων αισθάνεται σίγουρο για την ικανότητά του να χρησιμοποιήσει την πιο σύγχρονη τεχνολογία (παγκοσμίως: 69%). Ωστόσο, το 50% των εργαζομένων πιστεύει ότι η υιοθέτηση της AI στον εργασιακό χώρο θα ωφελήσει πρωτίστως τις εταιρείες και όχι τους ίδιους, σε σύγκριση με το 47% παγκοσμίως.

Η Δοκιμασία της Εμπιστοσύνης

Η εμπιστοσύνη στον εργασιακό χώρο φαίνεται να δοκιμάζεται, αν και η εργασία παραμένει πυλώνας σταθερότητας σε ένα μεταβαλλόμενο μακροοικονομικό περιβάλλον. Το 63% των εργαζομένων εμπιστεύεται τη διοίκηση της εταιρείας του (παγκοσμίως: 72%), το 69% εμπιστεύεται τους συναδέλφους του (παγκοσμίως: 76%), και το 65% αισθάνεται ότι έχει ισχυρή σχέση με τον/την υπεύθυνό/η του (παγκοσμίως: 72%). Επιπλέον, μόνο το 62% πιστεύει ότι ο/η προϊστάμενός/η τους έχει κοινά συμφέροντα με αυτά (παγκοσμίως: 71%).

Συνεργασία, Καριέρα και Ευελιξία

Το 77% των εργαζομένων θεωρεί ότι η συνεργασία και η λήψη υπόψη απόψεων βελτιώνει την παραγωγικότητά του (παγκοσμίως: 78%). Ωστόσο, το 85% των εργοδοτών κρίνει ότι η εξ αποστάσεως ή υβριδική εργασία έχει κάνει τη συνεργασία πιο δύσκολη (παγκοσμίως: 81%). Το 68% των εργαζομένων αναζητά άτομα από διαφορετικές γενιές για να διευρύνει τις προοπτικές του (παγκοσμίως: 74%), ενώ το 100% των εργοδοτών τονίζει τη σημασία της ποικιλομορφίας των γενεών για την παραγωγικότητα (παγκοσμίως: 95%).

Όσον αφορά τον σχεδιασμό της καριέρας, το 39% των εργαζομένων προτιμά μια παραδοσιακή, γραμμική πορεία (παγκοσμίως: 41%), ενώ το 34% επιθυμεί μια πολυσχιδή καριέρα, με αλλαγές τομέων και θέσεων (παγκοσμίως: 38%). Παρόλο που οι απολαβές εξακολουθούν να είναι σημαντικός παράγοντας προσέλκυσης (81%, ίδια παγκοσμίως), η ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής (44% έναντι 46% παγκοσμίως) αναδεικνύεται ως ο κύριος λόγος παραμονής στον τρέχοντα ρόλο, υπερισχύοντας της εργασιακής ασφάλειας (27% έναντι 23% παγκοσμίως) και των αμοιβών/παροχών (23%, ίδια παγκοσμίως).

Τέλος, το 80% των εργοδοτών συμφωνεί ότι η αυξημένη αυτονομία οδηγεί σε υψηλότερη δέσμευση, παραγωγικότητα και διατήρηση ταλέντων (έναντι 72% παγκοσμίως). Το 41% των εργαζομένων δηλώνει ότι αποχωρεί από θέσεις που δεν ταιριάζουν στην προσωπική του ζωή (παγκοσμίως: 39%), ενώ το 27% αποχωρεί λόγω έλλειψης ανεξαρτησίας (παγκοσμίως: 25%). Αξίζει να σημειωθεί ότι το 37% των εργαζομένων δεν θα εξέταζε μια νέα θέση εργασίας χωρίς ευελιξία στην τοποθεσία, και το 38% χωρίς ευελιξία στο ωράριο, σε σύγκριση με 43% παγκοσμίως.