Απεβίωσε ο Σπουδαίος Συγγραφέας, Αρχιτέκτονας και Δημοσιογράφος Αλέξης Σταμάτης σε Ηλικία 66 Ετών
Πέθανε χθες σε ηλικία 66 ετών ο συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης. Αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας που σχετίζονταν με ασθένεια του αίματος. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους και πολυσχιδείς Έλληνες συγγραφείς της γενιάς του. ‘Εφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο λογοτεχνικό, θεατρικό και δημοσιογραφικό έργο. Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη
Σε ηλικία 66 ετών, έφυγε χθες από τη ζωή ο καταξιωμένος συγγραφέας Αλέξης Σταμάτης, ο οποίος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας που σχετίζονταν με ασθένεια του αίματος. Ο Αλέξης Σταμάτης αναγνωριζόταν ως ένας από τους σημαντικότερους και πολυσχιδείς Έλληνες συγγραφείς της γενιάς του, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο και ποικίλο έργο που εκτείνεται στη λογοτεχνία, το θέατρο και τη δημοσιογραφία.
Γεννημένος στην Αθήνα, ήταν γιος του αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη (1926–2020) και της ηθοποιού Μπέτυς Αρβανίτη. Κατάγεται από τα Λαγκάδια Αρκαδίας από την πατρική του πλευρά. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) και συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην αρχιτεκτονική και τον κινηματογράφο στο Λονδίνο. Από το 1988, εργάστηκε ως αρχιτέκτονας σε αρχιτεκτονικό γραφείο, αναλαμβάνοντας διάφορα έργα στην Ελλάδα και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Η λογοτεχνική του πορεία ξεκίνησε ουσιαστικά το 1998 με το μυθιστόρημα «Ο έβδομος ελέφαντας», το οποίο γνώρισε διεθνή επιτυχία, εκδιδόμενο στη Μεγάλη Βρετανία και στο Μπαγκλαντές. Ακολούθησαν έργα που εδραίωσαν τη θέση του στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, όπως τα «Μπαρ Φλωμπέρ», «Αμερικάνικη Φούγκα», «Μελίσσια», «Βίλα Κομπρέ», «Το λευκό δωμάτιο», «Υπήρξα τόσοι άλλοι» και το πρόσφατο «Το παιδί και ο Άγγελος». Συνολικά, υπέγραψε πάνω από 35 βιβλία, τα οποία μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και κυκλοφόρησαν διεθνώς.
Η γραφή του διακρινόταν για τον υπαρξιακό της χαρακτήρα, τη φιλοσοφική αναζήτηση και την ιδιαίτερα προσεγμένη ψυχογράφηση των χαρακτήρων του. Εκτός από την πεζογραφία, ο Αλέξης Σταμάτης διακρίθηκε και στην ποίηση, αποσπώντας το Βραβείο Ποίησης «Νικηφόρος Βρεττάκος» του Δήμου Αθηναίων για τη συλλογή «Αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων».
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η παρουσία του στο θέατρο, με έργα όπως τα «Δακρυγόνα», «Μελίσσια», «Λευκό δωμάτιο», «Γένεση» και «Τελευταία Μάρθα», τα οποία παρουσιάστηκαν σε κορυφαίες θεατρικές σκηνές της χώρας, όπως το Εθνικό Θέατρο, το Θέατρο Τέχνης και το Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας.
Η «Αμερικάνικη Φούγκα» αναγνωρίστηκε διεθνώς, τιμώμενη με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του National Endowment for the Arts στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Αλέξης Σταμάτης συμμετείχε επανειλημμένα σε διεθνή λογοτεχνικά συνέδρια, εκπροσωπώντας την Ελλάδα, ενώ παράλληλα δίδαξε δημιουργική γραφή, μεταφέροντας την εμπειρία του σε νεότερους δημιουργούς.
Εκτός από τη λογοτεχνική του δραστηριότητα, υπήρξε τακτικός αρθρογράφος στον ελληνικό Τύπο, συνεργαζόμενος επί χρόνια με εφημερίδες και περιοδικά για θέματα πολιτισμού, ενώ από το 2017 αρθρογραφούσε συστηματικά στο «Βήμα».
Δήλωση Λίνας Μενδώνη
Με αφορμή την απώλεια του Αλέξη Σταμάτη, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα την απώλεια του Αλέξη Σταμάτη, μιας σημαντικής φωνής των Γραμμάτων μας. Στη μακρά πορεία του, ο Αλέξης Σταμάτης θεράπευσε όλα τα είδη του λόγου, από την πεζογραφία και την ποίηση μέχρι το παιδικό βιβλίο και το θεατρικό έργο, αλλά και το κινηματογραφικό σενάριο, διατηρώντας παράλληλα, μέσω των τακτικών παρεμβάσεών του, έναν ουσιαστικό λόγο και για τα δημόσια πράγματα.
Ο Αλέξης Σταμάτης, μεταπλάθοντας συχνά το προσωπικό του βίωμα, ανέπτυξε ένα διακριτό, συχνά ελλειπτικό αλλά ποτέ φλύαρο, ύφος, παρόν σε κάθε του έργο. Από την πολύχρονη ενασχόλησή του με τη γραφή, μας κατέλειπε ένα πολυσήμαντο και πλούσιο έργο, συνδυάζοντας το πηγαίο ταλέντο του με τη διαρκή αναμέτρηση με τη γραφή και το αδιάπτωτο ενδιαφέρον του για πειραματισμούς και νέες απόπειρες, σε κάθε είδος έκφρασης. Η πρόωρη απώλειά του μας στερεί έναν δημιουργό, σε πλήρη ωριμότητα και έμπνευση, που είχε ακόμη πολλά να δώσει. Υπήρξε από τις σπάνιες εκείνες περιπτώσεις που συνδύαζαν, δίκαια, την αγάπη του αναγνωστικού κοινού με τη θεσμική αναγνώριση.
Στη μητέρα του, Μπέττυ Αρβανίτη, τη σύζυγό του, Εύα Σιμάτου, τους πολλούς αγαπητούς φίλους του απευθύνω τα ειλικρινέστατά μου συλλυπητήρια».
