Αποκαλύψεις του Ακίλε Πολονάρα για τη Σκληρή Μάχη με τον Καρκίνο: «Είμαι Τυχερός που τον Νίκησα»
Συγκλονίζει, μιλώντας για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο , ο Ακίλε Πολονάρα . «Είμαι περήφανος για την καριέρα που έκανα και νιώθω τυχερός που κατάφερα να νικήσω τον καρκίνο», ανέφερε χαρακτηριστικά, λίγο μετά από την απόσυρσή του από τα παρκέ, σε συνέντευξή του στο Tutosport. Μου έλειπαν οι δυνάμεις. Αυτό δεν έχει να κάνει
Ο Ακίλε Πολονάρα συγκλονίζει μιλώντας για την τιτάνια μάχη που έδωσε ενάντια στον καρκίνο. «Είμαι περήφανος για την πορεία που ακολούθησα και νιώθω βαθιά τυχερός που κατάφερα να ξεπεράσω την ασθένεια», δήλωσε ο ίδιος, λίγο καιρό μετά την απόφασή του να αποσυρθεί από τα παρκέ. Σε συνέντευξή του στο Tutosport, εξομολογήθηκε: «Μου έλειπαν οι δυνάμεις. Αυτό δεν οφειλόταν στην λευχαιμία, αλλά στις ημέρες που πέρασα σε κώμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έχασα την αίσθηση στην δεξιά μου πλευρά», προσέθεσε ο αθλητής.
Διαβάστε επίσης: Ακίλε Πολονάρα: Ο αθλητής που έγινε σύμβολο νίκης ζωής
«Ελπίζω να είμαι Υγιής», δηλώνει ο Πολονάρα στην περιγραφή της μάχης του με τον καρκίνο
«Είμαι περήφανος για την πορεία μου και αισθάνομαι εξαιρετικά τυχερός που κατάφερα να νικήσω τον καρκίνο. Τώρα, η επιθυμία μου είναι να απολαμβάνω κάθε στιγμή και να διατηρώ μια θετική σκέψη. Θα ήθελα να παραμείνω κοντά στο μπάσκετ, αναλαμβάνοντας ρόλο προπονητή. Αν δεν είχα περάσει αυτή την περιπέτεια, δεν θα το είχα σκεφτεί ποτέ. Ωστόσο, το μπάσκετ ήταν η ζωή μου μέχρι τώρα και θέλω να συνεχίσει να είναι. Ελπίζω να παραμείνω υγιής και μακριά από νοσοκομειακές καταστάσεις.
Η απόφαση για την απόσυρσή μου πάρθηκε αυθόρμητα. Ούτε η σύζυγός μου, ούτε ο ατζέντης μου γνώριζαν εκ των προτέρων. Αντιλήφθηκα στις προπονήσεις ότι δεν θα μπορούσα να επιστρέψω στον προηγούμενο εαυτό μου. Μου έλειπαν οι δυνάμεις. Αυτό δεν συνδέεται με την λευχαιμία, αλλά με τις ημέρες που πέρασα σε κώμα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έχασα την αίσθηση στην δεξιά μου πλευρά», ανέφερε ο Ακίλε Πολονάρα.
Η Μάχη του Ξεπερνούσε τα Παρκέ
Τα πιο δύσκολα δεν εκτυλίχθηκαν ποτέ μπροστά στα μάτια του κοινού. Η διάγνωση της μυελογενούς λευχαιμίας άλλαξε ριζικά την πορεία της ζωής του. Ξαφνικά, τα γήπεδα έγιναν δευτερεύοντα, δίνοντας την απόλυτη προτεραιότητα στην ίδια τη ζωή. Ο Πολονάρα δεν δίστασε, όπως τόνισε ο Χρήστος Μπατάκας, αλλά πολέμησε. Με θεραπείες, με αβεβαιότητα, αντιμετωπίζοντας στιγμές που κανένας αθλητής δεν είναι προετοιμασμένος να διαχειριστεί. Έφτασε μάλιστα μέχρι και σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, δίνοντας έναν αγώνα χωρίς σκορ, χωρίς χρονόμετρο, αλλά με μοναδικό σκοπό: να σταθεί ξανά όρθιος. Και το κατάφερε. Με αξιοπρέπεια. Με δύναμη. Με μια σιωπηλή γενναιότητα που υπερβαίνει κάθε τιμητική διάκριση.
Η απόφαση να αποσυρθεί δεν σηματοδότησε ήττα. Ήταν μια πράξη αποδοχής. Μια έκφραση ωριμότητας από έναν άνθρωπο που γνώρισε την απόλυτη αφοσίωση στο μπάσκετ και στη συνέχεια αντιμετώπισε κατάματα κάτι πολύ μεγαλύτερο. Ο Ακίλε Πολονάρα δεν επιθυμεί να θυμούνται για την ασθένειά του. Θέλει να τον θυμούνται για τα πετυχημένα σουτ του, την ενέργειά του, το χαμόγελό του και την ψυχή που άφηνε σε κάθε αγώνα.