Η Νέα Πραγματικότητα της Διεθνούς Πολιτικής

Ανατρέποντας τους καθιερωμένους διεθνείς κανόνες και καταπατώντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου,οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν τον ρόλο του “παγκόσμιου επιτηρητή”,με τον Τραμπ να διαδραματίζει το ρόλο του κυρίαρχου κριτή που αποφασίζει για τις τύχες κρατών και των λαών τους.

Για την υλοποίηση αυτού του σκοπού, αξιοποιούν όλα τα διαθέσιμα μέσα – από κρατικές παρεμβάσεις και στρατιωτικές εισβολές σε αυτόνομους χώρους μέχρι πειρατεία και απαγωγές ηγετών που αντιτίθενται στην αμερικανική πολιτική κυριαρχίας.

Ασυνήθης είναι η πρόσφατη στρατιωτική εισβολή αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στη Βενεζουέλα, όπου ο εκλεγμένος πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο απήχθη και μεταφέρθηκε εκτός συνόρων – ίσως προορίζεται για μια μοίρα ανάλογη με αυτήν του Σαντάμ Χουσεϊν, ο οποίος συνελήφθη από τις δυνάμεις των ΗΠΑ πριν οδηγηθεί σε θανάσιμο τέλος.

Μια Εξέλιξη που Σοκάρει

Η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με αποτροπιασμό την υπερβολική εφαρμογή της “φιλοσοφίας” Τραμπ σχετικά με τη θέση της “μεγάλης Αμερικής” στις παγκόσμιες σχέσεις. Το αίτημά τους ως υπερδύναμη να καθορίζουν ποιοι θα κυβερνούν αλλόγλωσσες χώρες εξαρτάται πλήρως από την υποταγή στα αιτήματα της Ουάσιγκτον αλλά και τη συμβατότητα αυτών με αμερικανικά συμφέροντα.

Η παρέμβαση στη Βενεζουέλα καθώς και η απαγωγή του Μαδούρο είναι πιθανώς ένα δείγμα πιλοτικού σχεδίου για την ευρύτερη εφαρμογή του “δόγματος” Τραμπ σε παγκόσμια κλίμακα, ξεκινώντας φυσικά από τη Λατινική Αμερική – περιοχή που οι ΗΠΑ θεωρούν ως “πίσω αυλή” τους.

The Might Makes Right Doctrine

Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ανάφλεξης στην περιοχή εξαιτίας επαναλαμβανόμενων επεμβάσεων ή ανατροπών νόμιμων κυβερνήσεων.Υποθέτοντας ότι υπάρχουν πολλές κυβερνήσεις στη Λατινική Αμερική που δεν είναι ευπρόσδεκτες στον Λευκό Οίκο, είναι εύκολο να προσαφθούν κατηγορίες όπως η “εμπλοκή στο εμπόριο ναρκωτικών”.

Mάλιστα ακόμη κι οι αριστερές ιδέες μπορεί κατά τον Τραμπ να εντάσσονται στην κατηγορία των… “ναρκωτικών”.

Aυτό που ανησυχεί περισσότερο τη διεθνή κοινότητα είναι ο αντίκτυπος της απαξίωσης των αρχών και κανόνων διεθνούς δικαίου από μία παγκόσμια δύναμη. Αυτή υιοθετεί το θεμέλιο του “δικαίου του ισχυρού” καθώς επίσης το νόμο της ζούγκλας.