Αμόνι Κορινθίας: Μια Περιοχή Σπάνιας Ομορφιάς Παραμελημένη από τη Μικροπολιτική

Κάθε λογικά σκεπτόμενος πολίτης θα αναρωτηθεί για τη διαχρονική αδιαφορία της δημοτικής αρχής προς την περιοχή. Η αιτία φαίνεται να βρίσκεται σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες, με γνώμονα τα λίγα «ψηφαλάκια». Είναι άραγε σωστό να «τιμωρούνται» οι ιδιοκτήτες εξοχικών κατοικιών επειδή ψηφίζουν στον τόπο μόνιμης κατοικίας τους; Πρέπει εξαιτίας αυτού να απαξιώνονται οι περιουσίες τους και να καθίσταται δύσκολη και επικίνδυνη η καθημερινότητά τους;

Πόσο ακόμη πρέπει ένας ολόκληρος οικισμός να υπομένει αυτή την απαράδεκτη κατάσταση για να κινητοποιηθούν επιτέλους οι αρμόδιοι της Δημοτικής Αρχής; Οι τρεις βουλευτές της Κορινθίας, παρόλο που έχουν ενημερωθεί πλήρως για τα προβλήματα, δεν έχουν επιδείξει καμία ουσιαστική πρόθεση να προσφέρουν λύσεις. Αντιθέτως, βρίσκουν καταφύγιο σε γραφειοκρατικές δικαιολογίες, επαναλαμβάνοντας στερεοτυπικά ότι ο Δήμαρχος φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τη δημιουργία, αναβάθμιση και συντήρηση των υποδομών, μετακυλίοντας έτσι τις ευθύνες.

Σε όλους τους δήμους της χώρας, οι δημότες επιβαρύνονται ισότιμα με δημοτικά τέλη και απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις. Στον Δήμο Κορινθίων, όμως, και ειδικότερα στη Δημοτική Ενότητα Σολυγείας – Σοφικού, έχει επικρατήσει μια πρωτοφανής αντίληψη προκλητικών διακρίσεων. Οι κάτοικοι του Σοφικού απολαμβάνουν έργα σε υπεραφθονία, ενώ οι κάτοικοι και οι οικιστές στο Αμόνι αντιμετωπίζονται συστηματικά ως δημότες δεύτερης κατηγορίας, παρά το γεγονός ότι καταβάλλουν ακριβώς τα ίδια τέλη.

Ελλείψεις και Ανάγκες στο Αμόνι

Διαχρονικά, με ευθύνη της Δημοτικής Αρχής, το Αμόνι παρουσιάζει μια εικόνα απόλυτης εγκατάλειψης. Οι κυριότερες ελλείψεις περιλαμβάνουν:

• Δίκτυο Ύδρευσης: Η περιοχή στερείται ενός πλήρους, αυτόνομου και ασφαλούς δημοτικού δικτύου πόσιμου νερού. Αυτό αναγκάζει τους οικιστές να καταφεύγουν σε ιδιωτικές λύσεις, όπως η μεταφορά νερού με βυτία.
• Οδικό Δίκτυο: Οι δρόμοι υποφέρουν από έντονη διάβρωση, λακκούβες και επικίνδυνες καθιζήσεις. Παρόλο που γίνονται προσωρινές χωματουργικές παρεμβάσεις, όπως στην οδό Ανθέων, η ανάγκη για συνολική ασφαλτόστρωση είναι επιτακτική για λόγους ασφαλείας.
• Ανεπαρκής Πυροπροστασία: Λόγω της πυκνής πευκόφυτης βλάστησης, η περιοχή αντιμετωπίζει εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς. Πρόσφατα περιστατικά, όπως μια φωτιά από αμέλεια, εντείνουν την ανησυχία για την επάρκεια των ζωνών πυρασφάλειας και των οδών διαφυγής.
• Καθαριότητα και Απόβλητα: Παρατηρούνται ελλείψεις στη συστηματική αποκομιδή απορριμμάτων, ιδιαίτερα στη διαχείριση των ξερών κλαδιών, τα οποία συσσωρεύονται δημιουργώντας εστίες κινδύνου.

Δυστυχώς, η Δημοτική Αρχή και η Κοινότητα, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις, ακολούθησαν την πεπατημένη των προκατόχων τους, επιδεικνύοντας αδιαφορία για το Αμόνι και τις ανάγκες του. Ελάχιστα έχουν αλλάξει από το παρελθόν, όταν αυτή η συστηματική αδιαφορία συνδυαζόταν με δαπανηρά «έργα πολυτελείας» στο Σοφικό, όπως πανάκριβα πεζοδρόμια δίπλα σε χωράφια, προφανώς για να τις απολαμβάνουν οι κατσίκες!

Ανύπαρκτες Υποδομές και Οξύτατοι Κίνδυνοι

Στο Αμόνι, έναν οικισμό που δημιουργήθηκε νόμιμα από τον Οικοδομικό Συνεταιρισμό Υπαλλήλων Τραπέζης Ελλάδος («ΟΣΥΤΕ») με εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο από το 1969, η δύσκολη καθημερινότητα έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την εκπληκτική φυσική ομορφιά της περιοχής. Ο οικισμός, που αριθμεί περίπου 600 κατοικίες (πολλές εκ των οποίων για τουριστική χρήση), απέχει μόλις μία ώρα από την Αθήνα και διαφημίζεται από την ίδια την Περιφέρεια Πελοποννήσου για τις πεντακάθαρες παραλίες του.

Παρόλα αυτά, παραμένει η μοναδική περιοχή στον Δήμο Κορινθίων χωρίς δίκτυο ύδρευσης, με τους κατοίκους να «εξυπηρετούνται» από ιδιωτικές υδροφόρες. Την ίδια στιγμή, η πυρασφάλεια αποτελεί μόνιμη πηγή ανησυχίας, σε μια χώρα που φέρει ακόμα τις πληγές από την τραγωδία στο Μάτι. Ο οικισμός βρίσκεται μέσα σε ένα πυκνό πευκοδάσος και διαθέτει μόνο μία είσοδο και έξοδο, η οποία είναι εξαιρετικά επικίνδυνη λόγω περιορισμένης ορατότητας και παντελούς έλλειψης οργανωμένου οδικού κόμβου.

Σε περίπτωση πυρκαγιάς, η εκκένωση χιλιάδων κατοίκων και επισκεπτών θα ήταν αδύνατη. Δεν υπάρχει περιφερειακή οδός για τα πυροσβεστικά οχήματα, δεν υπάρχουν οδοί διαφυγής, ούτε έχει οριστεί κάποιο ασφαλές σημείο συγκέντρωσης του πληθυσμού.

Το εσωτερικό οδικό δίκτυο βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, θυμίζοντας εποχές μετακίνησης με… άλογα: είναι γεμάτο επικίνδυνα μπαλώματα και «σαμαράκια» που καταστρέφουν τα οχήματα. Οι δρόμοι είναι στενοί, πολλοί εσωτερικοί παράδρομοι είναι αδιέξοδοι χωρίς καμία προειδοποιητική σήμανση, και σε πολλά σημεία η πλευρά του γκρεμού στερείται προστατευτικών μπαρών. Επιπλέον, ο δημοτικός φωτισμός είναι ελάχιστος έως ανύπαρκτος, οι οδοί στερούνται ονομασίας και αρίθμησης, και οι κοινόχρηστοι χώροι, όπως πλατείες και πάρκα, απουσιάζουν.

Σαν να μην έφταναν αυτά, η ΔΕΗ επιτρέπει στα καλώδια στις κολώνες να «αγκαλιάζουν» κυριολεκτικά τα κλαδιά των πεύκων, ενώ ο Δήμος δεν έχει λάβει καμία πρόνοια για την απομάκρυνση των ξερών κλαδιών, αφήνοντας πίσω του μια έτοιμη πυριτιδαποθήκη.

Μπροστά σε αυτή την εγκληματική αδιαφορία, οι κάτοικοι αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες με δική τους οικονομική επιβάρυνση για τα αυτονόητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η στρώση του χώρου στάθμευσης στο μικρό Αμόνι με δαπάνη του Πολιτιστικού Συλλόγου, ενώ με έξοδα του ίδιου Συλλόγου αντικαταστάθηκαν και οι σκουριασμένοι πυροσβεστικοί κρουνοί στο δάσος, που ο Δήμος είχε παρατήσει στην τύχη τους.

Τα Αναγκαία Έργα

Οι λύσεις είναι γνωστές και έχουν προταθεί από τους ίδιους τους κατοίκους:

• Δίκτυο Ύδρευσης: Απαιτείται άμεση κατασκευή δικτύου ύδρευσης, βασισμένη σε έτοιμη μελέτη που εκπόνησαν οι οικιστές με δικά τους έξοδα. Η μελέτη αυτή πρέπει να επικαιροποιηθεί και να χρηματοδοτηθεί με κοινοτικά κονδύλια.
• Κόμβος Εισόδου: Πρέπει να κατασκευαστεί άμεσα ο κόμβος εισόδου στον οικισμό, για τον οποίο υπάρχει εγκεκριμένη μελέτη από την Περιφέρεια, αλλά η υλοποίησή του καθυστερεί επειδή εκκρεμεί η Περιβαλλοντική Μελέτη από τον Δήμο.
• Ολοκλήρωση Περιφερειακών Οδών: Είναι επιτακτική ανάγκη να ολοκληρωθούν και να ασφαλτοστρωθούν οι περιφερειακές οδοί Καλογερολίμανου – Επιδαύρου και Φραγκολίμανου – Επιδαύρου (όπου υπολείπονται μόλις 2 χιλιόμετρα), ώστε να δημιουργηθούν ασφαλείς οδοί διαφυγής για το ανατολικό και δυτικό τμήμα του οικισμού αντίστοιχα.
• Εσωτερικό Οδικό Δίκτυο: Ο Δήμος οφείλει να προχωρήσει στην ασφαλτόστρωση των κεντρικών δρόμων, στην τοποθέτηση πλευρικών μπαρών ασφαλείας, στην αρίθμηση των οδών και στη σήμανση των αδιέξοδων παραδρόμων.
• Ασφάλεια και Υποδομές: Πρέπει να δημιουργηθούν άμεσα καθορισμένα σημεία συγκέντρωσης του πληθυσμού, να ενισχυθεί ο δημοτικός φωτισμός και να γίνει υπογειοποίηση των επικίνδυνων καλωδίων του ΔΕΔΔΗΕ.
• Περιβάλλον και Ανακύκλωση: Προτείνεται η δημιουργία σταθμών ανακύκλωσης για χαρτί, πλαστικό, γυαλί και αλουμίνιο, καθώς και η σύμβαση του δήμου με εταιρεία ανακύκλωσης για τη διαχείριση των κλαδεμάτων. Μέσω του Πράσινου Ταμείου, μπορεί να χρηματοδοτηθεί η εκμετάλλευση δασικών υπολειμμάτων με ανταποδοτικά κίνητρα για τους οικιστές. Μακροπρόθεσμα, η δημιουργία μιας ενεργειακής κοινότητας με τους 300 μόνιμους κατοίκους θα επιφέρει τεράστια εξοικονόμηση ενέργειας.

Σκοπός όλων αυτών των διεκδικήσεων δεν είναι η πολυτέλεια, αλλά η προστασία της ανθρώπινης ζωής, της περιουσίας και του δάσους απέναντι στην κλιματική κρίση. Η υλοποίηση αυτών των έργων θα φέρει πραγματική τουριστική ανάπτυξη σε όλο τον νομό, θα προσελκύσει επενδύσεις στο real estate και θα επιτρέψει την υγιή αποκέντρωση του πληθυσμού.

Το Αμόνι δεν ζητά χάρες. Ζητά τα αυτονόητα δικαιώματα που του στερεί η μικροπολιτική σκοπιμότητα. Ήρθε η ώρα οι αρμόδιοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους πριν να είναι πολύ αργά.