Eθνική Ιταλίας: Η κατρακύλα της “Σκουάντρα Ατζούρα” που φαινόταν από χιλιόμετρα μακριά (Βίντεο)

Ο αποκλεισμός της Ιταλίας από την Βοσνία στην προκριματική φάση του Μουντιάλ 2026 , έρχεται “κεραμίδα” στο κεφάλι της Σκουάντρα Ατζούρα, η οποία θα απουσιάσει από το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό ραντεβού για 3η συνεχόμενη φορά, αφού στην ίδια φάση αποκλείστηκε και το 2018 και το 2022. Αυτός ο πραγματικός γίγαντας του αθλήματος μοιάζει να βρίσκεται σε χειμερία νάρκη εδώ και μια δεκαετία, όμως τα σημάδια της πτώσης είχαν γίνει εμφανή πολύ νωρίτερα. Διαβάστε: Μουντιάλ 2026: Στην πυρά η Εθνική Ιταλίας – “Καταστροφή, κόλαση, τραγωδία”, στα πρωτοσέλιδα (Βίντεο) Μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2006, ακολούθησε μια μέτρια παρουσία στο Euro 2008, οπού αποκλείστηκε στα πέναλτι από την Ισπανία, έχοντας βγει 2η στον όμιλο της χωρίς να εντυπωσιάσει. Το 2010 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Νότιας Αφρικής τερμάτισε τελευταία στον όμιλο της χωρίς μάλιστα να πετύχει νίκη. Το 2012 κατάφερε να βρεθεί στον τελικό του Euro, εκεί όμως γνώρισε μια ταπεινωτική ήττα από την Ισπανία με 4-0, σε έναν από τους πιο μονόπλευρους τελικούς στην ιστορία του θεσμού. Το 2014 στα γήπεδα της Βραζιλίας, έπεσε θύμα έκπληξης από την Κόστα Ρίκα και έτσι παρέα με την Αγγλία χαιρέτησαν ξανά από τους ομίλους της διοργάνωσης. Στο Euro του 2016, η 4 φορές πρωταθλήτρια κόσμου παρατάχθηκε με μια από τις χειρότερες 11άδες στην ιστορία της στο τουρνουά, όμως οι ηγετικές παρουσίες του Μπουφόν και του Κιελίνι, μαζί με τα “μαγικά” του Αντόνιο Κόντε στον πάγκο την έφτασαν μέχρι τα προημιτελικά εκεί οπού αποκλείστηκε στα πέναλτι από την Γερμανία.  Εθνική Ιταλίας: Η απόλυτη κατρακύλα και το “πυροτέχνημα” Καπού εδώ όμως ερχόνται τα μεγάλα προβλήματα, η απόφαση της πρόσληψης του Τζιαν Πιέρο Βεντούρα το 2016, θα αποδειχθεί ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ομοσπονδίας, αφού θα αρχίσει ένα ντόμινο εξελίξεων για το ιταλικό ποδόσφαιρο, το οποίο δεν έχει προηγούμενο. Mετά από μια απογοητευτική παρουσία στα προκριματικά του Μουντιάλ 2018, η Σκουάντρα Ατζούρα βρέθηκε στην φάση των playoffs κόντρα στην πιο αδύναμη Σουηδία. Η ήττα με 1-0 στην Στοκχόλμη έμοιαζε ως ένα αποτέλεσμα που εύκολα η δύσκολα θα μπορούσε να ανατραπεί στο Μιλάνο. Ο Βεντούρα δεχόταν εδώ και καιρό σκληρή κριτική για τις επιλογές του, με αποκορύφωμα την απόφαση του στην ρεβάνς και ενώ η ομάδα χρειζόταν γκολ, να περάσει στο γήπεδο τον Ντανιέλε Ντε Ρόσι, αντι του Λορένζο Ινσίνιε, ενας από τους πιο φορμαρισμένους επιθετικούς εκείνη την περίοδο. Ακόμα και ο ίδιος ο Ντε Ρόσι απόρησε και ξέσπασε δείχνοντας τον Ινσίνιε και φωνάζοντας στον προπονητή: “βάλε αυτόν τι βάζεις εμένα”. Η Ιταλία τελικά έμεινε ισόπαλη και έτσι αποκλείστηκε από την τελική φάση του Μουντιάλ για πρώτη φορά μετά το 1958.  Στην συνέχεια ήρθε μια εξαιρετική πορεία Από το 2018 μέχρι και το 2021, με την Ιταλία να τρέχει ένα σερί 37 αγώνων αήττητη, φτάνοντας μέχρι και στην κατάκτηση του Euro 2020 στην Αγγλία. Και ένω όλοι νόμιζαν πως ο γίγαντας είχε ξυπνήσει, αυτό που τελικά έγραψε η ιστορία ήταν πως επρόκειτο για ένα πυροτέχνημα. Αποκλεισμός στα playoffs του Moυντιάλ 2022, αποκλεισμός και στην φάση των “16” στο Euro 2024 από την Ελβετία. Τελευταίο χτύπημα ο χθεσινός αποκλεισμός στα πέναλτι από την Βοσνία και τρίτη σερί απουσία από το Παγκόσμιο Κύπελλο, κάτι το οποίο θα έπρεπε να έχει ενεργοποιήσει το “panic button” στην Ομοσπονδία όμως δεν φαίνεται να “ιδρώνει” το αυτί τους.  Calciopoli: Η αρχή όλων των κακών για το ιταλικό ποδόσφαιρο Την ίδια εποχή όμως ου η Σκουάντρα Ατζούρα κατακτούσε τον κοσμο στα γήπεδα της Γερμανίας το 2006, στα εγχώρια είχε ξεσπάσει τον μεγαλύτερο σκάνδαλο στην αθλητική ιστορία της χώρας, το Calciopoli. To κύριο μέρος του αφορούσε την προσπάθεια ορισμένων ομάδων να χειραγωγήσουν διαιτητές με σκοπό την επιρροή αποτελεσμάτων. Σύλλογοι γίγαντες της Ιταλίας τιμωρήθηκαν με αφαίρεση βαθμών και χρηματικά πρόστιμα, όπως η Μίλαν, η Φιορεντίνα, η Λάτσιο και η Ρόμα. Την μεγαλύτερη “σφαλιάρα” την δέχθηκε η Γιουβέντους η οποία υποβιβάστηκε στην Serie B. Το μεγαλύτερο κακό όμως, ήταν αυτό που θα συνεβαίνε στην συνέχεια. Ακολούθησε μια “έξοδος” τεράστιων ονομάτων από το πρωτάθλημα, οι οποί μετακόμισαν είτε στην Αγγλία είτε στην Ισπανία, ρίχοντας έτσι σημαντικά το πρεστίζ που είχε η Serie A μέχρι εκείνο το διάστημα.  Η συνέχεια γνωστή, όσο πέρναγε ο καιρός το ιταλικό ποδόσφαιρο γινόνταν όλο και πιο αδύναμο. Τα χρήματα ήταν λίγοτερα, οι υποδομές παραμελήθηκαν και όλη αυτή η ιστορία έριξε ολόκληρη την χώρα σε μια εσωστρέφια άνευ προηγουμένου. Άλλο ένα πρόβλημα που προέκυψε ήταν πως ενώ όλος ο υπόλοιπος ποδοσφαιρικός πλανήτης εξελισσόταν και προσαρμοζόταν, στην Ιταλία είχανε μείνει κολλημένοι στο παρελθόν και σε φιλοσοφίες πλέον ξεπερασμένες.  Αυτή η ελεύθερη πτώση διακρίνεται και στους συλλόγους, αφού από εκεί που Μίλαν, Γιουβέντους και Ιντερ κάθε χρόνο είχαν βλέψεις για την κατάκτηση του Champions League, η χώρα αγνοεί την συγκεκριμένη κορυφή εδώ και 16 χρόνια. Με μοναδικές επιτυχίες το Conference League της Ρόμα το 2022 και το Europa League της Αταλάντα.  Ιταλία: Το ανοιχτό γράμμα του Μπάτζιο που προέβλεπε την καταστοφή Ένας από τους σπουδαιότερους (για πολλούς ο σπουδαιότερος) ποδοσφαιριστές που έχει βγάλει η Ιταλία, ο Ρομπέρτο Μπάτζιο, ήταν από τους πρώτους που είχε εντοπίσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί στην κουλτούρα και αυτός ήταν και ο λόγος που ο ίδιος αποφάσισε να αναλάβει πόστο στην Ομοσπονδία, αυτό του προέδρου του τεχνικού τομέα. Ο λογική του από την αρχή ήταν πως αυτό που χρειάζεται αυτή την στιγμή το ιταλικό ποδόσφαιρο είναι ένα restart. Να δοθεί προσοχή σε πράγματα με ουσία, όπως για παραδείγμα οι ακαδημίες και η παραγωγή ποδοσφαιριστών. Μια ματιά να ρίξει κανείς στα ρόστερ της Σκουάντρα Ατζούρα, στα 80s 90s και 00s θα καταλάβει για τι χαοτική διαφορά μιλάμε σε όλα τα επίπεδα.  Συγκεκριμένα στην έκθεση 900 σελίδων που έστειλε ο Μπατζιο στην ομοσπονδία έλεγε: “Το ιταλικό ποδόσφαιρο χρειάζεται μια βαθιά αλλαγή, όχι επιφανειακές διορθώσεις. Δεν μπορούμε άλλο να κάνουμε πως δεν βλέπουμε τα προβλήματα που υπάρχουν εδώ και χρόνια. Λείπει ένα ξεκάθαρο όραμα, σωστή οργάνωση και – πάνω απ’ όλα – το θάρρος να αλλάξουμε. Έχουμε αφήσει πίσω την ανάπτυξη των νέων παικτών, οι υποδομές μας δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της εποχής και συχνά δεν προχωρούν οι άξιοι, αλλά όσοι έχουν τις κατάλληλες “άκρες”. Αν δεν επενδύσουμε σοβαρά στα νέα παιδιά, στους προπονητές και σε σύγχρονα προπονητικά κέντρα, θα συνεχίσουμε να μένουμε πίσω σε σχέση με τις άλλες χώρες. Πρέπει να ξαναβρούμε βασικές αξίες: το πάθος για το παιχνίδι, τη γνώση και τον σεβασμό. Η αλλαγή δεν είναι επιλογή είναι αναγκαία αν θέλουμε να υπάρχει μέλλον για το ποδόσφαιρό μας”. Όπως ανέφερε ο ίδιος ο Μπάτζιο μετά και την παραίτηση του από την θέση που είχε στην ομοσπονδία, τα εμπόδια που συνάντησε μπροστά του ώστε να εφαρμοστούν ορισμένες από τις αλλαγές που πρότεινε ήταν τεράστια. Περιέγραψε μια κατάσταση στην οποία οι “ανώτεροι” του έτρεμαν την αλλαγή, το σύστημα δεν ήταν αξιοκρατικό και υπήρχε σαφή ελλειψη οράματος. Και αυτό που φώναζε περισσότερο από όλα ήταν αυτό: “Θα μείνουμε πίσω από άλλες χώρες”. O ίδιος πάντως έκανε ότι πέρναγε από το χέρι του για να αντιληφθούν και οι υπόλοιποι αυτό που ο ίδιος έβλεπε ξεκάθαρα να έρχεται.