Θάνος Πλεύρης: «Ο άνθρωπος που προκαλεί τροχαίο ατύχημα δεν είναι δολοφόνος» – Η συγκλονιστική εξομολόγηση για τη μητέρα του και η υπόθεση της Κρήτης
«Ο άνθρωπος που θα κάνει ένα τροχαίο ατύχημα, επειδή έδειξε μια αμέλεια στη συμπεριφορά του, δεν είναι δολοφόνος. Δυστυχώς τα τροχαία συμβαίνουν και σίγουρα και ο ίδιος που θα προκαλέσει ατύχημα και είναι υπεύθυνος για το θάνατο ενός ανθρώπου θα έχει πάντα ένα βάρος» αναφέρει ο Θάνος Πλεύρης σε ανάρτησή του με αφορμή τη δολοφονία
«Ο άνθρωπος που θα προκαλέσει ένα τροχαίο ατύχημα, λόγω αμέλειας στη συμπεριφορά του, δεν είναι δολοφόνος. Δυστυχώς, τα τροχαία συμβαίνουν και σίγουρα εκείνος που θα τα προκαλέσει και θα είναι υπεύθυνος για το θάνατο ενός ανθρώπου, θα φέρει για πάντα ένα βαρύ φορτίο» δήλωσε ο Θάνος Πλεύρης σε ανάρτησή του, με αφορμή τη δολοφονία ενός 21χρονου στην Κρήτη. Η μητέρα του υπουργού είχε χάσει τη ζωή της σε τροχαίο δυστύχημα πριν από 6 χρόνια.
«Πριν 6 χρόνια τέτοια περίοδο, έχασα τη μητέρα μου σε τροχαίο ατύχημα. Είχε βγει για περπάτημα και από λάθος, ένας άνθρωπος παραβίασε στοπ και την χτύπησε. Η συμπεριφορά του ήταν ανθρώπινη και έδειξε ενδιαφέρον για την πορεία της υγείας της μητέρας μου, η οποία τελικά, μετά από…» αναφέρει ο Θάνος Πλεύρης σε ανάρτησή του στο Twitter.
Πριν 6 χρονια τετοια περιοδο εχασα την μητερα μου σε τροχαιο ατυχημα. Ειχε βγει για περπατημα και απο λαθος ενας ανθρωπος παραβιασε στοπ και την κτυπησε. Η συμπεριφορα του ηταν ανθρωπινη και εδειξε ενδιαφερον για την πορεια της υγειας της μητερας μου η οποια τελικα μετα αποpic.twitter.com/k2pU4I7yT5
— Thanos Plevris (@thanosplevris) May 8, 2026
Η αναλυτική ανάρτηση του Θάνου Πλεύρη:
«Πριν 6 χρόνια τέτοια περίοδο, έχασα τη μητέρα μου σε τροχαίο ατύχημα. Είχε βγει για περπάτημα και από λάθος, ένας άνθρωπος παραβίασε στοπ και την χτύπησε. Η συμπεριφορά του ήταν ανθρώπινη και έδειξε ενδιαφέρον για την πορεία της υγείας της μητέρας μου, η οποία τελικά, μετά από περίπου ένα μήνα, πέθανε στο νοσοκομείο. Είχε συγχωρέσει τον άνθρωπο που την χτύπησε, καθώς αναγνώρισε ότι συμπεριφέρθηκε σωστά μετά την πράξη του, της είχε φανεί καλός άνθρωπος και μου ζήτησε να μην τον καταδιώξω. Ο άνθρωπος αυτός τιμωρήθηκε, καθώς τα αδικήματα αυτά είναι αυτεπάγγελτα, αλλά με την αδελφή μου επιλέξαμε να παραστούμε μόνο ως μάρτυρες στη δίκη και όχι ως διάδικοι, σεβόμενοι την επιθυμία της μητέρας μας και εκτιμώντας τη συμπεριφορά και το ενδιαφέρον του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος που θα προκαλέσει ένα τροχαίο ατύχημα, λόγω αμέλειας στη συμπεριφορά του, δεν είναι δολοφόνος. Δυστυχώς, τα τροχαία συμβαίνουν και σίγουρα εκείνος που θα τα προκαλέσει και θα είναι υπεύθυνος για το θάνατο ενός ανθρώπου, θα φέρει για πάντα ένα βαρύ φορτίο. Προφανώς, θα πρέπει να τιμωρηθεί αναλογικά για την πράξη του. Ο νόμος μάλιστα έχει κλιμάκωση από πλημμελήματα με μέτριες ποινές, εάν η αμέλεια είναι μικρή, αλλά και σοβαρά αδικήματα με πολυετείς ποινές ή και ισόβια, εάν η συμπεριφορά του δράστη έχει έντονα αντικοινωνικά χαρακτηριστικά (π.χ. οδηγούσε μεθυσμένος).
Έχω σοκαριστεί με την περίπτωση της Κρήτης, όπου ένας πατέρας δολοφόνησε τον φίλο του γιου του, που σκοτώθηκε σε τροχαίο, επειδή αυτός ήταν υπεύθυνος για το τροχαίο που προκάλεσε το θάνατο. Δε γνωρίζω τις ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος, αλλά ακόμη και εάν ο 21χρονος είχε επιδείξει σοβαρή αμέλεια και φέρει τεράστια ευθύνη, θα τιμωρούνταν για αυτό που έπραξε, αναλόγως της βαρύτητας της συμπεριφοράς του. Κανένας όμως πόνος δεν δικαιολογεί να δολοφονήσεις κάποιον που ευθύνεται για ένα θανατηφόρο τροχαίο. Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμη κοινωνίες που καλλιεργούν και δικαιολογούν ως ένα είδος ηθικής τάξης και κανόνων τέτοιες συμπεριφορές.
Όσοι έχουμε χάσει ανθρώπους σε τροχαία, έχουμε πόνο και άλγος. Οι άνθρωποι όμως που προκάλεσαν τα τροχαία, δεν σηκώθηκαν ένα πρωί και είπαν «πάμε να σκοτώσουμε άνθρωπο». Έσφαλαν, οφείλουν να πληρώσουν για τις πράξεις τους, αλλά για αυτό που έκαναν, την αμέλεια που επέδειξαν, και όχι για αυτό που θέλουμε πιθανώς εμείς, ως θύματα, να τιμωρηθούν. Σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις, που ο θύτης δεν έχει αντικοινωνικά χαρακτηριστικά και ο καθένας θα μπορούσε να βρεθεί στη θέση του (π.χ. όλοι μπορεί να παραβιάσουμε ένα στοπ, να κάνουμε ένα λάθος ελιγμό, να χάσουμε την προσοχή μας και να προκαλέσουμε ένα ατύχημα), μήπως η συγχώρεση του δράστη είναι ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε και να θυμόμαστε τη μνήμη των ανθρώπων μας;
