Ξεκινώντας την ομιλία του στη Βουλή κατά τη διάρκεια της συζήτησης σχετικού νομοσχεδίου του υπουργείου Πολιτισμού με τίτλο «Προστασία έργων τέχνης και συλλεκτικών αντικειμένων», ο Δημήτρης Νατσιός αναφέρθηκε στο θλιβερό περιστατικό που συνέβη με τους φιλάθλους του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία. «Ως Μακεδόνας εκ Θεσσαλονίκης και με ρίζες από πρόσφυγες, νιώθω την υποχρέωση να τιμήσω τα επτά νέα παιδιά που έχασαν άδικα τη ζωή τους σε αυτό το τραγικό συμβάν. Απευθύνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια των παικτών αλλά και στους δικούς τους» δήλωσε ο πρόεδρος της Νίκης.

Στη συνέχεια, επεσήμανε: «Επιπλέον, αισθάνομαι την ανάγκη να αποδώσω φόρο τιμής στις πέντε μητέρες που έφυγαν από τη ζωή στο εργοστάσιο της “Βιολάντα” στα Τρίκαλα. Αυτές οι γυναίκες δούλευαν σκληρά τη νύχτα για να μπορέσουν να φροντίσουν τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στο πρόσωπό τους αναγνωρίζω πολλές Ελληνίδες μητέρες που καθημερινά αγωνίζονται με αξιοπρέπεια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας προκειμένου να εξασφαλίσουν το ψωμί για τις οικογένειές τους».Το τραγικό γεγονός αυτής της απώλειας μας προβληματίζει βαθιά.

«Αυτές τις μέρες επίσης θυμόμαστε μία μαύρη επέτειο για τον Ελληνισμό: τα γεγονότα των Ιμίων. Για πρώτη φορά μετά την καταστροφή στην Κύπρο αμφισβητήθηκε ελληνικό έδαφος και έγινε γκρίζο»,πρόσθεσε ο κ. Νατσιός.Υπογράμμισε ότι δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τους ήρωες Καραθανάση, Γιαλοψό και Βλαχάκο, αλλά ούτε και το γεγονός ότι η ελληνική σημαία κατέβηκε εκείνη τη βραδιά από τη βραχώδη νησίδα.

“Δεν θα λησμονήσουμε πως σύμφωνα με τον τότε επικεφαλής αξιωματικό Λυμπέρη, ο πρωθυπουργός Σημίτης ρώτησε πόσο σοβαρό θεωρούσε το θέμα”, πρόσθεσε προτού καταλήξει σε σημαντικά ζητήματα που έφεραν στο φως οι Μιχάλης Ιγνατίου και Αθανάσιος Έλης σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που ακολούθησαν.

«Είναι γνωστό ότι ένα χρόνο μετά υπογράψαμε ένα κείμενο στη Μαδρίτη κατόπιν πίεσης των Ηνωμένων Πολιτειών, αναγνωρίζοντας ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο» σημείωσε χαρακτηριστικά ο βουλευτής καθώς αναφερόταν στις γκρίζες ζώνες όπως αυτές καθορίστηκαν στην Συμφωνία του Ελσίνκι το 1999.

Η παρέμβαση ολοκληρώθηκε τονίζοντας ότι: «Δείτε λοιπόν ποιους κόσμους εκπροσωπούμε και αντιληφθείτε γιατί υπάρχει τόση απομάκρυνση μεταξύ των πολιτών και του πολιτικού συστήματος». Αναφέρθηκε στα επτά χαμένα παιδιά – λαϊκούς νέους γεμάτους όνειρα – δίνοντας έτσι μια εικόνα αντίθετης πορείας μεταξύ αυτών κι εκείνων που προετοίμασαν ένα θλιβερό μέλλον υποτέλειας για τον ελληνισμό.