Το «Toxicity» Επιστρέφει στον Τεχνοχώρο Φάμπρικα για Δεύτερη Συναρπαστική Χρονιά

Τρεις κρατούμενες. Ένα κλειστό κελί. Ένα σχέδιο που φέρνει στα όριά τους τις σχέσεις τους. Θα καταφέρουν να σπάσουν τα δεσμά των προσωπικών τους «φυλακών»; Το Toxicity, ένα σύγχρονο έργο με αιχμηρό χιούμορ, εμπνευσμένο από το αριστούργημα του David Mamet, American Buffalo, εξερευνά τον εγκλεισμό ως καθρέφτη των πιο σκοτεινών πτυχών της ανθρώπινης φύσης όταν βρίσκεται υπό ακραίες πιέσεις. Μακριά από τις συνηθισμένες νόρμες της καθημερινότητας, οι έννοιες της ηθικής, της πίστης και της ταυτότητας διαταράσσονται, αποκαλύπτοντας το εύθραυστο υπόβαθρο πάνω στο οποίο βασίζονται.

Στο περιορισμένο σύμπαν της φυλακής, η αποκοπή από την πραγματικότητα στρεβλώνει την αντίληψη, προσδίδοντας στα πάντα άλλη βαρύτητα και σημασία. Τα πιο πρωτόγονα ένστικτα, τα συναισθήματα και οι ζοφερές σκέψεις διογκώνονται, μετατρεπόμενες σε εφιαλτικές δυνάμεις. Ο άνθρωπος στρέφεται εναντίον του ανθρώπου, οδηγώντας το είδος σε έναν είδος κοινωνικού κανιβαλισμού. Η ανάγκη για σύνδεση έρχεται σε σύγκρουση με την αγωνία της προδοσίας, και η επιθυμία για ελευθερία με τον φόβο της ματαίωσης. Η αγωνία της εξαφάνισης, της ανυπαρξίας, της έλλειψης ανήκειν, ωθεί τα άτομα να καταστρέφουν, είτε με δόλο είτε ακούσια. Το έργο αποτελεί μια στοχαστική κατάβαση στα όρια της ανθρώπινης αντοχής, εκεί όπου η ύπαρξη ορίζεται από την επιτακτική ανάγκη να ανήκεις, να σε βλέπουν, να μην χαθείς.

Σημείωμα Σκηνοθέτη:
Ο εγκλεισμός διαμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας των ανθρώπων υπό πίεση. Τους οδηγεί σε σπασμωδικές αντιδράσεις, σε μια κανιβαλιστική διάθεση που δηλητηριάζει όλες τις σχέσεις. Τα πιο «μολυσματικά» συναισθήματα είναι συχνά εκείνα που εξαπλώνονται ταχύτερα μεταξύ μας: ο φόβος, η καχυποψία. Ως άνθρωποι, έχουμε την τάση να επαναπαυόμαστε σε αυτά, να απομονωνόμαστε, να φανταζόμαστε το χειρότερο. Η μικροκοινωνία της φυλακής αντικατοπτρίζει την ευρύτερη κοινωνία «έξω», με τη διαφορά ότι στην τελευταία υπάρχουν περισσότερες διέξοδοι διαφυγής. Όμως, όταν αυτές οι διέξοδοι χαθούν – είτε γιατί μας τις στέρησαν είτε γιατί τις στέρησαν οι ίδιοι από τον εαυτό μας – τα πιο άγρια ένστικτα επιβίωσης αναδύονται. Εμπιστοσύνη, ενσυναίσθηση και αλληλεγγύη δίνουν τη θέση τους στον φόβο, την καχυποψία και τον ατομισμό. Σε μια κοινωνία όπου αυτά τα συναισθήματα επικρατούν, γεννιέται το καίριο ερώτημα: πόσο πραγματικά ελεύθεροι είμαστε;

Επί σκηνής, τρεις ηθοποιοί. Τρεις γυναίκες. Τρεις κρατούμενες. Ένα «mexican standoff» χωρίς πραγματικό νικητή. Ένα τρίγωνο όπου η σύγκρουση περνάει από τον έναν στον άλλο σαν φλεγόμενο δαχτυλίδι. Το σκηνικό: ένα στενό κελί φυλακής. Η ατμόσφαιρα είναι ασφυκτική. Τα σώματα των ηθοποιών μάχονται με τον περιορισμένο χώρο. Σε μια καθημερινότητα όπου κάθε μέρα είναι ίδια με την προηγούμενη, η υπομονή εξαντλείται, οι θεματικές επαναλαμβάνονται, η κόπωση της στασιμότητας υπερκαλύπτει την όρεξη για ζωή, και η γλώσσα μεταμορφώνεται. Ο λόγος γίνεται άμεσος, κοφτός, επιτακτικός, άναρχος και επαναληπτικός. Η φόρμα της παράστασης είναι ρεαλιστική. Δίνεται μεγάλη έμφαση στις σχέσεις των χαρακτήρων και στη δυναμική τους, μέσα από μια προσέγγιση φυσικής υποκριτικής. Το αποτέλεσμα είναι μια μαύρη κωμωδία, που οδηγεί τον θεατή μέσα από μια σειρά έντονων συναισθημάτων.

Γιώργος Νικολόπουλος

Συντελεστές:

• Συγγραφέας: Γιώργος Νικολόπουλος, Μαρία Δαμασιώτη
• Σκηνοθεσία: Γιώργος Νικολόπουλος
• Δραματουργία: Γιώργος Νικολόπουλος, Μαρία Δαμασιώτη
• Σκηνογραφία και Ενδυματολογία: Σοφία Παππά
• Κίνηση: Παύλος Ιορδανόπουλος
• Φωτισμοί: Κωνσταντίνα Ποντίκη
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Βαγγέλης Αμπατζής
• Φωτογραφίες / Trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας
• Αφίσα: Βαγγέλης Γαβριηλίδης
• Ερμηνεύουν: Ασημίνα Αναστασοπούλου, Σταύρια Νικολάου, Φανή Ξενουδάκη

Τεχνοχώρος Φάμπρικα
Μεγ. Αλεξάνδρου 125
Πρεμιέρα: 24 Απριλίου, 21:30
Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή | Ώρα: 21:30

Εισιτήρια:
Online προπώληση: TOXICITY | Εισιτήρια εδώ!

Τιμές:

• 15€ γενική είσοδος
• 12€ μειωμένο