Θεσσαλονίκη: Η αδιανόητη κλιμάκωση της βίας – Από τα τρικάκια στις φονικές μολότοφ, με αποκορύφωμα τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα

Από την απλή ρίψη τρικάκια και τις «παρεμβάσεις» σε οικίες πολιτικών, δημοσιογράφων και κρατικών λειτουργών, μέχρι τις καταλήψεις, τις μολότοφ και τις θανατηφόρες επιθέσεις με γκαζάκια.

Η τραγική υπόθεση της δολοφονίας της Βάγιας Νέστορα, από ομάδα αντιεξουσιαστών στη Θεσσαλονίκη, καταδεικνύει με τον πιο παραστατικό τρόπο την κλιμάκωση της πολιτικής βίας και τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις που έχει λάβει η δράση των «μπαχαλάκηδων».

Θεσσαλονίκη: Από τις καταλήψεις στη δολοφονία
Στη συντριπτική πλειονότητά τους, τα άτομα που φέρονται ότι συμμετείχαν στην δολοφονική επίθεση με γκαζάκια κατά της οικίας της Αφροδίτης Νέστορα, η οποία είχε ως τραγικό αποτέλεσμα τον θάνατο της μητέρας της, είναι άτομα που, σύμφωνα με τις Αρχές, θεωρούνταν «ηγετικά» μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου. Αυτά τα άτομα διέμεναν σε καταλήψεις δημοσίων κτιρίων, τα οποία είχαν μετατρέψει σε κοινοβιακές εστίες. Σε πολλές περιπτώσεις, οι συγκεκριμένες καταλήψεις χρησίμευαν ως «ορμητήρια» για επιθέσεις κατά αστυνομικών.

Μετά την εκκένωση 11 καταλήψεων μέσα σε διάστημα πενταετίας στη Θεσσαλονίκη, τα μέλη του αντιεξουσιαστικού χώρου βρέθηκαν «άστεγα», γεγονός που τους ώθησε να εντείνουν τις παρεμβάσεις τους και να εκφράσουν την οργή τους για τις «εξώσεις» από τα υπό κατάληψη κτίρια. Δύο από αυτές τις καταλήψεις, το πρώην στέκι του Βιολογικού και η «Libertatia», φέρονται να συνδέονται με την τριπλή δολοφονική επίθεση στα γραφεία στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, η οποία οδήγησε στον θάνατο της μητέρας της πολιτεύτριας Αφροδίτης Νέστορα.

«Στη Θεσσαλονίκη πριν από τρία χρόνια υπήρχαν δεκάδες καταλήψεις, με σκληρά άτομα που χρησιμοποιούσαν ως ορμητήρια αυτές τις καταλήψεις. Υπήρχαν καταλήψεις ενεργές και πολύ σκληρές μέσα στο Πανεπιστήμιο. Σήμερα το Πανεπιστήμιο κλείνει στις 22:00 το βράδυ για όλους. Αυτά όλα δεν υπάρχουν», είχε δηλώσει πρόσφατα ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης.

Τουλάχιστον πέντε άτομα, τα οποία αποτυπώνονται σε βιντεοληπτικό υλικό να κινούνται ανάμεσα στα σημεία των τριών εμπρησμών, αναζητούνται από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία. Αυτά τα άτομα προέρχονται από μια «δεξαμενή» περίπου 30 ατόμων, ηλικίας 25 έως 30 ετών, με δραστηριότητα σε καταλήψεις της πόλης.

Οι Αρχές έχουν προχωρήσει σε άρση τηλεφωνικού απορρήτου από τα σημεία των καταδρομικών επιθέσεων, σε μια προσπάθεια να συσχετίσουν ύποπτα άτομα με τις επιθέσεις εναντίον των τριών στελεχών της Ν.Δ. στη Θεσσαλονίκη, κατά τις κρίσιμες ώρες που αυτές σημειώθηκαν.

Αστυνομικές πηγές, σκιαγραφώντας το «προφίλ» των δραστών, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι «καθοδηγητής» και ηθικός αυτουργός της φονικής εμπρηστικής ενέργειας είναι ένα άτομο από τα «παλιά» στελέχη του αντιεξουσιαστικού χώρου. Αυτό το άτομο έχει «στρατολογήσει» νέα μέλη, πρόθυμα να κάνουν το «βήμα» από τις καταλήψεις προς τον «αντάρτικο πόλης» και τις «πολιτικές δολοφονίες», όπως συνέβη με την περίπτωση της Βάγιας Νέστορα.

Οι αρμόδιοι αξιωματικοί της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας δεν αποκλείουν την ύπαρξη ενός «βασικού καθοδηγητικού πυρήνα», ο οποίος συντονίζει «μικρές και ευέλικτες ομάδες δράσης». Αυτές οι ομάδες, αφού έχουν αξιολογηθεί επιχειρησιακά, προβαίνουν σε ενέργειες χαμηλού, αλλά και αναβαθμισμένου χαρακτήρα. Αυτές οι ενέργειες, ανάλογα με τις… δυνατότητες της κάθε ομάδας, περιλαμβάνουν από το σπάσιμο μιας τζαμαρίας και τη ρίψη φέιγ βολάν, έως την αντιπαράθεση με αστυνομικούς, τη ρίψη βομβών μολότοφ και την τοποθέτηση εμπρηστικών μηχανισμών.

Η κανονικοποίηση της βίας και οι «ταξί» του Ρουβίκωνα
Από τα πρώτα χρόνια των Μνημονίων, άρχισε να δημιουργείται η κουλτούρα της «κανονικοποίησης της βίας». Αυτό εκφράστηκε με επιθέσεις κατά αστυνομικών, στοχοποίηση ατόμων με διαφορετική άποψη, αλλά και υποβάθμιση ενεργειών όπως η ρίψη μολότοφ. Αλησμόνητη παραμένει η τοποθέτηση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργου Κυρίτση, τον Μάρτιο του 2019, ο οποίος είχε υποστηρίξει πως, «δεν θυμάμαι κανείς να έχει σκοτωθεί από μολότοφ. Δεν ξέρω αν οι μολότοφ πρέπει να είναι κακούργημα ή πλημμέλημα, δε θυμάμαι κανείς να έχει σκοτωθεί από μολότοφ ή κάτι αντίστοιχο».

Ο κύριος Κυρίτσης προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση, καθώς, όπως αποδείχθηκε, φέρεται να είχε «ξεχάσει» ότι τέσσερα άτομα είχαν χάσει τη ζωή τους τον Μάιο του 2010, από ρίψη μολότοφ στην τράπεζα Marfin. Μετά από σφοδρές αντιδράσεις, ακόμη και από συντρόφους του, ο κύριος Κυρίτσης ανασκεύασε τη δήλωσή του, κάνοντας λόγο για «λανθασμένη δήλωση».

Μια άλλη περίπτωση κανονικοποίησης της βίας αποτελεί η περιβόητη ομάδα του «Ρουβίκωνα», με πληθώρα επιθέσεων σε πρεσβείες, δημόσια κτίρια, δικαστικούς και πολιτικούς. Με την πάροδο του χρόνου, τα μέλη της αναρχικής συλλογικότητας απέκτησαν μια άτυπη ασυλία, καθώς οι ενέργειές τους αντιμετωπίζονται στα «ψιλά», με τις αστυνομικές Αρχές να περιορίζονται στη προσαγωγή των ατόμων. Αξίζει να σημειωθεί ότι, όσες φορές και αν συνελήφθη ο φερόμενος αρχηγός της συλλογικότητας, στα δικαστήρια αθωώθηκε πανηγυρικά.

Η ιδιότυπη αυτή ασυλία των μελών του «Ρουβίκωνα» ξεκίνησε επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ. Το 2015, ομάδα 25 ατόμων της αναρχικής συλλογικότητας εισέβαλε στο Κοινοβούλιο. Τότε, αντί να συλληφθούν, επιβιβάστηκαν σε περιπολικά. Όμως, αντί να οδηγηθούν στην ΓΑΔΑ, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, παρενέβη, θεωρώντας την ενέργεια απλή «διαμαρτυρία» και όχι παράνομη πράξη που απαιτούσε συλλήψεις. Μάλιστα, δόθηκε εντολή στα περιπολικά που μετέφεραν τα μέλη του «Ρουβίκωνα» να αλλάξουν πορεία, να επιστρέψουν στο Σύνταγμα και να τους αφήσουν ελεύθερους.