Σκληρή ρητορική, αβέβαιο μέλλον: Η αμερικανική παγίδα του Τραμπ στο Ιράν

Με το⁢ θερμόμετρο στις σχέσεις ​ΗΠΑ και Ιράν να αγγίζει επικίνδυνα επίπεδα, η διεθνής κοινότητα ⁤και οι ενεργειακοί κολοσσοί στραφούν την ⁤προσοχή‍ τους στις κινήσεις της Ουάσιγκτον. Παρά τις πρόσφατες διπλωματικές επαφές στο ⁤Ομάν, το χάσμα ​παραμένει χαώδες, με τους ειδικούς να προειδοποιούν πως οι στρατιωτικοί σχεδιασμοί είναι πολύ πιο δυσεπίλυτοι από τις λεκτικές εξάρσεις⁣ του Αμερικανού προέδρου.

Η στρατηγική του Λευκού Οίκου‍ παραμένει αμετακίνητη στην άσκηση​ μέγιστης πίεσης. ⁢Οι ‍απαιτήσεις για ολική παύση της πυρηνικής δραστηριότητας και ο περιορισμός της πυραυλικής ισχύος της Τεχεράνης αποτελούν τις κόκκινες γραμμές της κυβέρνησης Τραμπ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ντόναλντ Τραμπ διεμήνυσε πως η ιρανική ηγεσία θα βρεθεί αντιμέτωπη με «κάτι πολύ σκληρό» στην περίπτωση που‍ δεν υποχωρήσει, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται η ενίσχυση της ναυτικής δύναμης στην περιοχή.

Η παρουσία του USS Abraham Lincoln από τις αρχές του έτους αποτέλεσε το πρώτο⁢ σαφές μήνυμα ισχύος,όμως η προσθήκη δεύτερου αεροπλανοφόρου εξετάζεται πλέον σοβαρά. Παρόλα αυτά, η στρατιωτική‍ εξίσωση δεν είναι απλή.Πολιτικοί αναλυτές τονίζουν ότι η συγκέντρωση δυνάμεων‍ που παρατηρείται σήμερα απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ικανή να επιφέρει ένα οριστικό πλήγμα στο καθεστώς ή⁢ να δρομολογήσει ‌δομικές αλλαγές στην ηγεσία της χώρας.

Τα όρια της ισχύος και το ‌κόστος μιας εμπλοκής

Η υλοποίηση μιας επιχείρησης που θα στόχευε στην ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων στην Τεχεράνη θα ⁤απαιτούσε πόρους⁢ και ανθρώπινο δυναμικό ανάλογο με εκείνο της εισβολής στο Ιράκ.Είναι μια αναλογία που προκαλεί σκεπτικισμό, καθώς μια τέτοια δέσμευση έρχεται‍ σε πλήρη αντίθεση με την ευρύτερη πολιτική φιλοσοφία του Τραμπ για αποφυγή πολυδάπανων και μακροχρόνιων επεμβάσεων στο‍ εξωτερικό. Οι‌ στρατιωτικές επιλογές που έχει στη διάθεσή του ο Λευκός Οίκος μοιάζουν προς το παρόν περιορισμένες, ‌καθώς η αλλαγή καθεστώτος δεν μπορεί να επιτευχθεί μόνο με απειλές ή περιορισμένα πλήγματα.