Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ανοίγει την καρδιά του: «Συνεργάζομαι με αθλητικό ψυχολόγο, κουράστηκα από τα κομπλιμέντα, θέλω ξανά πρωτάθλημα»

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι απλώς ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του ΝΒΑ, αλλά πολύ περισσότερα. Αποτελεί πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια θαυμαστές, τόσο των Μπακς όσο και παγκοσμίως, χάρη στην πορεία του από τα ταπεινά ξεκινήματα μέχρι την κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού. Σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα “Gazzetta dello Sport”, ο Έλληνας μπασκετμπολίστας μίλησε για τις δυσκολίες, τα όνειρα, την οικογένεια και την ανάγκη να παραμείνει προσγειωμένος.

Διαβάστε: Champions League: Ο Εβάν Φουρνιέ πανηγύρισε τον θρίαμβο της Παρί Σεν Ζερμέν! (Βίντεο)

Η ζωή στην Αθήνα, η Breitling και η αξία του χρόνου

Σχετικά με τα παιδικά του χρόνια στην Αθήνα και τη συνεργασία του με την Breitling, ανέφερε:

«Αν σκεφτεί κανείς ότι κάποτε πουλούσα ρολόγια στους δρόμους της Αθήνας και τώρα υπάρχει ένα ρολόι με το όνομά μου… Εκτιμώ κάθε στιγμή που περνώ με τους ανθρώπους που αγαπώ και απολαμβάνω να συνεργάζομαι. Προσπαθώ πάντα να σέβομαι τον χρόνο και την ενέργεια των άλλων και να χτίζω κάτι που διαρκεί. Υπάρχουν πράγματα που, όταν χαθούν, δεν επιστρέφουν ποτέ».

Για την κατάσταση της υγείας του και τον χρόνο με την οικογένειά του:

«Είμαι καλά, είμαι υγιής. Πιστεύω ότι μέσα σε κάθε κακό υπάρχει και μια ευλογία. Προφανώς δεν ήθελα να τελειώσει έτσι η σεζόν, χωρίς να μπούμε στα playoffs και με αρκετούς τραυματισμούς μέσα στη χρονιά. Όμως είχα την ευκαιρία να περάσω χρόνο με την οικογένειά μου και τα παιδιά μου. Θυσιάζουμε πολύ χρόνο μακριά τους: χάνουμε γενέθλια, σχολικές εκδηλώσεις, σημαντικές στιγμές».

Για το πρώτο του ελεύθερο καλοκαίρι από την Εθνική και τα στοιχεία που θέλει να βελτιώσει:

«Θα είναι η πρώτη φορά [που θα έχω ένα καλοκαίρι χωρίς υποχρεώσεις με την εθνική]. Έχω την ευκαιρία να βελτιώσω το παιχνίδι μου, την υγεία μου και να φροντίσω το σώμα μου. Θέλω να αποδείξω ότι παραμένω ένας από τους καλύτερους παίκτες στο ΝΒΑ. Πάνω σε τι δουλεύω; Ξέρω ότι φαίνομαι νέος (γέλια), αλλά αυτή είναι η 14η χρονιά μου στο ΝΒΑ, πράγμα που σημαίνει πολλά χιλιόμετρα στα πόδια μου και πρέπει να είμαι έξυπνος. Ένα πράγμα που θα βοηθήσει το σώμα μου είναι να βελτιώσω το σουτ μου. Θέλω να εστιάσω στο jumper, στα hook shots κοντά στο καλάθι και στο παιχνίδι μου με πλάτη. Νομίζω ότι ο συνδυασμός όλων αυτών θα με βοηθήσει να παραμείνω ανταγωνιστικός για πολλά χρόνια ακόμη».

Η οικογένεια, οι θυσίες των γονιών του και ο ρόλος του πατέρα

Για την ταινία της Disney και τη θυσία των γονιών του να έρθουν στην Ελλάδα:

«Τα παιδιά μου δεν την έχουν δει ακόμη. Όταν κυκλοφόρησε ήταν πολύ μικρά, αλλά μετά δεν έτυχε ξανά! Είναι ένα πολύ δυνατό μήνυμα για τη ζωή, που ξεκινά από τους γονείς μου: τη θυσία να αφήσουν την οικογένειά τους, τα αδέλφια τους, τον Φράνσις, τον μεγαλύτερο αδελφό μου, και την ασφάλεια της ζωής τους στη Νιγηρία για να πάνε στην Ελλάδα αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες. Όλα αυτά για να μου δώσουν τη δυνατότητα να βρίσκομαι σήμερα εδώ που είμαι. Εκείνοι είναι οι πραγματικοί ήρωες. Ξέρεις κάτι; Ήρθε η ώρα να δείξω την ταινία στα παιδιά μου. Τώρα που μεγάλωσαν μπορούν να την καταλάβουν».

Για την απώλεια του πατέρα του και τις αξίες που του κληρονόμησε:

«Πριν από εννέα χρόνια έχασα τον πατέρα μου και ξέρω πόσο πονάει αυτό. Ήταν ο προστάτης, ο άνθρωπος που φρόντιζε για όλους, ο οραματιστής. Ήρθε από τη Νιγηρία στην Ελλάδα και δούλευε στους δρόμους. Έκανε τα πάντα για να υπάρχει φαγητό στο τραπέζι. Υπήρχαν μέρες που δεν έτρωγε για να φάμε εμείς. Ήμασταν όλοι ενωμένοι και αυτό μας το δίδαξε εκείνος. Ελπίζω λοιπόν να γίνω εξίσου καλός πατέρας για τα παιδιά μου. Θέλω να κάνουν αυτό που αγαπούν και εγώ θα είμαι πάντα στο πλευρό τους».

Για τη διαφορά ανάμεσα στον οικογενειάρχη Γιάννη και τον σούπερ σταρ του ΝΒΑ:

«Είναι εντελώς διαφορετικός. Η γυναίκα μου λέει πάντα ότι έχω δύο προσωπικότητες. Όταν με βλέπει να παίζω, μερικές φορές νιώθει ότι δεν βλέπει καν τον σύζυγό της. Στο γήπεδο είμαι ο Greek Freak, ο All-Star, ο MVP, ο πρωταθλητής του ΝΒΑ. Στο σπίτι αλλάζω πάνες, ετοιμάζω φαγητό, βάζω τα παιδιά για ύπνο και συζητάω με τη γυναίκα μου. Είμαι χαλαρός και ήρεμος. Οι άνθρωποι μου λένε να σταματήσω να περπατάω μόνος μου στον δρόμο, αλλά δεν με ενοχλεί όταν κάποιος έρχεται να μου πει ένα γεια».

Για την πίεση να φαίνεται «ρομπότ» και την έκφραση συναισθημάτων στο γήπεδο:

«Στον αθλητισμό, όταν δείχνεις συναίσθημα, συχνά σε χαρακτηρίζουν αδύναμο. Περιμένουν από εμάς να είμαστε ρομπότ. Όμως ένας αθλητής μού είπε κάποτε: “Παίξε ελεύθερα. Παίξε με χαρά. Αν θέλεις να φωνάξεις, φώναξε. Αν θέλεις να γελάσεις, γέλα. Αν είσαι νευρικός, να είσαι ο εαυτός σου. Τελειότητα σημαίνει να είσαι ο εαυτός σου”. Προσπαθώ λοιπόν να το κάνω και στο παρκέ. Αλλά στο τέλος της ημέρας είναι ένας ανταγωνισμός. Πρέπει να κυνηγάς την αριστεία».

Τα πρότυπα, η αυθεντικότητα και η δίψα για νέα πρωταθλήματα

Για τους ανθρώπους και τους αθλητές που τον ενέπνευσαν μεγαλώνοντας:

«Πρώτα απ’ όλα με ενέπνευσαν οι γονείς μου. Είναι το απόλυτο παράδειγμα οικογένειας, σκληρής δουλειάς, πειθαρχίας και ανιδιοτέλειας. Μετά οι αθλητές. Ο Μάικλ Τζόρνταν, φυσικά. Πάντα λάτρευα τον Κέβιν Ντουράντ. Στο ποδόσφαιρο θαύμαζα τον Τιερί Ανρί. Και πρόσφατα είδα το ντοκιμαντέρ του Ροναλντίνιο στο Netflix. Θαύμαζα τον τρόπο που έπαιζε με χαρά. Ήταν πάντα χαμογελαστός. Κανείς δεν μπορούσε να του πάρει αυτό το χαμόγελο».

Για τα συναισθήματά του που από τις πωλήσεις στους δρόμους έφτασε να έχει δικό του ρολόι:

«Συνεργάζομαι με τη Breitling εδώ και πέντε χρόνια και μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες και το ίδιο όραμα. Είναι τιμή μου. Αλλά αυτό που το κάνει ακόμη πιο απίστευτο είναι το από πού ξεκίνησα. Ως παιδί πουλούσα γυαλιά ηλίου και ρολόγια στους δρόμους της Αθήνας. Όλα όσα μου δίδαξαν οι γονείς μου – η πειθαρχία, η σκληρή δουλειά, το να δίνεις τα πάντα – έχουν μείνει μαζί μου σε όλη μου τη ζωή. Και τώρα, χρόνια αργότερα, έχω το δικό μου ρολόι και εκπροσωπώ μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κλάδου παγκοσμίως, με τεράστια παράδοση. Είναι τρελό όταν το σκέφτομαι. Ήμουν 16 ετών όταν σταμάτησα να το κάνω αυτό. Το θυμάμαι σαν να ήταν χθες».

Για τη δύσκολη σεζόν που πέρασε, τον τραυματισμό του και τη συνεργασία με αθλητικό ψυχολόγο:

«Δεν ήταν καλή χρονιά η τελευταία. Είχαμε να χάσουμε τα playoffs δέκα χρόνια. Συνεργάζομαι με αθλητικό ψυχολόγο και πάντα μου λέει ότι ο μόνος τρόπος να βελτιωθείς είναι να αναλαμβάνεις την ευθύνη, είτε για το καλό είτε για το κακό. Και εγώ δεν ήμουν αρκετά υγιής για να βοηθήσω την ομάδα. Οι συμπαίκτες μου είναι εξαιρετικοί, αλλά όταν λείπει ένας παίκτης του δικού μου επιπέδου, επηρεάζονται όχι μόνο όσα συμβαίνουν στο παρκέ, αλλά και η παρουσία του μέσα στην ομάδα. Όταν κάνεις αποθεραπεία και δεν ταξιδεύεις με το γκρουπ, οι άλλοι χάνουν τη φωνή, την αυτοπεποίθηση και την ηρεμία τους. Είναι σχεδόν σαν να μην έχουν δίπλα τους τον μεγάλο αδελφό τους».

Για την ανάπτυξη του WNBA και την αγάπη της κόρης του για το μπάσκετ:

«Πιστεύω ότι οι αθλήτριες στο WNBA αρχίζουν επιτέλους να παίρνουν αυτά που αξίζουν. Ενώθηκαν και αξιοποίησαν τη φωνή τους για να πετύχουν αυτό που δικαιούνται. Χαίρομαι πραγματικά γι’ αυτό. Πάντα σκέφτομαι: τι θα γινόταν αν ήταν η κόρη μου; Θα ήθελα να παίρνει όσα της αξίζουν, και ακόμη περισσότερα. Η μεγαλύτερη κόρη μου, η Εύα, αγαπά ήδη το μπάσκετ. Δεν υπάρχει ομάδα στο Μιλγουόκι, αλλά υπάρχει στο Σικάγο. Κάποια μέρα θα την πάω, χωρίς όμως να της ασκήσω ποτέ πίεση».

Για την ευθύνη του να αποτελεί πρότυπο και την αυθεντικότητά του:

«Το να με βλέπουν ως πρότυπο είναι σίγουρα μια ευθύνη. Για μένα δεν είναι βάρος, γιατί πάντα ήμουν ο εαυτός μου. Όταν είμαι χαρούμενος, είμαι χαρούμενος. Όταν θέλω να είμαι ήσυχος, μένω ήσυχος. Όταν θέλω να κάνω πλάκα, κάνω πλάκα. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν την αυθεντικότητα και μπορούν να ταυτιστούν μαζί της. Στο τέλος, ο κόσμος δεν θα θυμάται πόσους πόντους έβαλα εγώ ή πόσα γκολ πέτυχε ο Ροναλντίνιο, αλλά το πώς τους έκανες να νιώσουν. Θέλω να εμπνέω τους ανθρώπους και να τους κάνω να θέλουν να προσφέρουν κάτι καλό σε κάποιον άλλον. Είμαι πολύ δεμένος με την οικογένειά μου, είμαι πιστός, δουλεύω σκληρά και νοιάζομαι για τους ανθρώπους. Και για κάποιο λόγο ο κόσμος με αγαπά. Δεν ξέρω γιατί».

Για το πόσα ακόμη πρωταθλήματα θέλει να κατακτήσει τα επόμενα χρόνια:

«Είπα στη γυναίκα μου ότι κουράστηκα από τα κομπλιμέντα. Δεν θέλω άλλα κομπλιμέντα. Θέλω να ξαναπεινάσω πραγματικά. Θέλω ακόμη ένα δαχτυλίδι. Το θέλω πάρα πολύ. Και δεν νομίζω ότι ο κόσμος καταλαβαίνει πόσο πολύ. Θα ήθελα πέντε στα επόμενα πέντε χρόνια, αλλά ακόμη και ένα θα ήταν αρκετό. Αν ήταν δύο, θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο».