Περιστέρι: Έξι ανήλικα παιδιά ζούσαν σε δώμα 27 τ.μ. – Φωτογραφίες από την υγειονομική «βόμβα» και συγκλονιστικές μαρτυρίες (βίντεο)
Τις αποκαλύψεις για τις τραγικές συνθήκες διαβίωσης της πολυμελούς οικογένειας σε ταράτσα πολυκατοικίας στο Περιστέρι, σε ένα δώμα 27 τετραγωνικών γεμάτο σκουπίδια και ακαθαρσίες, διαδέχονται μια σειρά από νέα στοιχεία και μαρτυρίες, για τον Γολγοθά των παιδιών τα τελευταία χρόνια. Μια διαρκής εγκατάλειψη που τα οδήγησε μακριά από το σχολείο και τη φυσιολογική ζωή, με
Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης μιας πολυμελούς οικογένειας σε ταράτσα πολυκατοικίας στο Περιστέρι, σε ένα δώμα 27 τετραγωνικών μέτρων γεμάτο σκουπίδια και ακαθαρσίες, διαδέχονται νέα στοιχεία και μαρτυρίες που φωτίζουν τον Γολγοθά των παιδιών τα τελευταία χρόνια. Μια διαρκής εγκατάλειψη τα οδήγησε μακριά από το σχολείο και τη φυσιολογική ζωή, με τους κινδύνους για την υγεία και τη ζωή τους να αυξάνονται δραματικά.
Η πρώην ιδιοκτήτρια του σπιτιού όπου διέμενε η οικογένεια στο Περιστέρι, περιέγραψε στο Live News εικόνες που είδε με τα μάτια της. Η ατμόσφαιρα στο διαμέρισμα που τους είχε νοικιάσει, ήταν, όπως δήλωσε, αποπνικτική.
«Δεν αφήσανε τίποτα όρθιο. Τίποτα όρθιο. Το μάρμαρο κάτω, γιατί έχω μάρμαρα, ήτανε μαύρα από τη βρώμα. Μαύρα. Σαν να ήταν ένα συνεργείο αυτοκινήτων, ας πούμε. Εγώ το είχα νοικιάσει, γιατί είχα νοικιάσει σπίτι σε ανθρώπους με πέντε παιδιά και όταν το αφήσανε αυτοί οι άνθρωποι, εγώ ντρεπόμουν να πατήσω μέσα απ’ την καθαριότητα. Με πέντε παιδιά. Δε μιλάμε για δεκαπέντε ή για εικοσιπέντε χρονών. Μιλάμε για μωρά».
Η οικογένεια διέμενε στο διαμέρισμα από το 2020 έως το 2023. Τα αδέρφια έδειχναν διαρκώς ταλαιπωρημένα και κατά διαστήματα εξαθλιωμένα, όπως θυμούνται γείτονες.
«Ερχόταν δυσοσμία, να το πω; Γιατί το σπίτι μου το είχανε τρία χρόνια κλειστό. Που σημαίνει ότι μέναμε μέσα με κλειστά τζάμια και παντζούρια. Με είχανε στην πόρτα έξω και από την πόρτα καταλάβαινα ότι το σπίτι μύριζε. Μύριζε κλεισούρα. Πώς το λένε; Πήρα τα ρολά, τα παντζούρια εννοώ, τα άλλαξα. Όλα τα αξεσουάρ του μπάνιου σάπια από τη μούχλα, τα οποία τα άλλαξα. Η μπανιέρα τρόμαξα να την καθαρίσω με ειδικό συνεργείο καθαρισμού, γιατί μόνη μου δεν μπορούσα. Οι μεντεσέντες από τις ντουλάπες και τα ντουλάπια είχανε μούχλα από την κλεισούρα. Τα άλλαξα όλα, τα πάντα. Το μάρμαρο το γυάλισα, γιατί ήταν παντού μαύρο. Μαύρο, με στάμπες μαύρο».
Ο διευθυντής του σχολείου όπου φοιτούσαν τα μεγαλύτερα αδέρφια, θυμάται ακόμα την εικόνα των παιδιών που προκάλεσε στεναχώρια και έντονο προβληματισμό σε εκείνον και τους συναδέλφους του.
«Φοβισμένα, θα έλεγα, κάπως. Όταν μία μαμά λέει σε ένα παιδί “θα κάτσεις στο παγκάκι και δε θα κουνηθείς μέχρι να σου πω” και το παιδί δεν κουνιέται, ένας εκπαιδευτικός δεν καταλαβαίνει πολλά».
Εκείνη την περίοδο, οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Περιστερίου ασχολήθηκαν για πρώτη φορά με την υπόθεση. Από τις συζητήσεις και τους ελέγχους που διεξήχθησαν, έγινε φανερό ότι τα προβλήματα της οικογένειας εντάθηκαν μετά τον θάνατο της μίας γιαγιάς των παιδιών, η οποία εργαζόταν ως καθαρίστρια στον δήμο και συντηρούσε την οικογένεια.
Μητέρες συμμαθητών των μεγαλύτερων παιδιών, καθώς και γείτονες της οικογένειας, αναφέρουν ότι οι γονείς είχαν αρνηθεί κατ’ επανάληψη τη βοήθεια που τους είχε προσφερθεί. Τα παιδιά αναγκάζονταν, όπως φαίνεται, να ζουν σε ένα περιβάλλον όπου οι στοιχειώδεις κανόνες υγιεινής είχαν εγκαταλειφθεί πλήρως.
Παράπονα από ορισμένους κατοίκους για ενοχλητικούς θορύβους τη νύχτα, περιέπλεκαν περαιτέρω την κατάσταση.
«Μου καταστρέψανε το σπίτι και χρειάστηκα σχεδόν δέκα χιλιάρικα για να το ξαναφτιάξω. Συν τα χίλια πεντακόσια ευρώ που έδωσα στον δικηγόρο για να τον βγάλω έξω. Ήταν τα παιδιά ατημέλητα. Το αυτοκίνητό τους ήταν γεμάτο με ρούχα, με σαβούρες, με τέτοια πράγματα».
Οι δυσκολίες για τα ανήλικα αδέρφια επιδεινώθηκαν, όταν, μαζί με τους γονείς τους, άρχισαν να διαμένουν σε ταράτσα πολυκατοικίας, αποκομμένοι από το σχολείο τους.
«Μέναμε 10 μέρες στο σπίτι στην ταράτσα, που ήταν μικρό σε τετραγωνικά. Κάποια στιγμή τα παιδιά μου έπαθαν γαστρεντερίτιδα. Η μία τουαλέτα που έχει το σπίτι ήταν διαρκώς κατειλημμένη. Έπρεπε να βρω μια λύση. Έδινα σακούλες στα παιδιά για να κάνουν την ανάγκη τους, γιατί δεν μπορούσαν να περιμένουν. Όταν τελείωναν, τις άφηνα στην άκρη, για να τις πετάξω όλες μαζί. Είμαι έγκυος στον 7ο και δεν μπορούσα να κατεβαίνω συνέχεια για να τις πετάω μία μία», αποκάλυψε η μητέρα των παιδιών.
Οι γονείς καταδικάστηκαν χθες για παραμέληση και έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο. Αφέθηκαν ελεύθεροι μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης. Όπως έγινε γνωστό, η μητέρα είναι έγκυος στο 7ο παιδί της.
Τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της αποδίδουν τα προβλήματα σε πρόσφατα οικονομικά αδιέξοδα. Τα 6 παιδιά της οικογένειας, ηλικίας από 3 έως 13 ετών, νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο Παίδων, όπου υποβάλλονται σε εξετάσεις. Λαμβάνουν ψυχολογική υποστήριξη, παραμένουν όλα μαζί και αναμένουν να μάθουν το μέλλον τους.
