Ηχηρό Μήνυμα Υπέρ της Πράσινης Μετάβασης από τον Φρανς Τίμερμανς

Ένα ισχυρό μήνυμα υπέρ της πράσινης μετάβασης και της ενότητας στην Ευρώπη διατύπωσε ο Φρανς Τίμερμανς, πρώην εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο Economist Athens. Ενόψει των ενεργειακών προκλήσεων και των γεωπολιτικών μεταβολών που αναμένονται το 2026 και στα επόμενα χρόνια, παρουσίασε ένα λεπτομερές –και πολλές φορές αυτοκριτικό– όραμα για το μέλλον της ηπείρου, αντλώντας διδάγματα από προηγούμενες κρίσεις.

Ανοίγοντας την ομιλία του,αναφέρθηκε στη θητεία του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τιμώντας τον Δημήτρη Αβραμόπουλο που παραβρισκόταν στην αίθουσα,εστίασε στην καθοριστική περίοδο 2014-2015. Όταν η Ελλάδα βρέθηκε σε άμεσο κίνδυνο κατάρρευσης, η ευρωπαϊκή συνοχή απέτρεψε την αποχώρηση αυτή γνωστή ως Grexit. Αυτή η αναφορά αποτέλεσε προοίμιο του κεντρικού μηνύματος: τη σημασία της συλλογικής δράσης.

Ο Τίμερμανς εξέφρασε την πεποίθησή του ότι οι νόμοι που διέπουν την Πράσινη Συμφωνία θα διατηρήσουν τις βασικές τους αρχές στο μέλλον συνεχίζοντας να μεταμορφώνουν τόσο τη βιομηχανία όσο και τον ενεργειακό τομέα. Ωστόσο, αναγνώρισε ότι έχουν υπάρξει πολιτικές επιθέσεις κατά του Green Deal μέσα σε έναν «πολιτισμικό πόλεμο», επηρεασμένο από διάφορες ρητορικές στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Παρέθεσε επίσης παραδείγματα εφαρμογής μέτρων όπως η απαγόρευση πώλησης αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης μέχρι το 2035 που είχαν κυρίως συμβολική αξία· καθώς ήδη οι ευρωπαίοι κατασκευαστές γνώριζαν ότι οι εξελίξεις στον ανταγωνισμό –κυρίως από χώρες όπως η Κίνα– θα οδηγούσαν φυσικά προς μια πιο ηλεκτροκίνητη εποχή. Κάνοντας κριτική στις πολύπλοκες διαδικασίες σκέψης που επικρατούν στους ευρωπαϊκούς κύκλους αποφάσεων σημείωσε πως ενώ κάποιοι μηχανικοί δυσκολεύονταν να αποδεχτούν την ηλεκτροκίνηση ως λύση λόγω θεωρούμενων περιορισμών συνθετότητας, οι Κινέζοι αγκαλίασαν αυτήν την απλή προσέγγιση ως τρόπο μείωσης κόστους και αύξησης ενδιαφέροντος από πλευράς καταναλωτών: «Οι καταναλωτές σε όλο τον κόσμο θέλουν φθηνές επιλογές κινητικότητας», τόνισε.

Στο ίδιο πλαίσιο πρότεινε ακόμη αλλαγή ονομασίας για την Πράσινη Συμφωνία εμπνευσμένη από τον αμερικανικό νόμο περί μείωσης πληθωρισμού (Inflation Reduction Act), ώστε να αποφευχθεί πολιτική εργαλειοποίηση αυτής στη δημόσια συζήτηση: «Γιατί να μην την ονομάσουμε “Freedom Deal” – Συμφωνία για την Ελευθερία;» διερωτήθηκε.

Centrally to his argument was the need for Europe’s energy autonomy. In this era of industrial and geopolitical restructuring he emphasized that Europe cannot be dependent on powers like China or the USA for its energy needs. The only viable path towards achieving this independence is through renewable energy sources. “We don’t have vast amounts of oil and gas,” he stated while deeming the transition to renewable energy sources and hydrogen—and for some nuclear power—as a strategic necessity.

He also criticized the lack of a extensive Energy Union over the past two decades leading to an “ethical hazard,” allowing certain member states to secure cheap energy from nations like Russia without long-term planning.

The focus shifted notably towards Greece as an example of resilience during economic turmoil and its potential role in facilitating green transition across Europe with its immense capacity to evolve into an energy hub capable of providing clean electricity via underwater connections throughout the continent.

Additonally he urged Greek leaders to share their regulatory reform experiences with other European nations—especially Germany—while encouraging Greece to take a lead role in expanding EU relations into Western Balkans including Albania and Moldova identifying this process as strategically meaningful.

Concluding his address Tímermans highlighted that disunity poses a major threat facing Europe today: “If we remain divided our situation will not be promising; however if we can restore unity things would surely improve,” citing Airbus as an example demonstrating how collaboration enables Europe’s competitiveness against global giants when acting as one cohesive entity.

The overarching message sent from Athens was twofold: hope intertwined with caution regarding green transition alongside ensuring energetic autonomy are fundamental pillars governing Europe’s future post-2026 yet success hinges on our ability for innovation holistic thinking whilst remaining united above all else!