Η Νομική Κατάσταση των Servicers και των Κόκκινων Δανείων

Μπορούν οι servicers και τα κεφάλαια που διαχειρίζονται κόκκινα δάνεια να θεωρηθούν “τράπεζες” ή είναι απλώς απλοί διεκπεραιωτές υποχρεώσεων; Αυτή η νομική ερώτηση θέτει το ΣτΕ, το οποίο αποφάσισε να αναστείλει τις ποινές που είχε επιβάλει η Τράπεζα της Ελλάδος σε στελέχη εταιρειών που διαχειρίζονται απαιτήσεις, προωθώντας την υπόθεση στο Δικαστήριο της ΕΕ.

Η απόφαση του Δικαστηρίου θα καθορίσει αν οι ποινές θα παραμείνουν σε ισχύ ή αν οι κατηγορούμενοι για πλήθος παραβάσεων της νομοθεσίας θα απαλλαγούν από τη δικαιοδοσία της ΤτΕ, συνεχίζοντας απρόσκοπτα τη δραστηριότητά τους εις βάρος των δανειοληπτών.

Μετά από καταγγελίες, η Τράπεζα της Ελλάδος ανέλαβε δράση και επέβαλε αυστηρές χρηματικές κυρώσεις στους επικεφαλής συγκεκριμένων εταιρειών, καθώς και διετή αποκλεισμό τους από σχετικές δραστηριότητες.

Η επιβολή αυτών των ποινών βασίζεται στην εκτίμηση ότι οι servicers κρίνεται ότι αποτελούν «χρηματοπιστωτικά ιδρύματα», στα οποία εφαρμόζονται οι κανονισμοί του νόμου 4261/2014, ο οποίος αφορά τις τράπεζες.

Ωστόσο, το ΣτΕ αμφισβητεί αυτή τη νομική θεμελίωση των κυρώσεων. Εκτιμά ότι αυτές οι εταιρείες δεν ασκούν τραπεζικές λειτουργίες αλλά περιορίζονται στη λογιστική διαχείριση και στην είσπραξη απαιτήσεων μέσω δικαστικής διαδικασίας.Έτσι,δεν είναι υποχρεωμένες να συμμορφώνονται με τους αυστηρούς κανόνες εποπτείας που ισχύουν για τις τράπεζες.

Το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετεί την άποψη πως οι servicers λειτουργούν ως ειδικοί φορείς που πραγματοποιούν πράξεις διαχείρισης απαιτήσεων μέσω factoring.Αυτή η διαφοροποίηση τους απομακρύνει δομικά από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έχουν σχέση με πιστωτικούς κινδύνους. Ωστόσο, δεν έχει εκδώσει τελεσίδικη απόφαση προς το παρόν αλλά προτιμά να περάσει την ευθύνη στο Δικαστήριο της ΕΕ. Αν εγκριθεί αυτή η θέση εκείνη τη στιγμή, τότε όλες οι επιβληθείσες κυρώσεις θα θεωρηθούν νομικά ανυπόστατες.