Η Πολιτική Μετανάστευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

«Η στρατηγική που επικεντρώνεται στην επαναπροώθηση και την καταστολή των μεταναστών στη θάλασσα,αντί για τη διάσωσή τους,αγγίζει όλους μας και σχετίζεται με την ευρύτερη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης» δήλωσε ο Μάκης Παπαδόπουλος,μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ,σε συνέντευξή του στον Νίκο Χατζηνικολάου στο Realfm 97,8. Ο Παπαδόπουλος ανέφερε ότι αυτή η πολιτική αφορά τον τρόπο που οι Αρχές αντιδρούν σε γνωστές επικίνδυνες πρακτικές διακινητών αλλά και τις διαδικασίες εκπαίδευσής τους.«Σε αυτό το πλαίσιο ζητάμε άμεση διερεύνηση της υπόθεσης», πρόσθεσε.

«Δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο γεγονός ή για κεραυνό εν αιθρία» υπογράμμισε ο ίδιος. Το περιστατικό χαρακτηρίστηκε ως σύνδεσμος σε μια αλυσίδα εγκληματικής πολιτικής «η οποία ξεκινά από την Πύλο και επεκτείνεται στη Σάμο καθώς και στη Νότια Κρήτη το Δεκέμβριο». Κατήγγειλε τη μετατροπή των προσφύγων σε εργαλεία γεωπολιτικών συμφερόντων μεταξύ διαφορετικών δυνάμεων.

Ο Μ. Παπαδόπουλος τόνισε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να σταματήσει το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος να γίνουν υγροί τάφοι χιλιάδων προσφύγων. Υπογράμμισε επίσης τη σημασία εφαρμογής της Συνθήκης της Γενεύης, η οποία έχει ως πρωταρχικό στόχο τη διάσωση όλων όσοι κινδυνεύουν στη θάλασσα καθώς και την ασφαλή μετάβαση τους στις χώρες προορισμού τους. Ανέφερε μέτρα που έχουν καταθέσει από το ΚΚΕ σχετικά με τις ανάγκες προτεραιότητας για διάσωση έναντι επαναπροωθήσεων.

«Είναι θέμα πολιτικής κατεύθυνσης», επισήμανε υπογραμμίζοντας ότι αν δώσεις προτεραιότητα στην αποτροπή θα οδηγηθείς τελικά στους συγκρούσεις.» Ο χαρακτηρισμός αυτού του πλαισίου ως αντιδραστικού περιλαμβάνει αναφορές στις συμφωνίες του Δουβλίνου μέχρι το σύμφωνο μετανάστευσης και ασύλου.

Ο Μ. Παπαδόπουλος αναφέρθηκε επίσης στο ζήτημα του Εθνικού Απολυτηρίου λέγοντας: «Απαιτείται ένα σχολείο που να έχει στόχο πραγματικά τη μόρφωση των μαθητών αντί να λειτουργεί απλά ως εξεταστικό κέντρο». Υπόγραψε πως οι κυβερνητικές ρυθμίσεις δεν βελτιώνουν αλλά αντίθετα υπονομεύουν τον παιδαγωγικό ρόλο των σχολείων ώστε οι μαθητές να μην τα θεωρούν βαρετά ή άχρωμα.

Πρότεινε πως η παιδεία θα πρέπει να θεωρείται κοινωνικό αγαθό προσβάσιμο μέσω ενός αποκλειστικά δημόσιου συστήματος εκπαίδευσης που παρέχει γενική μόρφωση μέσα από σύγχρονες δομές με μικρές τάξεις.

Σχετικά με τις αλλαγές στο Σύνταγμα σημείωσε: «Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις οδηγούν σε ένα ακόμη πιο εχθρικό κράτος προς τον λαό μέχρι το 2030». Αυτή η κατεύθυνση δεν πηγάζει μόνο από νόμους αλλά κυρίως από τις ανάγκες της ΕΕ μέσα στα σημερινά πολεμικά δεδομένα καθώς οι δαπάνες αυξάνουν συνεχώς ενώ επιτίθενται στα εργατικά δικαιώματα.»