40 Χρόνια Μετά το Τσερνόμπιλ: Η Ραδιενέργεια Παραμένει Υψηλότερη σε Συγκεκριμένες Περιοχές της Γαλλίας
Σαράντα χρόνια μετά την πυρηνική καταστροφή του Τσερνόμπιλ, η μέτρηση της ραδιενέργειας στα εδάφη και σε ορισμένα τρόφιμα παραμένει “υψηλότερη από αλλού” σε ορισμένες περιοχές της Γαλλίας, στις λεγόμενες περιοχές υψηλής παραμονής ραδιενέργειας (ZRE) που βρίσκονται συγκεκριμένα στα Βόσγια Όρη, στην Αλσατία (ανατολική Γαλλία), στην ανατολική Κορσική, αναφέρει σήμερα η αρμόδια αρχή στη Γαλλία. Η
Σαράντα χρόνια μετά την καταστροφή στο Τσερνόμπιλ, η ραδιενέργεια εξακολουθεί να παραμένει σε αυξημένα επίπεδα σε ορισμένες γαλλικές περιοχές, κυρίως στα Βόσγια Όρη, την Αλσατία, την ανατολική Κορσική και άλλες ζώνες υψηλής παραμονής ραδιενεργών στοιχείων (ZRE). Αυτό επιβεβαιώνει η αρμόδια γαλλική αρχή, η Αρχή Πυρηνικής Ασφάλειας και Ακτινοπροστασίας (ASNR).
Η ASNR κατέγραψε παρουσία ραδιενέργειας «υψηλότερη από αλλού» σε εδάφη, χορτολιβαδικές εκτάσεις και σε ορισμένα τρόφιμα, όπως το γάλα, τα τυριά και το βόειο κρέας, που προέρχονται από «ζώνες υψηλής παραμονής» στη μητροπολιτική Γαλλία. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται, τέσσερις δεκαετίες μετά το ατύχημα του Τσερνόμπιλ (26 Απριλίου 1986) και το τέλος των ατμοσφαιρικών πυρηνικών δοκιμών (1945-1980).
Οι περιοχές αυτές εντοπίζονται στα Βόσγια Όρη, την Αλσατία, την κοιλάδα του Ροδανού, στο Πουί-ντε-Ντομ, στο ανατολικό τμήμα της Κορσικής, στο Αλπ-ντε-Οτ-Προβάνς και στα Ατλαντικά Πυρηναία.
Η ASNR αναφέρει ότι εδώ και δεκαετίες παρατηρείται μια «μείωση των συγκεντρώσεων του καισίου 137 και του στροντίου 90», ραδιενεργών στοιχείων που απαντώνται κυρίως στο έδαφος, στο γάλα και στο βόειο κρέας. Ωστόσο, τρόφιμα από δασικές περιοχές, όπως μανιτάρια και κρέας κυνηγιού, ενδέχεται να διατηρούν «υψηλά επίπεδα καισίου 137 για χρόνια». Στα δάση αυτά, η ραδιενέργεια παρουσιάζει «πολύ μεγάλη χωρική μεταβλητότητα», ακόμη και σε επίπεδο πόλης, διευκρινίζει η ASNR.
Αντίθετα, δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στα γεωργικά προϊόντα, όπως τα φυλλώδη λαχανικά, οι πατάτες ή το σιτάρι, που προέρχονται από περιοχές ZRE σε σύγκριση με προϊόντα από το υπόλοιπο έδαφος.
Σύμφωνα με έκθεση της ASNR που δημοσιεύτηκε το 2025, το 2020 η «μέση ενεργή δόση λόγω των επιπτώσεων του ατυχήματος του Τσερνόμπιλ» στη Γαλλία ήταν περίπου 1 μικροσίβερτ ετησίως για έναν ενήλικα που ζει σε αστικό περιβάλλον, εργάζεται σε εσωτερικούς χώρους και δεν καταναλώνει άγρια μανιτάρια ή κρέας κυνηγιού. Ωστόσο, η δόση αυτή θα μπορούσε να ανέλθει έως και 20 μικροσίβερτ σε κοινότητες με υψηλότερες συγκεντρώσεις ραδιενεργών ουσιών από τον Μάιο του 1986, εάν ένα άτομο περνά αρκετές ώρες την ημέρα σε φυσικούς χώρους ή δασικές εκτάσεις.
Η οριακή τιμή έκθεσης στις ιονίζουσες ακτινοβολίες για το ευρύ κοινό είναι 1 millisievert (δηλαδή 1.000 μικροσίβερτ) ετησίως. Για σύγκριση, ένα αεροπορικό ταξίδι Παρίσι-Νέα Υόρκη μετ’ επιστροφής αντιστοιχεί σε έκθεση 80 μικροσίβερτ, και μια ακτινογραφία θώρακα σε 58 μικροσίβερτ, σύμφωνα με το INRS.
