Σε χαμηλό 16ετίας η ανεργία στην Ελλάδα το 2025: Ανάλυση των στοιχείων της ICAP CRIF

Η ανεργία στη χώρα μας υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 16 ετών το 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης της ICAP CRIF. Η ελληνική αγορά εργασίας παρουσίασε μια από τις καλύτερες επιδόσεις των τελευταίων ετών, με το ποσοστό ανεργίας να πέφτει στο 8,9%, από 10,1% το 2024 και 11,1% το 2023. Πρόκειται για τη 12η συνεχή χρονιά μείωσης της ανεργίας, με το ποσοστό να κινείται σε μονοψήφια επίπεδα για πρώτη φορά από το 2009, όταν ήταν 9,6%.

Αυτή η θετική πορεία συνδέεται άμεσα με την ενίσχυση της απασχόλησης και τη σταθερή αναπτυξιακή τροχιά της ελληνικής οικονομίας. Το ΑΕΠ αυξήθηκε το 2025 κατά 2,1%, ξεπερνώντας τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η αύξηση της απασχόλησης, με 63,7 χιλιάδες νέους απασχολούμενους και την επανένταξη μέρους του πληθυσμού που βρισκόταν εκτός αγοράς εργασίας, υπήρξε καθοριστικός παράγοντας για τη μείωση της ανεργίας.

Γιατί η ανεργία υποχωρεί και η απασχόληση ενισχύεται
Τέταρτο τρίμηνο του 2025, ο αριθμός των ανέργων περιορίστηκε σε 394,9 χιλιάδες άτομα, σημειώνοντας μείωση 12,1% σε ετήσια βάση (54,2 χιλιάδες λιγότεροι). Το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε στο 8,3%, από 9,5% το Δ’ τρίμηνο του 2024, 10,5% το 2023 και 11,9% στα τέλη του 2022.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ίδια για όλες τις πληθυσμιακές ομάδες. Η ανεργία στις γυναίκες παραμένει υψηλότερη σε σχέση με τους άνδρες, αν και η διαφορά έχει μειωθεί. Συγκεκριμένα, το Δ’ τρίμηνο του 2025, η ανεργία στις γυναίκες ήταν 10,8% έναντι 6,3% στους άνδρες. Η διαφορά μειώθηκε στις 4,5 ποσοστιαίες μονάδες, από 7,7 μονάδες το 2021.

Η πιο ευάλωτη ομάδα
Παρά τη συνολική αποκλιμάκωση, οι νέοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην είσοδο στην αγορά εργασίας. Στις ηλικίες 15-24 ετών, το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε στο 17,7% το Δ’ τρίμηνο του 2025, από 23% την αντίστοιχη περίοδο του 2024. Η βελτίωση είναι εντυπωσιακή σε βάθος δεκαετίας, καθώς το 2014 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 51,5%. Ωστόσο, οι νεότερες ηλικίες διατηρούν τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας: 19,9% για τις ηλικίες 15-19 ετών και 17,3% για τις ηλικίες 20-24 ετών.

Η μακροχρόνια ανεργία
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, σύμφωνα με την ICAP CRIF, παραμένει η μακροχρόνια ανεργία. Αν και μειωνόταν σταθερά την περίοδο 2015-2023, η τάση αυτή αντιστράφηκε την τελευταία διετία. Το Δ’ τρίμηνο του 2025, οι μακροχρόνια άνεργοι αποτελούσαν το 58% του συνόλου των ανέργων, από 53,5% το 2024. Σε απόλυτους αριθμούς, ανήλθαν σε 229,1 χιλιάδες άτομα, γεγονός που υπογραμμίζει τη δυσκολία επανένταξης. Η παραμονή εκτός εργασίας για πάνω από 12 μήνες μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες επανένταξης και δημιουργεί σοβαρές κοινωνικές προκλήσεις.

Η αγορά εργασίας και το μορφωτικό επίπεδο
Η μελέτη τονίζει τη σημασία του μορφωτικού επιπέδου για την πρόσβαση στην απασχόληση. Τα χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας καταγράφονται στους κατόχους διδακτορικού ή μεταπτυχιακού τίτλου (4,7%) και στους πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (7,7%). Αντίθετα, τα υψηλότερα ποσοστά αφορούν άτομα χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου. Η μεγαλύτερη ομάδα ανέργων είναι οι απόφοιτοι Μέσης Εκπαίδευσης (155 χιλιάδες άτομα, 39,3% του συνόλου).

Οι περιφέρειες με την υψηλότερη ανεργία
Σημαντικές περιφερειακές διαφοροποιήσεις παρατηρούνται. Τον Δ’ τρίμηνο του 2025, η Δυτική Μακεδονία είχε το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας (15,1%), ακολουθούμενη από την Κεντρική Μακεδονία (11,8%) και την Ήπειρο (10,7%). Τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στα Ιόνια Νησιά (4,5%) και στο Νότιο Αιγαίο (5,2%). Σε απόλυτα μεγέθη, η Αττική (121,4 χιλιάδες) και η Κεντρική Μακεδονία (96,7 χιλιάδες) συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό ανέργων, κάτι που συνδέεται και με το πληθυσμιακό τους μέγεθος.

Οι προκλήσεις
Η ICAP CRIF εκτιμά ότι η ελληνική οικονομία θα διατηρήσει θετική πορεία και το 2026, με την εγχώρια κατανάλωση και τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας να λειτουργούν ως βασικοί παράγοντες στήριξης. Παρά τις διεθνείς γεωπολιτικές αβεβαιότητες, η ελληνική οικονομία επιδεικνύει ανθεκτικότητα και η αποκλιμάκωση της ανεργίας επιβεβαιώνει τη βελτίωση της αγοράς εργασίας. Ωστόσο, η μείωση του γενικού δείκτη ανεργίας δεν αρκεί από μόνη της. Η μακροχρόνια ανεργία, η ανεργία των νέων, οι ανισότητες μεταξύ φύλων και οι περιφερειακές αποκλίσεις παραμένουν ζητήματα που απαιτούν στοχευμένες πολιτικές και παρεμβάσεις.