Η Βρετανική Αγορά Εργασίας Παρουσιάζει Ευχάριστη Έκπληξη: Η Ανεργία Υποχωρεί στο 4,6%

Η βρετανική αγορά εργασίας έδειξε σημάδια απροσδόκητης ανθεκτικότητας, με το ποσοστό ανεργίας να πέφτει στο 4,6% κατά το τρίμηνο που έληξε τον Σεπτέμβριο του 2026. Αυτή η εξέλιξη έρχεται σε αντίθεση με τις προβλέψεις των αγορών, οι οποίες ανέμεναν ότι το ποσοστό θα παρέμενε σταθερό στο 4,9%.
Το τρέχον ποσοστό ανεργίας αποτελεί το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί από το τρίμηνο που έληξε τον Απρίλιο του 2025. Η βελτίωση αυτή σημειώνεται σε μια περίοδο όπου η βρετανική οικονομία συνεχίζει να αντιμετωπίζει προκλήσεις, όπως το αυξημένο λειτουργικό κόστος για τις επιχειρήσεις και τις πληθωριστικές πιέσεις.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Βρετανίας (ONS), ο αριθμός των ανέργων μειώθηκε κατά 88.000 σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 102.000 σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του προηγούμενου έτους. Συνολικά, ο αριθμός των ανέργων διαμορφώθηκε σε 1,684 εκατομμύρια άτομα.
Η σημασία αυτής της υποχώρησης της ανεργίας είναι μεγαλύτερη από ό,τι προέβλεπαν οι οικονομολόγοι. Υποδεικνύει ότι η αγορά εργασίας διαθέτει μεγαλύτερες αντοχές από τις αρχικές εκτιμήσεις, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις.
Άνοδος 155.000 Εργαζομένων
Παράλληλα με τη μείωση της ανεργίας, παρατηρήθηκε και αύξηση στον συνολικό αριθμό των απασχολούμενων. Ειδικότερα, ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε κατά 155.000 σε τριμηνιαία βάση και κατά 427.000 σε ετήσια βάση, φτάνοντας τα 34,625 εκατομμύρια άτομα.
Το ποσοστό απασχόλησης παρουσίασε άνοδο κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες σε ετήσια βάση, φτάνοντας το 75,4%.
Επιπλέον, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 16 έως 64 ετών που δεν συμμετέχουν στην αγορά εργασίας (οικονομικά μη ενεργοί) μειώθηκε κατά 42.000 σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο, φτάνοντας τα 9,069 εκατομμύρια. Αντίστοιχα, το ποσοστό οικονομικής αδράνειας υποχώρησε κατά 0,1 ποσοστιαία μονάδα τόσο σε τριμηνιαία όσο και σε ετήσια βάση, διαμορφούμενο στο 20,8%.
Συνολικά, τα στοιχεία παρουσιάζουν μια σαφώς βελτιωμένη εικόνα της απασχόλησης, καθώς η μείωση της ανεργίας συνδυάζεται με αύξηση των εργαζομένων και μείωση του αριθμού των ατόμων εκτός αγοράς εργασίας.
Επιβράδυνση στην Αύξηση των Μισθών
Ωστόσο, η εικόνα της βρετανικής αγοράς εργασίας δεν είναι ομοιόμορφα θετική. Τα πρόσφατα στοιχεία για τις αμοιβές δείχνουν ότι η αύξηση των μισθών επιβραδύνεται. Αυτό αποτελεί μια σημαντική παράμετρο για την πορεία του πληθωρισμού και επηρεάζει τις μελλοντικές αποφάσεις της Τράπεζας της Αγγλίας (Bank of England).
Συγκεκριμένα, η ετήσια αύξηση των μέσων μισθών, εξαιρουμένων των μπόνους, υποχώρησε στο 3,5% κατά το τρίμηνο που έληξε τον Σεπτέμβριο, από 3,7% την προηγούμενη περίοδο. Η αύξηση αυτή ήταν ελαφρώς χαμηλότερη από τις εκτιμήσεις των οικονομολόγων, οι οποίοι προέβλεπαν αύξηση 3,6%.
Στον ιδιωτικό τομέα, η αύξηση των μισθών διατηρήθηκε στο 3,1%, στοιχείο που υποδηλώνει ότι οι πιέσεις για αυξήσεις μισθών στις επιχειρήσεις παραμένουν σχετικά συγκρατημένες.
Ταυτόχρονα, ο αριθμός των διαθέσιμων θέσεων εργασίας μειώθηκε κατά 22.000 το τρίμηνο που έληξε τον Οκτώβριο, καταγράφοντας την μεγαλύτερη τριμηνιαία πτώση από τα μέσα του 2025. Επιπλέον, τα προκαταρκτικά στοιχεία για την απασχόληση μέσω μισθοδοσίας έδειξαν μείωση κατά 34.000 εργαζομένους τον Οκτώβριο.
Στο Επίκεντρο οι Αποφάσεις της Τράπεζας της Αγγλίας
Η διττή εικόνα της αγοράς εργασίας δημιουργεί νέα δεδομένα για τη νομισματική πολιτική της Βρετανίας. Από τη μία πλευρά, η απρόσμενη μείωση της ανεργίας και η αύξηση της απασχόλησης υποδηλώνουν ότι η οικονομία συνεχίζει να δημιουργεί θέσεις εργασίας. Από την άλλη, η επιβράδυνση των μισθών και η υποχώρηση των διαθέσιμων θέσεων εργασίας υποδεικνύουν ότι η δυναμική της αγοράς εργασίας παραμένει υπό πίεση.
Η Τράπεζα της Αγγλίας παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στους μισθούς, καθώς η παρατεταμένη αύξηση των αμοιβών θα μπορούσε να δυσχεράνει την προσπάθεια αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού προς τον στόχο του 2%.
Επιπρόσθετα, οι αυξημένες τιμές ενέργειας και το ενδεχόμενο μετακύλισης του υψηλότερου κόστους στις επιχειρήσεις και στους καταναλωτές περιπλέκουν τις αποφάσεις σχετικά με τα επιτόκια.


