Εκτιμήσεις ΔΝΤ και Οίκων Αξιολόγησης: Η Ελληνική Οικονομία Ανθεκτική και σε Τροχιά Ανάπτυξης

Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρές βάσεις για να αντιμετωπίσει εξωτερικές προκλήσεις, διατηρώντας την πτωτική πορεία του δημόσιου χρέους και εξασφαλίζοντας συνεχή οικονομική ανάπτυξη. Αυτό επιβεβαιώνεται από τις τελευταίες εκθέσεις διεθνών οικονομικών οργανισμών και οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης που δημοσιεύθηκαν τον Μάρτιο.

Επιβεβαίωση Επενδυτικής Βαθμίδας
Ο Moody’s, ο DBRS και ο Scope επιβεβαίωσαν την επενδυτική βαθμίδα της Ελλάδας, καθώς και τις θετικές προοπτικές της πιστοληπτικής της ικανότητας. Αυτή η σταθερότητα επιτυγχάνεται παρά τις δυσμενείς διεθνείς συνθήκες, όπως η αύξηση των τιμών ενέργειας και πρώτων υλών λόγω της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) αναγνώρισε ότι «η Ελλάδα βρίσκεται σε καλή θέση για να διαχειριστεί εξωτερικά σοκ, καθώς τα δημόσια οικονομικά της ενισχύονται συνεχώς». Αυτό αποδεικνύεται από την ταχεία μείωση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και από τη δημοσιονομική πολιτική που εστιάζει στην υποστήριξη της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών και την προσιτή κατοικία.

Η βελτίωση των δημόσιων οικονομικών «επιτρέπει στην Ελλάδα να αντέχει σε αντίξοες εξωτερικές συνθήκες, ενώ παράλληλα στηρίζει τη βιώσιμη ανάπτυξη και μειώνει περαιτέρω το χρέος της», πρόσθεσε το ΔΝΤ.

Δημοσιονομικές Επιδόσεις και Πλεονάσματα
Σύμφωνα με την έκθεση του Moody’s, οι δημοσιονομικές επιδόσεις της Ελλάδας μετά την πανδημία συνεχίζουν να υπερβαίνουν τις προσδοκίες και αποτελούν το κύριο πλεονέκτημα στην πιστοληπτική αξιολόγησή της. Τα πρωτογενή πλεονάσματα στον προϋπολογισμό ήταν σημαντικά υψηλότερα από τους στόχους την τελευταία διετία, φτάνοντας το 4,7% του ΑΕΠ το 2024 και προβλέπονται στο 4,4% το 2025. Αυτό οφείλεται στην οικονομική ανάπτυξη άνω του 2%, στη συνεχή μείωση της φοροδιαφυγής και στον έλεγχο των δημοσίων δαπανών.

Αυτά τα πλεονάσματα, σε συνδυασμό με την πρόωρη αποπληρωμή δανείων προς χώρες της Ευρωζώνης (από το πρώτο μνημόνιο) και την αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ, έχουν οδηγήσει σε ταχεία μείωση του δημόσιου χρέους, από το υψηλό 210% του ΑΕΠ το 2020 στο 145% αναμένεται να φτάσει το 2025.

Προβλέψεις για το Χρέος και την Ανάπτυξη
Οι διεθνείς οίκοι και το ΔΝΤ εκτιμούν ότι η πρόοδος στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και η αποτελεσματική διαχείριση των δημοσίων δαπανών θα συνεχίσουν να εξασφαλίζουν πρωτογενή πλεονάσματα και τα επόμενα χρόνια. Το ΔΝΤ προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 3,6% για το τρέχον έτος και 2,75% μεσοπρόθεσμα, που θα επιτρέψουν τη μείωση του δημόσιου χρέους στο 110% του ΑΕΠ έως το 2031.

Ο Moody’s προβλέπει πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 3% για την περίοδο 2026-2027 και πτώση του χρέους στο 140% έως το 2027. Ο Scope προβλέπει ταχεία μείωση του χρέους στο 127% του ΑΕΠ έως το 2030, με περαιτέρω βραδύτερη υποχώρηση στο 120% έως το 2035, λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού και πιθανής επιβράδυνσης της ανάπτυξης.

Ο Ρόλος των Επενδύσεων στην Ανάκαμψη
«Η μακροοικονομική επίδοση της Ελλάδας παραμένει ισχυρή και ευθυγραμμίζεται με τις προσδοκίες μας για βιώσιμη ανάπτυξη, με κινητήριο δύναμη τις επενδύσεις», επεσήμανε ο Moody’s. Η σύνθεση της οικονομικής ανάπτυξης γίνεται όλο και πιο ευνοϊκή για το αξιόχρεο, καθώς οι ιδιωτικές επενδύσεις αποτελούν τον κύριο μοχλό της ανάκαμψης τα τελευταία χρόνια.

Οι οίκοι αξιολόγησης και το ΔΝΤ αναμένουν μια επιβράδυνση της ανάπτυξης από το 2027 ή το 2028, καθώς θα ολοκληρώνονται οι επενδύσεις και τα προγράμματα του Ταμείου Ανάπτυξης. Ωστόσο, εκτιμούν ότι το ΑΕΠ θα συνεχίσει να αυξάνεται με ρυθμό που θα διατηρεί την πτωτική τάση του χρέους. Ο DBRS προβλέπει μέσο ρυθμό ανάπτυξης 1,75% έως το 2030, ενώ το ΔΝΤ προβλέπει 1,8% για φέτος και 1,5% μεσοπρόθεσμα, υπογραμμίζοντας την πρόοδο που έχει σημειωθεί στην αντιμετώπιση χρόνιων διαρθρωτικών εμποδίων.

Η κεντρική προσέγγιση των οίκων είναι ότι η αντιμετώπιση διαρθρωτικών προβλημάτων, όπως το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης και η μικρή αύξηση της παραγωγικότητας, απαιτεί χρόνο. Στις συστάσεις του, το ΔΝΤ τόνισε την ανάγκη ενίσχυσης του ψηφιακού μετασχηματισμού του ιδιωτικού τομέα, περαιτέρω μείωσης των ρυθμιστικών και διοικητικών βαρών για την τόνωση της ανάπτυξης και της παραγωγικότητας, βελτίωσης των κινήτρων εργασίας, καθώς και εφαρμογής στοχευμένων πολιτικών στην αγορά εργασίας και προγραμμάτων δια βίου μάθησης.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ