Αλέξης Τσίπρας από Αλεξανδρούπολη: «Εθνική πυξίδα σημαίνει να έχεις το σθένος να πεις ‘όχι’ στις ΗΠΑ»
Ο Αλέξης Τσίπρας από την Αλεξανδρούπολη εξαπέλυσε επίθεση στον Κυριάκο Μητσοτάκη, τόσο για την εξωτερική του πολιτική όσο και τη διαφθορά, ενώ αναφέρθηκε εκτενώς στις θέσεις του για μία νέα εθνική πυξίδα. Παράλληλα έδωσε το περίγραμμα του δικού του εγχειρήματος λέγοντας ότι ένα νέο κίνημα γεννιέται, στο οποίο συμμετέχουν άνθρωποι από όλες τις γενιές. Αρχικά
Ο Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας από την Αλεξανδρούπολη, άσκησε δριμεία κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη, εστιάζοντας τόσο στην εξωτερική πολιτική όσο και στα θέματα διαφθοράς, ενώ παράλληλα παρουσίασε λεπτομερώς τις θέσεις του για τη δημιουργία μιας νέας εθνικής πυξίδας. Τόνισε τη γέννηση ενός νέου κινήματος, με τη συμμετοχή ανθρώπων από όλες τις γενιές.
Αρχικά, αναφερόμενος στη στάση της χώρας μας στον πόλεμο στο Ιράν, υπογράμμισε τη σημασία της ύπαρξης μιας «εθνικής πυξίδας» για την πατρίδα, που να μην είναι προσκολλημένη στην Ουάσιγκτον και το Βερολίνο, αλλά να έχει ως σημείο αναφοράς τα εθνικά μας συμφέροντα και την Ευρώπη, επιτρέποντας παράλληλα την ευελιξία κινήσεων τόσο στη Δύση όσο και στην Ανατολή, στον Βορρά και στον Νότο.
Εξήγησε ότι «εθνική πυξίδα σημαίνει να έχεις το σθένος να πεις «όχι» στις ΗΠΑ και στη χρήση των στρατιωτικών μας εγκαταστάσεων, όταν οι ενέργειές τους θέτουν σε κίνδυνο τη χώρα και τα εθνικά της συμφέροντα. Όπως έκανε ο πρωθυπουργός της Ισπανίας».
Ο κ. Τσίπρας κατηγόρησε τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι, ενώ βρισκόταν στην «σωστή πλευρά της ιστορίας» στο ουκρανικό, στην Μέση Ανατολή ανακάλυψε «την ισχυρή πλευρά της ιστορίας». «Να είμαστε με τους ισχυρούς για να είμαστε ασφαλείς. Όχι με το δίκαιο, τις αξίες μας, την επιμονή στην Ελλάδα πυλώνα σταθερότητας και ειρήνης. Αλλά με τους ισχυρούς. Και μάλιστα εκχωρώντας τους λευκή επιταγή». Υποστήριξε ότι αυτή η προσέγγιση δεν αποτελεί όρο ασφάλειας, αλλά πηγή κινδύνων, καθώς «καθιστά την Ελλάδα μέρος της εμπλοκής και στόχο. Και αποδυναμώνει καθοριστικά τις θέσεις μας στα μείζονα προβλήματα με την Τουρκία».
Συγκρίνοντας την πολιτική του με την τωρινή, ανέφερε ότι «η κυβέρνησή μου δούλεψε για την αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων. Ο στόχος μας ήταν πάντα σαφής: η οικοδόμηση αμοιβαία επωφελών σχέσεων. Όχι σχέσεων υποτέλειας και δορυφόρου – για να χρησιμοποιήσω μια έκφραση του Ανδρέα Παπανδρέου – που τόσο ακριβά έχουν κοστίσει στον ελληνικό λαό». Τόνισε την ανάγκη για εξασφάλιση σαφών όρων στη συμφωνία για την αμυντική συνεργασία, δηλώνοντας «Ναι σε συμμάχους. Όχι σε προστάτες».
Για την Κύπρο, επισήμανε ότι «είναι επικίνδυνο λάθος, για ψηφοθηρικούς λόγους, η κυβέρνηση και τα μέσα ενημέρωσης, να χρησιμοποιούν ρητορική που οδηγεί στην στρατιωτικοποίηση του νησιού». Παρόλο που η στήριξη της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι σε απειλές πρέπει να είναι πρώτη προτεραιότητα, η αλόγιστη ρητορική μπορεί να οδηγήσει στην παγίωση της διχοτόμησης.
Πρότεινε, δε, στον Έλληνα πρωθυπουργό να ζητήσει τη σύγκληση των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου στην Κρήτη, ενδεχομένως με εκπροσώπους από αραβικές χώρες και τη ναυτιλία, για να συζητηθούν οι επιπτώσεις του πολέμου στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο και να ζητηθεί άμεση κατάπαυση πυρός, «αν θέλει πραγματικά να προστατέψει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα».

Τόνισε την ανάγκη για επιστροφή της Ελλάδας στην πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, με διαύλους επικοινωνίας με τη Ρωσία – όπως έχει η Γαλλία – και ενίσχυση των σχέσεων με την Κίνα, όπως κάνουν άλλες δυτικές χώρες.
«Ισχυρή Ελλάδα με ανίσχυρη κοινωνία και Πολιτεία, δεν μπορεί να υπάρξει», υποστήριξε, προσθέτοντας ότι «σταθερότητα με μια κυβέρνηση διάτρητη από τα σκάνδαλα και τη διαφθορά, την ώρα που η κοινωνία στενάζει από το υπερβολικά υψηλό κόστος ζωής, επίσης δεν μπορεί να υπάρξει». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι έχει ταυτίσει το όνομά της με το «μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης: Το σκάνδαλο των υποκλοπών. Που δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν ένας οργανωμένος μηχανισμός».
Ανέφερε ότι υπάρχουν στοιχεία, υπογραφές και επιστολές που αποδεικνύουν την αλήθεια, και ότι οι υπαίτιοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, θα λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. «Που φανερώνει ότι η διαφθορά δεν είναι εξαίρεση ή λάθος, αλλά κανόνας και μέθοδος διακυβέρνησης». Επικαλέστηκε και άλλα σκάνδαλα, όπως αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, των Κέντρων Κατάρτισης, των απευθείας αναθέσεων και των συμβουλευτικών εταιρειών, που διαμορφώνουν την αίσθηση ότι «η χώρα κυβερνάται με όρους μαφίας».
Σχετικά με το «σκάνδαλο με τις εταιρείες συμβούλων», έφερε ως ενδεικτικό στοιχείο τη σύγκριση των ετών 2017 (επί ΣΥΡΙΖΑ) και 2025: «Σύνολο συμβάσεων με εταιρείες συμβούλων το 2017: 90, με απευθείας αναθέσεις μηδέν. Συνολική ετήσια δαπάνη για συμβουλευτικές υπηρεσίες 3,5 εκατομμύρια ευρώ. Συνολο συμβάσεων το 2025: 613, εκ των οποίων με απευθείας αναθέσεις 403. Συνολική ετήσια δαπάνη 585 εκατομμύρια ευρώ. Από τα 3,5 στα 585 εκατομμύρια. Αύξηση μόνο 167 φορές. Μέσα μόνο σε τρείς μήνες μοιράσανε 200 εκατομμύρια σε συμβουλευτικές. Και σε συμβάσεις τεχνικής υποστήριξης για έργα του Ταμείου Ανάκαμψης λίγους μήνες πριν λήξει η προγραμματική περίοδος. Αν αυτό δεν είναι διαφθορά, κλοπή, ληστεία, πλουτισμός με όρους συμμορίας, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους».
Ο κ. Τσίπρας ανέφερε ότι από τις περιοδείες του και την επαφή με τους πολίτες, διαπιστώνει «ανάγκη για κάτι νέο. Ένα νέο ξεκίνημα που βάζει στο επίκεντρο την κοινωνική δικαιοσύνη. τη μείωση των ανισοτήτων και την αποκατάσταση του αισθήματος δικαιοσύνης στην κοινωνία. Τον πατριωτισμό με όρους ευθύνης και αλληλεγγύης. Με σταθερή εθνική πυξίδα. Και πάνω απ’ όλα με εντιμότητα».
Παρουσίασε το περίγραμμα του εγχειρήματός του: «Μέσα από τις διεργασίες της ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης, γεννιέται κάτι βαθύτερο. Ένα νέο κίνημα. Που χτίζεται με συμμετοχή νέων και παλιών. Με ανθρώπους χωρίς πολιτικό παρελθόν. Αλλά και άλλους με πολιτική εμπειρία και γνώση. Με όλες τις γενιές να δηλώνουν το παρόν. Τη γενιά του Πολυτεχνείου, της Μεταπολίτευσης, τους Μιλένιαλς αλλά και την Gen Z, τη νέα γενιά. Κι αυτή η συμμετοχή έχει ένα χαρακτήρα αυθόρμητο. Με αυτοοργάνωση. Με όρους προσφοράς».

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
