Η Τουρκία Ξοδεύει Δυσβάσταχτα Ποσά για F-35: 5 Δισεκατομμύρια για 6 «Χρυσά» Μαχητικά Πρώτης Γενιάς

Η Τουρκία εξελίσσεται σε ένα μοναδικό παράδειγμα ανορθόδοξης διαχείρισης πόρων, μια περίπτωση που αναμένεται να διδάσκεται στις στρατιωτικές ακαδημίες ως υπόδειγμα προς αποφυγή. Εάν τελικά επιτύχει να προχωρήσει στην πώληση των S-400 και να παραλάβει τα 6 μαχητικά F-35 για τα οποία έχει ήδη πληρώσει, θα είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που θα έχει διαθέσει 5 δισεκατομμύρια δολάρια για μόλις 6 μαχητικά πρώτης γενιάς, ενώ θα χρειαστεί να επενδύσει επιπλέον πόρους.

Η σκακιέρα των F-35: Τα εμπόδια της Τουρκίας και η τεχνολογική υπεροχή των ελληνικών «Block 4»
Του Χρήστου Μαζανίτη
Στο γεωπολιτικό πεδίο των εξοπλιστικών προγραμμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, η Άγκυρα φαίνεται να αντιμετωπίζει τις συνέπειες των δικών της τακτικών κινήσεων.
Η προσπάθεια της Τουρκίας να αποκτήσει τα αμερικανικά μαχητικά 5ης γενιάς F-35 έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο δαπανηρά και αμφίβολης αποτελεσματικότητας εξοπλιστικά σενάρια της σύγχρονης εποχής. Έπειτα από σειρά λανθασμένων υπολογισμών, η τουρκική πολεμική αεροπορία οδεύει προς απόκτηση μιας μικρής ποσότητας αεροσκαφών, καταβάλλοντας ένα δυσθεώρητο ποσό που καθιστά τα εν λόγω F-35 τα πιο ακριβά παγκοσμίως.
Το χρονικό της οικονομικής αφαίμαξης και οι κυρώσεις CAATSA
Η αρχή αυτής της πολυδάπανης πορείας ξεκινά από την αρχική συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα Joint Strike Fighter. Η Άγκυρα είχε ήδη προκαταβάλει περίπου 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια για την παραγωγή των πρώτων πέντε αεροσκαφών F-35, τα οποία όμως δεν έφτασαν ποτέ να πετάξουν στον τουρκικό εναέριο χώρο. Η απόφαση της τουρκικής ηγεσίας να προχωρήσει στην αγορά του ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S-400, με επιπλέον κόστος 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, προκάλεσε την άμεση αντίδραση της Ουάσινγκτον. Η επιβολή των κυρώσεων CAATSA οδήγησε στον οριστικό αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα, με αποτέλεσμα τα πέντε ήδη πληρωμένα μαχητικά να παραμείνουν σε αποθήκευση στις ΗΠΑ.

Ο εξωφρενικός λογαριασμός των 850 εκατομμυρίων ανά αεροσκάφος
Στην παρούσα φάση, η προσπάθεια της Άγκυρας να ξεμπλέξει περιλαμβάνει την απόσυρση ή την απενεργοποίηση των ρωσικών S-400, προκειμένου να καταστεί εφικτή η παραλαβή των έξι F-35 που αρχικά είχαν σχεδιαστεί. Όταν όμως αθροιστεί το συνολικό κόστος, τα νούμερα προκαλούν σοκ. Προσθέτοντας τα 2,5 δισεκατομμύρια που χάθηκαν στις ΗΠΑ, τα 2,5 δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν για τους πλέον αχρηστευμένους S-400, καθώς και το επιπλέον κόστος για την απελευθέρωση των έξι μαχητικών, το συνολικό ποσό ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Ουσιαστικά, η Τουρκία καλείται να καταβάλει το εξωφρενικό ποσό των 850 εκατομμυρίων δολαρίων για κάθε ένα από τα έξι αεροσκάφη.

ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Βίβιαν Κοντομάρη: Από «Το σόι σου» σε καλοκαιρινή περιοδεία με το «Χάσαμε τη Θεία Στοπ»

Μέση Ανατολή: Νέες επιδρομές των ΗΠΑ και απειλές Τραμπ για πλήγματα σε πολιτικές υποδομές του Ιράν – «Πετρέλαιο για όλους ή για κανέναν» προειδοποιούν οι IRGC

Θεσσαλονίκη: Αγωνία για τον 69χρονο που αγνοείται μετά την ανατροπή σκάφους – Έρευνες για τον εντοπισμό του

Ζάκυνθος: Με πλοίο αναχώρησε το F-16 που είχε κάνει αναγκαστική προσγείωση – Δείτε εικόνες, βίντεο

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα στη
ροή ειδήσεων του webreporter

Τεχνολογική υστέρηση και απουσία βιομηχανικών ανταλλαγμάτων
Το τίμημα γίνεται ακόμη πιο βαρύ αν λάβουμε υπόψη την τεχνολογική κατάσταση αυτών των αεροσκαφών. Πρόκειται ουσιαστικά για μαχητικά 1ης γενιάς παραγωγής (Block 3F), τα οποία δεν διαθέτουν τις προηγμένες αναβαθμίσεις λογισμικού και υλικού των νεότερων εκδόσεων. Επιπλέον, η Τουρκία έχει χάσει οριστικά τη βιομηχανική συνεργασία που αρχικά είχε εξασφαλίσει. Δεν υπάρχει πρόβλεψη για συμπαραγωγή εξαρτημάτων από την τουρκική αμυντική βιομηχανία, ούτε παρέχεται καμία εγγύηση για μελλοντική αγορά επιπλέον F-35.

Ο γραφειοκρατικός Γολγοθάς
Αν η Άγκυρα αποφασίσει στο μέλλον να αποκτήσει περισσότερα F-35, η διαδικασία δεν θα είναι απλή επέκταση της υπάρχουσας συμφωνίας. Θα πρέπει να ξεκινήσει εκ νέου, υποβάλλοντας νέο αίτημα (Letter of Request – LOR) για να λάβει την αντίστοιχη επίσημη προσφορά (Letter of Offer and Acceptance – LOA) από τις ΗΠΑ. Με τους σημερινούς ρυθμούς παραγωγής και τις διεθνείς παραγγελίες, στην καλύτερη περίπτωση η Τουρκία θα μπορούσε να παραλάβει μόνο 2 έως 4 νέα μαχητικά γύρω στο 2034.
Αντίθετα, η Ελλάδα προχωρά με σταθερά και σχεδιασμένα βήματα. Με την υλοποίηση της δικής της συμφωνίας και την άσκηση του δικαιώματος προαίρεσης (option), η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία θα διαθέτει έως το 2034 έναν ισχυρότατο στόλο 40 μαχητικών F-35 τελευταίας γενιάς. Αυτή η ποσοτική και ποιοτική διαφορά δημιουργεί σαφή αεροπορική υπεροχή για την Ελλάδα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Το επιπλέον κόστος υποδομών
Τα προβλήματα για την τουρκική αεροπορία δεν σταματούν στην αγορά των αεροσκαφών. Τα F-35 αποτελούν αεροσκάφη υψηλής τεχνολογίας με ιδιαίτερα απαιτητικές ανάγκες συντήρησης και logistics. Για να είναι σε θέση να υποδεχθεί τα έξι μαχητικά, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία θα πρέπει να επενδύσει τεράστια επιπλέον κεφάλαια για τον πλήρη εκσυγχρονισμό της αεροπορικής βάσης στη Μερζιφούντα (Merzifon). Η κατασκευή ειδικών υποστέγων με έλεγχο κλίματος για τη διατήρηση της stealth επίστρωσης, η εγκατάσταση προηγμένων συστημάτων ασφαλείας και η δημιουργία εξειδικευμένων υποδομών υποστήριξης επιβαρύνουν περαιτέρω έναν ήδη εξωφρενικό προϋπολογισμό. Το τουρκικό πρόγραμμα F-35 καταγράφεται πλέον ως μία από τις πιο ασύμφορες και ταπεινωτικές εξοπλιστικές επιλογές στη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία.