Εργαζόμενοι και Αποζημίωση Κατά την Παραίτηση: Όσα Πρέπει να Γνωρίζετε

Σε γενικές γραμμές, ένας εργαζόμενος που αποφασίζει να αποχωρήσει οικειοθελώς από την εργασία του δεν δικαιούται να λάβει αποζημίωση. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις που ορίζονται από τη νομοθεσία. Σύμφωνα με το άρθρο 8, εδάφιο α’, του Ν. 3198/1955, οι μισθωτοί που απασχολούνται με σύμβαση εργασίας αορίστου διάρκειας και έχουν συμπληρώσει δεκαπενταετή υπηρεσία στον ίδιο εργοδότη, ή έχουν φτάσει στο προβλεπόμενο όριο ηλικίας από τον ασφαλιστικό τους οργανισμό (ή, εφόσον δεν προβλέπεται τέτοιο όριο, το 65ο έτος της ηλικίας τους – το οποίο από 01/01/2013 έχει αυξηθεί στο 67ο έτος, σύμφωνα με το άρθρο πρώτο, υποπαράγραφος ΙΑ4, περ. 2 του ν. 4093/2012), μπορούν, εφόσον αποχωρήσουν με τη συγκατάθεση του εργοδότη, να λάβουν το ήμισυ της αποζημίωσης που προβλέπεται για την απροειδοποίητη καταγγελία της σύμβασης εργασίας, σύμφωνα με τον ν. 2112/1920. Ο υπολογισμός αυτής της αποζημίωσης γίνεται βάσει των διατάξεων των άρθρων 5, παρ. 1 και 2, του ν. 3198/1955.

Η δικηγόρος – εργατολόγος, Μαργαρίτα Κάρδαρη, εξηγεί ότι για να δικαιούται ο εργαζόμενος το μισό της αποζημίωσης, πρέπει να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:

• Η εργασιακή σχέση να είναι αορίστου χρόνου.
• Ο εργαζόμενος να αποχωρεί έχοντας συμπληρώσει συγκεκριμένο χρόνο υπηρεσίας ή όριο ηλικίας.
• Η αποχώρηση να γίνεται με τη συγκατάθεση του εργοδότη.

Επομένως, εάν ένας εργαζόμενος έχει συμπληρώσει δεκαπενταετή υπηρεσία στον εργοδότη του, έχει τη δυνατότητα να αποχωρήσει λαμβάνοντας το μισό της αποζημίωσης απόλυσης. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να σημειωθεί ότι αυτή η αποχώρηση προϋποθέτει την συναίνεση του εργοδότη. Ο εργοδότης διατηρεί το δικαίωμα να μην αποδεχθεί την αποχώρηση του εργαζομένου, οπότε στην περίπτωση αυτή, ο εργαζόμενος δεν θα δικαιούται μειωμένη αποζημίωση.

Αποζημίωση λόγω Συνταξιοδότησης

Κάθε εργαζόμενος που είναι ασφαλισμένος για γήρας σε οποιονδήποτε ασφαλιστικό οργανισμό, όταν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για την πλήρη σύνταξη γήρατος, δικαιούται να αποχωρήσει από την εργασία του χωρίς να χάσει εντελώς το δικαίωμα λήψης αποζημίωσης απόλυσης, παρόλο που η αποχώρηση αυτή μπορεί να εκλαμβάνεται ως παραίτηση.

Στη νομοθεσία, δεν υπάρχει αρχικά κάποια διάταξη που να υποχρεώνει τους εργαζομένους να σταματήσουν να εργάζονται μόλις συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις για σύνταξη. Στην περίπτωση των μισθωτών, ο αρμόδιος ασφαλιστικός φορέας (σήμερα το Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών – ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) καθορίζει τις προϋποθέσεις. Ακόμη και στην περίπτωση συνταξιοδότησης, η λύση της εργασιακής σύμβασης δεν επέρχεται αυτόματα. Η δικαστηριακή νομολογία έχει κρίνει ότι η απλή υποβολή αίτησης για συνταξιοδότηση από τον εργαζόμενο δεν συνιστά σιωπηρή καταγγελία της σύμβασης εργασίας μέσω παραίτησης, ούτε θεωρείται οικειοθελής αποχώρηση, εφόσον ο εργαζόμενος συνεχίζει να προσφέρει τις υπηρεσίες του κανονικά.

Ιδιωτικοί Υπάλληλοι και Συνταξιοδότηση

Ειδικά για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που ασφαλίζονται σε κάποιον φορέα, από τον οποίο θα λάβουν σύνταξη γήρατος, υπάρχει η δυνατότητα, όταν συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις για πλήρη σύνταξη, είτε να αποχωρήσουν οι ίδιοι είτε να απομακρυνθούν κατόπιν πρωτοβουλίας του εργοδότη τους. Στην περίπτωση αυτή, λαμβάνουν μειωμένη αποζημίωση: το 40% για τους ασφαλισμένους σε Επικουρικό Ταμείο, και το 50% για όσους δεν είναι επικουρικά ασφαλισμένοι, επί της αποζημίωσης που προβλέπεται για την απροειδοποίητη απόλυση.