Έρευνα PwC Ελλάδας: Οι Ελπίδες και οι Φόβοι των Ελλήνων Εργαζομένων για το Μέλλον της Εργασίας

Μια νέα, αποκαλυπτική έρευνα της PwC Ελλάδας φωτίζει τις προσδοκίες και τις ανησυχίες των Ελλήνων εργαζομένων σχετικά με το εργασιακό τους μέλλον. Τα ευρήματα, που προέρχονται από την παγκόσμια μελέτη της PwC με τίτλο «Workforce Hopes & Fears 2025», αναδεικνύουν την εμπιστοσύνη, την απόκτηση δεξιοτήτων και την εργασιακή ασφάλεια ως κορυφαίες προτεραιότητες. Αυτές οι προτεραιότητες αποκτούν ιδιαίτερη σημασία καθώς οι επιχειρήσεις και οι ρόλοι εξελίσσονται, αντιμέτωποι με ραγδαίες τεχνολογικές αλλαγές, νέα επιχειρηματικά μοντέλα και έντονες οικονομικές πιέσεις.

Η έρευνα καταγράφει πώς οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βιώνουν αυτές τις μεταβολές, πώς ενσωματώνουν την Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) στην καθημερινότητά τους και ποιες είναι οι προσδοκίες τους από τους εργοδότες τους. Τα αποτελέσματα προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για τη διαμόρφωση της εργασιακής εμπειρίας στα προσεχή χρόνια.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στην Εργασία: Ελπίδα ή Απειλή;

Παρόλο που η ευρεία υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης στην ελληνική αγορά εργασίας βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, τα πρώτα οφέλη είναι εμφανή. Το 43% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει χρησιμοποιήσει ΤΝ κατά την εργασία του τον τελευταίο χρόνο. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 10% χρησιμοποιεί εργαλεία Generative AI σε καθημερινή βάση, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σύγκριση με το 2024. Μεταξύ αυτών των καθημερινών χρηστών, το 88% αναφέρει αύξηση της παραγωγικότητάς του, το 81% εκτιμά ότι η δημιουργικότητά του έχει ενισχυθεί, και το 84% βλέπει βελτίωση στην ποιότητα της εργασίας του. Επιπλέον, περισσότεροι από 8 στους 10 καθημερινούς χρήστες Generative AI πιστεύουν ότι αυτές οι βελτιώσεις θα συνεχιστούν τα επόμενα τρία χρόνια.

Σε συναισθηματικό επίπεδο, οι Έλληνες εργαζόμενοι είναι περίπου 1,5 φορά πιο πιθανό να αισθάνονται θετικά παρά αρνητικά για την επίδραση της ΤΝ στην εργασία τους. Την αντιμετωπίζουν περισσότερο ως ευκαιρία παρά ως απειλή, αν και η συνολική τους στάση παραμένει ελαφρώς λιγότερο θετική σε σύγκριση με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Η τεχνολογική αλλαγή, γενικότερα, κατατάσσεται ως ο δεύτερος σημαντικότερος παράγοντας που αναμένεται να επηρεάσει την εργασία στην Ελλάδα την επόμενη τριετία, με μεγάλο ή πολύ μεγάλο αντίκτυπο.

Αισιοδοξία και Επιφυλακτικότητα για το Μέλλον του Ρόλου

Περίπου οι μισοί εργαζόμενοι στην Ελλάδα εκφράζουν αισιοδοξία για το μέλλον του ρόλου τους, ποσοστό που ευθυγραμμίζεται με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, αυτή η αισιοδοξία δεν είναι ομοιόμορφη. Το 75% των ανώτατων στελεχών και το 65% των managers δηλώνουν αισιόδοξοι, έναντι μόλις 45% των μη διευθυντικών στελεχών. Αυτό υποδεικνύει ότι όσοι βρίσκονται πιο κοντά στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης τείνουν να είναι πιο επιφυλακτικοί απέναντι στις μελλοντικές εξελίξεις.

Αντίστοιχα, το 56% των διευθυντικών στελεχών και άνω βρίσκει νόημα και ευκαιρίες προσωπικής ανάπτυξης στην εργασία τους, ποσοστό που μειώνεται στο 42% μεταξύ των μη διευθυντικών στελεχών. Παρατηρούνται επίσης διαφορές λόγω φύλου: οι άνδρες αναφέρουν συχνότερα ότι αισθάνονται εμπνευσμένοι και ενθουσιασμένοι από την εργασία τους, ενώ οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να βιώνουν κόπωση.

Δεξιότητες, Μάθηση και Εμπιστοσύνη στο Εργασιακό Περιβάλλον

Οι συμμετέχοντες στην έρευνα εμφανίζονται αυτοπεποιθείς όσον αφορά τη διαχρονική αξία των δεξιοτήτων τους: επτά στους 10 εκτιμούν ότι περισσότερες από τις μισές σημερινές τους δεξιότητες θα έχουν ουσιαστική αξία τα επόμενα τρία χρόνια, σε επίπεδα αντίστοιχα με τον παγκόσμιο μέσο όρο. Ωστόσο, μόλις το 49% των εργαζομένων δηλώνει ότι ανέπτυξε νέες δεξιότητες τον τελευταίο χρόνο. Αντίθετα, το 65% των καθημερινών χρηστών Generative AI αναφέρει ότι απέκτησε νέες δεξιότητες που υποστηρίζουν την επαγγελματική του εξέλιξη, τονίζοντας τη στενή σχέση μεταξύ υιοθέτησης της τεχνολογίας και συνεχούς μάθησης.

Την ίδια στιγμή, μόνο το 48% των εργαζομένων δηλώνει ότι έχει πρόσβαση στους πόρους μάθησης και ανάπτυξης που χρειάζεται για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εργασίας του, ποσοστό χαμηλότερο από τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Η εμπιστοσύνη στον χώρο εργασίας είναι ισχυρότερη στη σχέση εργαζομένου-άμεσου προϊσταμένου, με το 51% των εργαζομένων να δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον άμεσο προϊστάμενό του, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για την ανώτατη διοίκηση είναι 41%. Επίσης, οι εργαζόμενοι από τις γενιές GenZ και Millennials εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί στο να εκφράζουν ανοιχτά τις απόψεις τους στους προϊσταμένους τους.

Η Οικονομική Κατάσταση ως Καθοριστικός Παράγοντας

Η οικονομική κατάσταση των εργαζομένων διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Από όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κάλυψη των καθημερινών τους εξόδων, μόνο το 46% δηλώνει ότι εμπιστεύεται τον προϊστάμενό του. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 51% για όσους καλύπτουν τα έξοδά τους οριακά και φτάνει στο 60% για όσους διαθέτουν οικονομική άνεση. Η ίδια τάση παρατηρείται και σε βασικά στοιχεία διοίκησης: εργαζόμενοι με μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια δηλώνουν συχνότερα ότι οι προϊστάμενοί τους τηρούν τις υποσχέσεις τους, δείχνουν ενδιαφέρον και υποστήριξη, και ενθαρρύνουν την ανοιχτή επικοινωνία.

Εργασιακή Ασφάλεια και Αποδοχές: Βασικοί Μοχλοί Παρακίνησης

Η εργασιακή ασφάλεια και οι αποδοχές παραμένουν οι ισχυρότεροι παράγοντες παρακίνησης για τους εργαζομένους στην Ελλάδα. Το 84% των εργαζομένων δηλώνει ότι «ένα λογικό επίπεδο εργασιακής ασφάλειας» είναι σημαντικό γι’ αυτούς, επιβεβαιώνοντας τον κεντρικό ρόλο της σταθερότητας σε ένα απαιτητικό οικονομικό περιβάλλον. Παράλληλα, η αίσθηση οικονομικής σταθερότητας επηρεάζει άμεσα τη δέσμευση των εργαζομένων. Μεταξύ όσων αισθάνονται οικονομικά ασφαλείς, το 63% δηλώνει ότι ανυπομονεί να πάει στη δουλειά του, το 79% αισθάνεται περήφανο για τη δουλειά του, και το 71% είναι πρόθυμο να προσφέρει περισσότερα από όσα απαιτεί ο ρόλος του. Αντίθετα, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι χαμηλότερα για όσους αδυνατούν να καλύψουν τους λογαριασμούς τους (50%, 66% και 62%).